Που δεν βλέπει πως, Αντιπρόεδρος της Ελληνικής Κυβέρνησης, ενδέχεται να διαπράττει, σοβαρότατο ποινικό αδίκημα μπροστά του, παρακολουθώντας ενδεχομένως συνανθρώπους του, κι έτσι, μένει φυσικά ατάραχος…

Που δεν βλέπει πως, ένας Εισαγγελέας, Αντιεισαγγελέας, κάποιος τέλος πάντων αρμόδιος, δεν έχει ξεκινήσει ήδη μια διαδικασία, ώστε να διερευνηθεί, αν κατέγραφαν ή όχι αυτά τα γυαλιά ανυποψίαστους πολίτες που πίστευαν πως αυτός που τα φορούσε, απλά “τους παρακολουθούσε” με ενδιαφέρον….

Που δεν βλέπει, όχι ποιοι παραπέμπονται για τις παρακολουθήσεις αλλά ποιοι, δεν παραπέμπονται και με ποιον τρόπο….

Που δεν βλέπει πως, ο ίδιος, το παιδί του, ο φίλος του, ο συνάνθρωπος του, παρακολουθείται σήμερα συνεχώς με “έξυπνες” κάμερες κι άλλα τέτοια “έξυπνα” μηχανήματα (για ηλίθιους πολίτες), προς χάριν πάντα, της ασφάλειας, της τάξης και της ησυχίας, ή, όπως λέγανε παλιά, ησυχίας τάξης και ασφάλειας.

Που δεν βλέπει πως, η πρώτη που παραβιάζει τους νόμους περί απορρήτου, είναι η Πολιτεία που παράλληλα όμως τιμωρεί (υποτίθεται) ανεξαιρέτως, οποιονδήποτε τους παραβιάζει….

Που δεν βλέπει πως, η συνταγματικώς κατοχυρωμένη αρχή του απορρήτου, είναι Πυλώνας της Δημοκρατίας και η παραβίαση της είναι χαρακτηριστικό μόνο των ολιγαρχικών καθεστώτων.

Που δεν βλέπει τελικά ο,τιδήποτε γίνεται σήμερα γύρω του, εκτός κι αν βέβαια, το μόνο που τελικά “βλέπει” και πιο συγκεκριμένα προ-βλέπει, είναι το πως θα γίνει “η δική του δουλειά” απ’ αυτόν που του το ‘ταξε, κι έτσι…, μένει φυσικά ατάραχος…. 🖋