Η Gallery Art Prisma στον Πειραιά παρουσιάζει την ατομική έκθεση ζωγραφικής του εικαστικού καλλιτέχνη Νεκτάριου Παχιαδάκη, με τίτλο
Fragments of Yesterday,
σε επιμέλεια της ιστορικού τέχνης Λουίζας Καραπιδάκη.
Εγκαίνια:
Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026,
ώρα 20:00 | Διάρκεια έκθεσης: 30 Οκτωβρίου – 28 Νοεμβρίου 2026
Μέσα από ένα πολυεπίπεδο εικαστικό σύμπαν, όπου η αναγνωρίσιμη μορφή συναντά την αφαίρεση και η ζωγραφική επιφάνεια μετατρέπεται σε πεδίο συνεχών μετασχηματισμών, ο καλλιτέχνης διερευνά τη σχέση της μνήμης με την εικόνα, τον χρόνο και την ανθρώπινη εμπειρία.
Στο επίκεντρο της εικαστικής του αναζήτησης βρίσκεται η έννοια του θραύσματος. Εικόνες, χρώματα, υφές και μορφές διασπώνται, επικαλύπτονται και ανασυντίθενται, δημιουργώντας σύνθετες ζωγραφικές αφηγήσεις, στις οποίες το παρελθόν δεν εμφανίζεται ως μια ολοκληρωμένη ανάμνηση, αλλά ως ένα δυναμικό σύνολο αποσπασματικών εμπειριών.
Η ζωγραφική του Παχιαδάκη αντλεί τις αρχικές της αναφορές από τον φυσικό κόσμο και ιδιαίτερα από το κρητικό τοπίο. Βράχοι, πέτρες, κορμοί δέντρων και βιομορφικές δομές αποτελούν την αφετηρία μιας διαδικασίας παρατήρησης, μεγέθυνσης και αποδόμησης. Σταδιακά, η αναγνωρίσιμη μορφή απομακρύνεται από τη φυσική της ταυτότητα και μετασχηματίζεται σε ένα αυτόνομο εικαστικό λεξιλόγιο.
Με τη χρήση μικτών τεχνικών, ζωγραφικής, χαρτιού και διαδοχικών επικαλύψεων, ο καλλιτέχνης συγκροτεί πυκνές, πολυδιάστατες συνθέσεις, στις οποίες διαφορετικοί χρόνοι και εικόνες συνυπάρχουν. Η ζωγραφική επιφάνεια λειτουργεί ως ένα εικαστικό παλίμψηστο, όπου κάθε νέο στοιχείο συνομιλεί με τα ίχνη των προηγούμενων.
Όπως επισημαίνει στο επιμελητικό της κείμενο η Λουίζα Καραπιδάκη, η ζωγραφική του Νεκτάριου Παχιαδάκη κινείται ανάμεσα στην αναπαράσταση και την αποδόμησή της, με το θραύσμα να λειτουργεί όχι ως υπόλειμμα μιας χαμένης εικόνας, αλλά ως προϋπόθεση για τη δημιουργία μιας νέας.
Παράλληλα, ο συγγραφέας Μανόλης Ξεξάκης, στο κείμενό του για το έργο του καλλιτέχνη, αναδεικνύει τη σχέση της εικαστικής του γλώσσας με τις οργανικές δομές της φύσης, την ανάπτυξη των μορφών και τη διαδικασία μέσα από την οποία κάθε επιμέρους στοιχείο συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας σύνθετης εικαστικής ολότητας.
Η έκθεση Fragments of Yesterday προσκαλεί τον θεατή σε μια διαφορετική εμπειρία θέασης. Οι εικόνες δεν αποκαλύπτονται με μία μόνο ματιά. Απαιτούν χρόνο, παρατήρηση και διαρκή μετακίνηση του βλέμματος ανάμεσα στις λεπτομέρειες και στο σύνολο.
Η μνήμη, η φύση, η ανθρώπινη παρουσία και τα ίχνη του χρόνου συνυπάρχουν σε ένα ζωγραφικό πεδίο όπου το χθες επανέρχεται διαρκώς μέσα στο σήμερα.
Σύντομο βιογραφικό καλλιτέχνη
Ο Νεκτάριος Παχιαδάκης είναι εικαστικός καλλιτέχνης, απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με κατεύθυνση τη ζωγραφική, και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο στις Οπτικοακουστικές Τέχνες και τις Τέχνες στην Ψηφιακή Εποχή.
Έχει τιμηθεί με βραβείο Αριστείας από το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών, ενώ έργο του περιλαμβάνεται στη μόνιμη συλλογή του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα.
Το 2025 εκπροσώπησε την Ελλάδα στη 10η Διεθνή Μπιενάλε του Πεκίνου με το έργο Living Stone – Moni Kapsa.
Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες ομαδικές διοργανώσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έργα του βρίσκονται σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές.
Η καλλιτεχνική του πρακτική περιλαμβάνει ζωγραφική, μικτές τεχνικές, ψηφιακές και διαδραστικές εγκαταστάσεις, επιτελεστικές δράσεις και ψηφιακή ποίηση.
