Ένα μικρό έργο τέχνης, με έντονο συμβολισμό και βαθιά αναφορά στην κρητική ταυτότητα, δημιουργήθηκε για να ενώσει την Κρήτη με τους ανθρώπους της που ζουν σε κάθε γωνιά του κόσμου. Ο
«Πετρίτης»,
η αναμνηστική καρφίτσα που σχεδιάστηκε για το 7ο Παγκόσμιο Συνέδριο Κρητών, μεταφέρει μέσα από τη μορφή και τον συμβολισμό της ένα μήνυμα ελευθερίας, δύναμης, μνήμης και επιστροφής.

Τον σχεδιασμό του ξεχωριστού αυτού συμβόλου ανέλαβε η Έλλη Λυραράκη, έπειτα από την τιμητική πρόταση της Περιφέρειας Κρήτης, αποτυπώνοντας σε ένα αντικείμενο μικρών διαστάσεων μια μεγάλη ιδέα, τον άρρηκτο δεσμό των Κρητικών της διασποράς με τον τόπο καταγωγής τους.
Η ίδια εκφράζει τη βαθιά συγκίνηση και ευγνωμοσύνη της προς την Περιφέρειας Κρήτης, τον Περιφερειάρχη Σταύρο Αρναουτάκη και την Πρόεδρο του Περιφερειακού Συμβουλίου Κρήτης Σοφία Μαλανδράκη για την εμπιστοσύνη και τη μεγάλη τιμή να της αναθέσουν τον σχεδιασμό του «Πετρίτη».



Ο συμβολισμός του «Πετρίτη»
Η επιλογή του πουλιού δεν είναι τυχαία. Ο πετρίτης, ένα από τα πλέον εμβληματικά αρπακτικά πουλιά που συναντώνται στην Κρήτη, συμβολίζει τη δύναμη, την ελευθερία, την αντοχή και την ακατάβλητη θέληση.
Ένα πλάσμα φτιαγμένο για να πετά ελεύθερο γίνεται, μέσα από τη δημιουργία της Έλλης Λυραράκη, η εικόνα του απόδημου Κρητικού, εκείνου που μπορεί να ταξίδεψε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τον γενέθλιο τόπο, αλλά εξακολουθεί να κουβαλά την Κρήτη μέσα του.
Το ταξίδι του πετρίτη ανάμεσα σε μακρινούς τόπους παραλληλίζεται με την πορεία των Κρητικών της διασποράς, οι οποίοι, όπου κι αν δημιούργησαν τη ζωή τους, διατηρούν ζωντανή τη σχέση με τις ρίζες, την ιστορία, την παράδοση και τον πολιτισμό της ιδιαίτερης πατρίδας τους.



Ιδιαίτερη σημασία έχει και η μορφή της καρφίτσας. Τα φτερά του πουλιού ενώνονται εικαστικά με το περίγραμμα της Κρήτης, δημιουργώντας μια σύνθεση στην οποία ο τόπος και η ελευθερία γίνονται ένα.
Γύρω από τον «Πετρίτη» χαράχθηκε ένας από τους στίχους που συμπυκνώνουν με μοναδικό τρόπο τη νοσταλγία της ξενιτιάς. Πρόκειται για τον στίχο του Βιτσέντζου Κορνάρου:
«να ’χες πετάξει ωσάν πουλί, να ’ρθεις να λυτρωθείς από την ξενιάν»
Μια φράση που αποκτά ιδιαίτερη δύναμη όταν απευθύνεται στους Κρητικούς της διασποράς, εκφράζοντας τον πόθο της επιστροφής, τη νοσταλγία και εκείνον τον αόρατο δεσμό που επιμένει να ενώνει τον άνθρωπο με την πατρίδα, ανεξάρτητα από την απόσταση.





Ένα έργο που ξεπερνά τα σύνορα της Κρήτης
Για την Έλλη Λυραράκη, η δημιουργία του «Πετρίτη» αποκτά ιδιαίτερη προσωπική και καλλιτεχνική σημασία, καθώς ένα έργο της καλείται να ταξιδέψει πέρα από τα σύνορα του νησιού και να λειτουργήσει ως σύμβολο του Κρητικού σε παγκόσμιο επίπεδο.
Δεν πρόκειται απλώς για μια αναμνηστική καρφίτσα του Συνεδρίου. Είναι ένα αντικείμενο που επιχειρεί να συμπυκνώσει την έννοια της καταγωγής και να δημιουργήσει μια συμβολική γέφυρα ανάμεσα στους Κρητικούς της Κρήτης και τους Κρητικούς της διασποράς.
Η δημιουργός ευχαριστεί ιδιαίτερα τον Πρόεδρο του Παγκόσμιου Συμβουλίου Κρητών και Αντιπρόεδρο της Παγκρητικής Ένωσης Αμερικής, Νίκο Καστρινάκη, καθώς και την Πρόεδρο της Παγκρητικής Ένωσης Αμερικής, Νταιάν Κουναλάκη, για τη συμβολή και τη στήριξή τους.
Ο «Πετρίτης» ξεκινά έτσι το δικό του ταξίδι. Ένα ταξίδι που, όπως εκείνο των απόδημων Κρητικών, μπορεί να περνά από διαφορετικές χώρες και ηπείρους, αλλά έχει πάντοτε ένα σταθερό σημείο αναφοράς, την Κρήτη. 🖋








