Who is who
15 θα ρωτήσω για να σε γνωρίσω

Είσαι η/ο και λέγεσαι; Τίνος  είσαι εσύ;

Ονομάζομαι Παντελής Χατζής και γεννήθηκα στη Νάουσα το 1985. Είμαι γιος του Ιωάννη και της Αγνής Χατζή, το γένος Μπέκα. Ζω με τη νεφρική νόσο τα τελευταία 25 χρόνια· για μεγάλο χρονικό διάστημα υποβαλλόμουν σε αιμοκάθαρση, έως το 2011, οπότε και υποβλήθηκα σε μεταμόσχευση νεφρού, με δότρια τη μητέρα μου. Σήμερα, ύστερα από μια μακρά και απαιτητική πορεία, βρίσκομαι ξανά σε αιμοκάθαρση.

Από το 2014 είμαι ιδρυτής και διαχειριστής του ιστολογίου www.nefropatheis.gr και της διαδικτυακής κοινότητας «Νεφροπαθείς & Μεταμοσχευμένοι Ελλάδας», ενώ στηρίζω ενεργά τη διαδικτυακή κοινότητα «Δωρεά Οργάνων – Δώρο Ζωής» και το blog www.dwrea-zois.gr, που προάγουν τη δωρεά οργάνων και τη σημασία της αλληλεγγύης.

Τρεις ικανότητες που σε διακρίνουν:

Τρεις ικανότητες που με διακρίνουν είναι η δημιουργική σκέψη, η συναισθηματική ενσυναίσθηση και η προσήλωση στον σκοπό. Μου αρέσει να μετατρέπω τις ιδέες σε πράξη, να αφουγκράζομαι τους ανθρώπους γύρω μου και να επιμένω μέχρι να ολοκληρωθεί ό,τι έχω αναλάβει.

Τρεις αδυναμίες σου:

Τρεις αδυναμίες μου είναι η υπερβολική ευαισθησία, η τάση να αναλαμβάνω περισσότερα απ’ όσα προλαβαίνω και η δυσκολία να αδιαφορήσω για κάτι που με αγγίζει. Με τον καιρό, μαθαίνω να τις μετατρέπω σε δύναμη, γιατί πίσω από καθεμία τους κρύβεται ενδιαφέρον, πάθος και αφοσίωση.

Αν ρωτήσω τις/τους φίλους σου θα πουν πως είσαι:

Αν ρωτήσεις τους φίλους μου, θα πουν πως είμαι ειλικρινής, δοτικός και ανήσυχο πνεύμα. Ότι σκέφτομαι βαθιά, νοιάζομαι πραγματικά και δεν μένω ποτέ αδιάφορος απέναντι σε ό,τι θεωρώ σημαντικό. Θα πουν επίσης πως έχω χιούμορ, πίστη στους ανθρώπους και πως, ακόμη κι όταν πέφτω, σηκώνομαι πάντα με την ίδια καρδιά.

Είσαι ευτυχισμένη/ος επειδή:

Είμαι ευτυχισμένος επειδή έμαθα να εκτιμώ τα απλά πράγματα· μια καλημέρα, ένα χαμόγελο, μια στιγμή ησυχίας. Επειδή έχω ανθρώπους γύρω μου που αγαπώ και με αγαπούν, κι αυτό για μένα είναι το μεγαλύτερο δώρο. Και γιατί, παρά τις δυσκολίες, συνεχίζω να ονειρεύομαι, να δημιουργώ και να ελπίζω — κι αυτό με κάνει να νιώθω ζωντανός.

Ένα θέμα που σου δημιουργεί άγχος όταν συζητιέται:

Ένα θέμα που μου δημιουργεί άγχος όταν συζητιέται είναι η ασθένεια και ο ανθρώπινος πόνος. Όχι γιατί θέλω να το αποφύγω, αλλά γιατί με αγγίζει βαθιά — με κάνει να νιώθω, να θυμάμαι, να συμμετέχω. Είναι από εκείνα τα θέματα που δεν τα συζητάς απλώς· τα κουβαλάς μέσα σου.

Αν ποτέ σε συλλάβουν θα είναι γιατί:

Αν ποτέ με συλλάβουν, θα είναι γιατί πάλεψα για ό,τι θεωρούσα δίκαιο ή μίλησα για κάτι που άλλοι φοβόντουσαν να πουν. Δεν θα ήταν για κακό, αλλά για την αλήθεια και την πίστη στις αρχές μου, ακόμα κι αν αυτό ενοχλεί ή προκαλεί.

Η οικογένεια σου με μία λέξη:

Καταφύγιο.

Ένα πράγμα για το οποίο είμαι περήφανη/ος:

Ένα πράγμα για το οποίο είμαι πραγματικά περήφανος είναι η ικανότητά μου να μην εγκαταλείπω, ακόμη και όταν οι δυσκολίες φαίνονται ανυπέρβλητες. Αυτή η δύναμη να συνεχίζω, να δημιουργώ και να στηρίζω τους ανθρώπους γύρω μου, είναι ό,τι με γεμίζει με αληθινή περηφάνια.

