Υπάρχουν αγώνες που είναι κάτι περισσότερο από χιλιόμετρα, υψομετρικά και ένας τερματισμός. Είναι αγώνες που δοκιμάζουν το σώμα, την ψυχή και τη δύναμη της θέλησης.

Στο ιδιαίτερα απαιτητικό Lavaredo Ultra Trail συμμετείχε η

Κατερίνα Δρακάκη,

δρομέας από το αθλητικό σωματείο ορεινού τρεξίματος Arkalos. Συγκεκριμένα, επτά αθλητές από τα Χανιά βρέθηκαν στη γραμμή εκκίνησης.

Η Κατερίνα και ο Ευτύχης Νασόπουλος επέλεξαν τη διαδρομή των 120 χιλιομέτρων με +5.800 μέτρα θετικής υψομετρικής διαφοράς, ενώ οι αθλητές Γιώργος Μελισσάρης, Μιχάλης Παπαδάκης, Κώστας Μάκας, Στέλιος Χριστινάκης και Ιωσήφ Κάσσεμ αγωνίστηκαν στη διαδρομή των 80 χιλιομέτρων με +4.600 μέτρα θετικής υψομετρικής διαφοράς.

Στους επιβλητικούς Δολομίτες, η Κατερίνα βρέθηκε αντιμέτωπη με ατελείωτες αναβάσεις, τεχνικά μονοπάτια, εξαντλητικές κατηφόρες, υψηλές θερμοκρασίες και συνεχείς αλλαγές του καιρού.

Όπως η ίδια περιγράφει, μετά το 65ο χιλιόμετρο κάθε βήμα έγινε μια δοκιμασία και στα τελευταία 10 χιλιόμετρα «δεν δοκιμάζεται μόνο το σώμα, αλλά η ψυχή, η υπομονή και η δύναμη της θέλησης».

Κι όμως, μέσα σε αυτή τη σπουδαία μάχη, η σημαία του «Ορίζοντα» ανέβηκε στις Ιταλικές Άλπεις, μεταφέροντας ένα δυνατό μήνυμα ελπίδας, αλληλεγγύης και προσφοράς.

Η Κατερίνα αφιέρωσε τον τερματισμό της στα παιδιά και τις οικογένειες που στηρίζει ο «Ορίζοντας», υπενθυμίζοντάς μας ότι υπάρχουν άνθρωποι που δίνουν τον δικό τους αγώνα κάθε μέρα με αξιοπρέπεια, θάρρος και δύναμη.

Ο ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ

Από καρδιάς, ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στην Κατερίνα Δρακάκη για αυτή τη συγκινητική αφιέρωση, για την έμπρακτη στήριξή της και για το γεγονός ότι έγινε πρεσβευτής του «Ορίζοντα» σε έναν από τους δυσκολότερους ορεινούς αγώνες του κόσμου.

Γιατί, όπως τόσο όμορφα είπε και η ίδια, οι μεγαλύτερες κορυφές δεν βρίσκονται μόνο στα βουνά, βρίσκονται μέσα μας και κατακτώνται με πίστη, επιμονή και καρδιά.

Συγχαρητήρια, Κατερίνα! Είμαστε περήφανοι που η διαδρομή σου έγινε διαδρομή ελπίδας για τα παιδιά του «Ορίζοντα».

Σε προσωπική της ανάρτηση, αναφέρει :

«Υπάρχουν αγώνες που σου χαρίζουν έναν τερματισμό. Και υπάρχουν αγώνες που σε αλλάζουν ως άνθρωπο. Το Lavaredo Ultra Trail ήταν ένας από αυτούς.

Φέτος, επτά αθλητές σταθήκαμε στην εκκίνηση με έναν κοινό στόχο. Δύο από εμάς επιλέξαμε τη διαδρομή των 120 χιλιομέτρων με +5.800 μέτρα θετικής υψομετρικής διαφοράς, ενώ πέντε αθλητές αγωνίστηκαν στη διαδρομή των 80 χιλιομέτρων με +4.600 μέτρα θετικής υψομετρικής διαφοράς.