Πληροφορίες έκθεσης
Τίτλος: Fragments of Yesterday
Καλλιτέχνης: Νεκτάριος Παχιαδάκης (Nektarios Pachiadakis)
Επιμέλεια: Λουίζα Καραπιδάκη
Χώρος: Gallery Art Prisma
Διεύθυνση: Κουντουριώτου 187, Πειραιάς
Εγκαίνια: Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026, 20:00
Διάρκεια: 30 Οκτωβρίου – 28 Νοεμβρίου 2026
Ιστοσελίδα: www.galleryartprisma.gr
Ημέρες και ώρες λειτουργίας:
Τρίτη – Πέμπτη – Παρασκευή: 10:30–15:00 και 18:00–21:00
Τετάρτη – Σάββατο: 10:30–15:00
Τηλέφωνα: 210 4296790 / 690 6409125
Facebook: ArtPrisma
Instagram: natasathomakou
Μυστικά από το παρελθόν των μορφών
Ο Νεκτάριος Παχιαδάκης διαβάζει τη γλώσσα που είναι κρυμμένη στα άγρια αιώνια βράχια και στις πολύπλοκες δομές των φυτών. Είναι ιχνηλάτης παγιωμένων μορφών από το βαθύ παρελθόν της Γης.
Τα έργα του είναι συμπλοκές ανάμεσα στην οργανική και ανόργανη ύλη, μάχες για την επικράτηση. Κάπου εκεί όμως, πάντα, σε όλα τα έργα του, ανάμεσα σε συμπλέουσες φυλλωσιές γελάει ειρωνικά ο νους. Είμαι η κρητική ψυχογεωγραφία, λέει, η ανέγγιχτη παρθένα φύση του Αγίου Όρους, τα νησιά του Αιγαίου Πελάγους που αναδύθηκαν από παλαιά θάλασσα ηρεμίας.
Σύμφωνα με τη στρατηγική της φύσης, το φύλλο δεν ξέρει πως ανήκει σε δέντρο. Στρέφεται προς το φως για να πάρει ενέργεια. Το μυρμήγκι δεν γνωρίζει το σχέδιο της φωλιάς. Ακολουθεί την τοπική πληροφορία: τη μυρωδιά που άφησε το προηγούμενο.
Το μονοκύτταρο παραμέτζιουμ, δεν διαθέτει μάτια. Προχωρά με δοκιμή και λάθος.
Αν συναντήσει εμπόδιο, στρίβει ώσπου να βρει τροφή. Με αυτούς τους απλούς μηχανισμούς γεννιέται η αξιοθαύμαστη πολυπλοκότητα του κόσμου.
Η ζωγραφική του Νεκτάριου διαθέτει ένα παρόμοιο μυστικό ανάπτυξης των μορφών.
Όπως στην εξέλιξη των φυσικών συστημάτων, η μορφή δεν επιβάλλεται από εξωτερικό, προκατασκευασμένο σχέδιο, αλλά αναδύεται μέσα από την «τοπική πληροφορία» και τη «μέθοδο δοκιμής και λάθους», έτσι και στον καμβά του, κάθε ψηφίδα, κάθε θραύσμα χαρτιού, κόλλας και χρώματος γεννιέται τοπικά.
Η συνθετική ισορροπία, δεν εκβιάζεται. Προκύπτει οργανικά, μέσα από μια αλληλουχία εικαστικών δοκιμών και αποκρίσεων.
Το βλέμμα του καλλιτέχνη αρνείται τη συμβατική κλίμακα της όρασης. Εγκαταλείποντας τη συγχρονικότητα, την απαίτηση δηλαδή να αποτυπωθεί μόνο ό,τι καταγράφει η επιφάνεια του αμφιβληστροειδούς, ο Παχιαδάκης «ζουμάρει» στην κλίμακα των μικροσωματιδίων της μορφής και την αποδίδει μεγεθυμένη.
Ο χρωστήρας του διεισδύει στο εσωτερικό του αντικειμένου και ζητά από τη σκέψη να καταγράψει τη μύχια αισθαντικότητα των βράχων, τη σιωπηλή διαμαρτυρία των φυτών, αλλά και την απρόσωπη, αναισθητική τους καταστροφή μέσα στο διαρκές γίγνεσθαι που παρασύρει την ύλη και τον άνθρωπο σε έναν αέναο χορό.
Αυτή η προσέγγιση συνδέει το έργο του με τη μακραίωνη, οικουμενική ιστορία της ζωγραφικής, ενώ ταυτόχρονα το ριζώνει βαθιά στον ελληνικό πολιτισμό.
Ο Παχιαδάκης χαράσσει μια διαδρομή που ξεκινά από τις εγκοπές της Γραμμικής Β στα ψημένα κεραμίδια των Μινωιτών, περνά μέσα από τις καμπύλες επιφάνειες και τη ρυθμική αφαίρεση των αρχαίων αγγείων, συναντά τις αναζητήσεις της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης, για να καταλήξει —όπως κάθε αυθεντική εικαστική χειρονομία— μέσα στο απέραντο ελληνικό φως.
Μανόλης Ξεξάκης, συγγραφέας.
