Τον ιδιαίτερο κοινωνικό σκοπό που είχε θέσει μέσα από την έκθεση ζωγραφικής

«Επιστροφή στην Αθωότητα»

κατάφερε να κάνει πράξη η Ελένη Βασιλείου – Αστερόσκονη, μετατρέποντας την καλλιτεχνική της δημιουργία σε ουσιαστική προσφορά προς τον συνάνθρωπο.

Η έκθεση, που πραγματοποιήθηκε στα Σκουλούφια Ρεθύμνου από τις 12 έως τις 17 Αυγούστου, δεν ολοκλήρωσε τη διαδρομή της με το κλείσιμο των θυρών της. Τα έσοδά της αξιοποιήθηκαν για την αγορά ειδών πρώτης ανάγκης και υγειονομικού υλικού, τα οποία παραδόθηκαν στο ΕΚΑΒ Περάματος Μυλοποτάμου, υλοποιώντας τον βασικό στόχο που είχε τεθεί εξαρχής.

Η προσφορά, ωστόσο, δεν περιορίστηκε εκεί. Η καλλιτέχνιδα προσέφερε έναν πίνακα ζωγραφικής στο ΠΑΓΝΗ Ηρακλείου, ενώ ένας ακόμη πίνακας ταξίδεψε στην Αθήνα και στον Ξενώνα «ΕΛΠΙΔΑ», με την επιθυμία η τέχνη να προσφέρει δύναμη και μια μικρή στιγμή χαράς στα παιδιά που δοκιμάζονται.

Μετά την ολοκλήρωση αυτής της προσπάθειας, η Ελένη Βασιλείου – Αστερόσκονη απευθύνεται με επιστολή της στα Κρητικά Μέσα Ενημέρωσης, ευχαριστώντας όσους συνέβαλαν στην προβολή και διάδοση της έκθεσης και μιλώντας για ένα ταξίδι που ξεκίνησε από την τέχνη και κατέληξε στην αλληλεγγύη.

Ακολουθεί αυτούσια η επιστολή της :

«Επιστροφή στην Αθωότητα»: Ένα ταξίδι τέχνης που έγινε προσφορά και ελπίδα

Αγαπητοί φίλοι των Κρητικών Μέσων Ενημέρωσης

Με βαθιά συγκίνηση και ειλικρινή ευγνωμοσύνη, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για τη στήριξη, την προβολή και τη διάδοση της έκθεσης ζωγραφικής μου «Επιστροφή στην Αθωότητα», που πραγματοποιήθηκε στα Σκουλούφια Ρεθύμνου, από τις 12 έως τις 17 Αυγούστου.

Για έναν άνθρωπο που κατάγεται από την Κρήτη και σήμερα ζει στη Γερμανία, η επιστροφή στον τόπο των ριζών του δεν θα μπορούσε να είναι απλώς μια ακόμη παρουσίαση έργων.

Ήταν μια επιστροφή στις ρίζες.
Μια επιστροφή στη μνήμη, στην πατρίδα, στους ανθρώπους και στις αξίες που κουβαλά κανείς μέσα του, όπου κι αν βρίσκεται.

Και πάνω απ’ όλα, ήταν μια επιστροφή με έναν σκοπό:

η τέχνη να γίνει προσφορά.

Από τα έσοδα της έκθεσης στα Σκουλούφια, αγοράστηκαν είδη πρώτης ανάγκης και υγειονομικό υλικό, τα οποία παραδόθηκαν στο ΕΚΑΒ Περάματος Μυλοποτάμου, ως μια μικρή πράξη ευγνωμοσύνης προς τους διασώστες που βρίσκονται καθημερινά στην πρώτη γραμμή, υπηρετώντας τον άνθρωπο με αυταπάρνηση και αυτοθυσία.

Η διαδρομή αυτή δεν σταμάτησε στην έκθεση.

Συνεχίστηκε στο ΠΑΓΝΗ Ηρακλείου Κρήτης, όπου προσφέρθηκε ένας πίνακας ζωγραφικής, και έφτασε μέχρι την Αθήνα, στον Ξενώνα «ΕΛΠΙΔΑ», όπου προσφέρθηκε επίσης ένας πίνακας, με μια βαθιά ευχή: η τέχνη να μπορέσει να χαρίσει στα παιδιά λίγη δύναμη, ένα χαμόγελο, μια στιγμή φωτός μέσα στις δύσκολες ημέρες τους.

Έτσι, η «Επιστροφή στην Αθωότητα» απέκτησε ένα νόημα πολύ μεγαλύτερο από εκείνο μιας καλλιτεχνικής έκθεσης.

Έγινε ένας δρόμος που ξεκίνησε από τον καμβά και κατέληξε στον άνθρωπο.

Έγινε η απόδειξη πως η τέχνη δεν βρίσκεται μόνο στις αίθουσες και στους τοίχους. Μπορεί να ταξιδεύει, να αγγίζει, να ενώνει και, όταν υπάρχει πρόθεση και αγάπη, να μετατρέπεται σε πράξη αλληλεγγύης.

Ιδιαίτερη και ξεχωριστή θέση σε αυτό το ταξίδι έχει η Κοινότητα Σκουλουφίων, την οποία ευχαριστώ θερμά για τη φιλοξενία, τη στήριξη και την πολύτιμη συμβολή της στη διοργάνωση της έκθεσης.

Μέσα από την καρδιά μου θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τη Μαρία Καλαμπάκα, για την ουσιαστική της παρουσία, την άψογη επικοινωνία, τη φροντίδα και την πολύτιμη βοήθειά της σε κάθε βήμα της διοργάνωσης. Η συμβολή της ήταν καθοριστική ώστε η «Επιστροφή στην Αθωότητα» να βρει τον δρόμο της πίσω στον τόπο από όπου ξεκινούν οι ρίζες μου.

Γιατί κάποιες συναντήσεις δεν είναι απλώς συνεργασίες.

Γίνονται γέφυρες που ενώνουν ανθρώπους, τόπους και συναισθήματα.

Και για αυτή τη γέφυρα θα είμαι πάντα βαθιά ευγνώμων.

Κοιτάζοντας σήμερα πίσω, αισθάνομαι πως αυτό το ταξίδι δεν το έκανα μόνη.

Συνοδοιπόροι υπήρξατε κι εσείς.

Με κάθε δημοσίευση, κάθε αναφορά, κάθε λέξη που αφιερώσατε στην έκθεση, βοηθήσατε αυτή την προσπάθεια να ξεπεράσει τα όρια ενός μικρού τόπου και να ταξιδέψει σε περισσότερους ανθρώπους.

Και αυτό έχει για μένα ανεκτίμητη αξία.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς που σταθήκατε δίπλα μου, που δώσατε χώρο στην τέχνη, στην προσφορά και στην αλληλεγγύη και που βοηθήσατε να ακουστεί ένα μήνυμα που γεννήθηκε από την αγάπη για την Κρήτη και ταξίδεψε πολύ πιο μακριά.

Γιατί ίσως τελικά, η μεγαλύτερη αξία ενός έργου τέχνης δεν είναι εκείνη που αποτυπώνεται πάνω στον καμβά, αλλά εκείνη που αφήνει κάτι σε κάθε καρδιά.

Και το πιο όμορφο ταξίδι της τέχνης είναι εκείνο που ξεκινά από την ψυχή του δημιουργού και καταλήγει να γίνεται προσφορά, ελπίδα και αγάπη για τον άνθρωπο.

Με βαθιά ευγνωμοσύνη,

Ελένη Βασιλείου – Αστερόσκονη
Συγγραφέας – Ποιήτρια – Εικαστικός