Οι αριθμοί αυτοί από μόνοι τους δείχνουν το μέγεθος της πρόκλησης, όμως μόνο όποιος βρέθηκε εκεί μπορεί να καταλάβει τι πραγματικά σημαίνουν. Σε έναν αγώνα όπου συμμετέχουν χιλιάδες δρομείς από όλο τον κόσμο, από διαφορετικές χώρες, εμπειρίες και ιστορίες, είχαμε την τιμή να σταθούμε κι εμείς στην εκκίνηση. Ανάμεσα σε τόσους ανθρώπους, τόσες σημαίες και τόσα όνειρα, υπήρχαν και οι δικές μας ελληνικές παρουσίες, που έδωσαν τη δική τους μάχη στους Δολομίτες.

Οι Δολομίτες μας υποδέχθηκαν με ένα εξαιρετικά απαιτητικό τερέν, που πολλές φορές μου θύμισε τα άγρια Λευκά Όρη της Κρήτης. Ατελείωτες αναβάσεις, πολύ τεχνικά και πετρώδη μονοπάτια, εξαντλητικές κατηφόρες και χιλιάδες μέτρα υψομετρικής διαφοράς. Η έντονη ζέστη, η υψηλή υγρασία και οι συνεχείς εναλλαγές του καιρού έκαναν έναν ήδη δύσκολο ultra αγώνα ακόμη πιο σκληρό.

Προσωπικά, έδωσα το 100% των δυνάμεών μου. Προσπάθησα να διαχειριστώ τη ζέστη όσο καλύτερα μπορούσα, όμως στο 65ο χιλιόμετρο το στομάχι μου με εγκατέλειψε. Από εκεί και πέρα, κάθε βήμα ήταν μια δοκιμασία.

Δεν υπήρχε πια άνεση, υπήρχε μόνο η θέληση να φτάσω μέχρι το τέλος. Και μετά ήρθαν τα τελευταία 10 χιλιόμετρα. Ένας πραγματικός Γολγοθάς. Μια ατελείωτη κατηφόρα που έμοιαζε να μην τελειώνει ποτέ. Τα πόδια είχαν αδειάσει, το σώμα πονούσε και το μυαλό έδινε τη μεγαλύτερη μάχη.

Εκεί θυμήθηκα ότι στους ultra αγώνες δεν δοκιμάζεται μόνο το σώμα, αλλά η ψυχή, η υπομονή και η δύναμη της θέλησης.

Όταν πέρασα τη γραμμή του τερματισμού, ένιωσα πως κάθε δυσκολία είχε αποκτήσει το νόημά της. Ένα τεράστιο ευχαριστώ στην ομάδα υποστήριξής μας, που στάθηκε ακούραστα δίπλα σε όλους τους αθλητές, προσφέροντάς μας δύναμη, φροντίδα και κουράγιο σε κάθε δύσκολη στιγμή.

Η παρουσία σας ήταν ανεκτίμητη και αποτέλεσε αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της προσπάθειας. Ένα εξίσου μεγάλο ευχαριστώ στους δικούς μου φίλους και στο δικό μου support, που σε όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας αλλά και του αγώνα ήταν δίπλα μου, ο καθένας με τον δικό του τρόπο.

Η εμπιστοσύνη, η στήριξη και η πίστη τους σε εμένα αποτέλεσαν ένα από τα μεγαλύτερα στηρίγματά μου. Αυτός ο τερματισμός δεν ανήκει μόνο σε εμένα• ανήκει και σε εκείνους. Τέλος, αφιερώνω αυτή την προσπάθεια και αυτόν τον τερματισμό στον «Ορίζοντας», έναν σύλλογο που με ανιδιοτέλεια προσφέρει στήριξη, φροντίδα και ελπίδα σε παιδιά και οικογένειες που το έχουν ανάγκη.

Αυτή η προσπάθεια είναι αφιερωμένη σε όλους εκείνους που δίνουν καθημερινά τον δικό τους αγώνα, αποδεικνύοντας πως η δύναμη της προσφοράς μπορεί να αλλάξει ζωές. Γιατί οι μεγαλύτερες κορυφές δεν βρίσκονται μόνο στα βουνά. Βρίσκονται μέσα μας και κατακτώνται με πίστη, επιμονή και καρδιά.» 🖋