Επιπλέον, νιώθω ιδιαίτερη τιμή και ευγνωμοσύνη για την πολυετή φιλία και τη στενή συνεργασία μου με την Έλενα Μαγιάτη-Καραμπή, μια σχέση που βασίζεται στην εμπιστοσύνη, την κοινή προσφορά και το όραμα για έναν κόσμο με περισσότερη ανθρωπιά και ελπίδα.

Ένα πράγμα για το οποίο έχεις μετανιώσει:

Ένα πράγμα για το οποίο έχω μετανιώσει είναι που εμπιστεύτηκα ανθρώπους που δεν το άξιζαν, αφήνοντας τους να με πληγώσουν. Όμως, με τον καιρό κατάλαβα πως κι αυτό ήταν μάθημα — γιατί μέσα από τις πληγές μαθαίνεις να αγαπάς με σοφία.

Γράφεις επειδή:

Γράφω επειδή είναι ο τρόπος μου να ανασαίνω. Γιατί μέσα στις λέξεις βρίσκω όσα δεν μπορώ πάντα να πω δυνατά. Γράφω για να θεραπεύω, να θυμάμαι, να επικοινωνώ· για να δίνω μορφή σε όσα οι σιωπές κρύβουν.
Και, ίσως, γιατί κάθε φορά που γράφω, ξανασυναντώ τον εαυτό μου.

Αύριο διαβάζεις μια σκληρή κριτική. Τι κάνεις;

Αν αύριο διαβάσω μια σκληρή κριτική, θα τη διαβάσω προσεκτικά. Θα πονέσει — γιατί πάντα πονάει όταν κάτι δικό σου κρίνεται αυστηρά. Αλλά μετά θα προσπαθήσω να δω αν μέσα της υπάρχει κάτι αληθινό, κάτι που μπορώ να κρατήσω για να γίνω καλύτερος. Δεν θέλω να αφήνω τις λέξεις να με γκρεμίζουν· θέλω να τις χρησιμοποιώ σαν σκαλοπάτια για να ανεβαίνω πιο ψηλά.

Ένας μέχρι τώρα άπιαστος στόχος σου:

Ένας μέχρι τώρα άπιαστος στόχος μου είναι να δω ένα από τα όνειρά μου να παίρνει σάρκα και οστά — να γίνει πράξη που θα αφήσει ουσιαστικό αποτύπωμα. Να καταφέρω κάτι που θα αγγίξει ζωές, θα εμπνεύσει ή θα βοηθήσει έστω και έναν άνθρωπο να πιστέψει λίγο περισσότερο στον εαυτό του.

Η φράση που χρησιμοποιείς περισσότερο:

Η φράση που χρησιμοποιώ περισσότερο είναι: «Θα δούμε…». Τη λέω γιατί πάντα αφήνω χώρο για σκέψη, για εξέλιξη, για κάτι που μπορεί να αλλάξει. Και γιατί με βοηθάει να μείνω ήρεμος ακόμα κι όταν όλα γύρω μου φαίνονται βιαστικά ή αβέβαια.

Κι αφού σε ευχαριστήσουμε πες μας τι θα ήθελες να σου ευχηθούμε σαν Βestmagazine;

Θα ήθελα κι εγώ, με τη σειρά μου, να σας ευχαριστήσω για την ευκαιρία που μου δώσατε να μιλήσω ανοιχτά και να εκφράσω όσα πραγματικά ήθελα.

Ταυτόχρονα, θα ήθελα να μου ευχηθείτε να μη χάσω ποτέ την αλήθεια και τη ζεστασιά μέσα μου· να συνεχίσω να γράφω, να δημιουργώ και να μοιράζομαι με την ίδια αγάπη και πίστη σε ό,τι κάνω. Και, πάνω απ’ όλα, να μου ευχηθείτε να παραμείνω άνθρωπος — ακόμη κι όταν ο κόσμος γύρω ξεχνά τι σημαίνει αυτή η λέξη.

Τίτλοι βιβλίων:

Μερικοί από τους τίτλους των βιβλίων που έχω συνδημιουργήσει με τη φίλη και συνεργάτιδά μου, Έλενα Μαγιάτη-Καραμπή, είναι:

«Το Γλωσσάρι της Αιμοκάθαρσης» (Α΄ και Β΄ έκδοση)

«Οι Περιπέτειες του Ρούλη Νεφρούλη»

«Η Λίτσα η Καρδουλίτσα και η Χαμένη Βαλβίδα»

«Το Καρφί στον Τοίχο»

Όλα διαφορετικά μεταξύ τους, αλλά ενωμένα από έναν κοινό παλμό: την αγάπη για τη ζωή, τον άνθρωπο και την αλήθεια πίσω από κάθε προσωπικό αγώνα, καθώς και τη χαρά της δημιουργίας μέσα από τη συνεργασία και την εμπιστοσύνη.

Που σε βρίσκουμε:

Με βρίσκετε στο διαδίκτυο και στις κοινότητες που συμμετέχω :

Στη διαδικτυακή κοινότητα «Νεφροπαθείς & Μεταμοσχευμένοι Ελλάδας». Στη διαδικτυακή κοινότητα «Δωρεά Οργάνων – Δώρο Ζωής» , με ιδρύτρια την φίλη και συνεργάτιδα μου, Έλενα Μαγιάτη-Καραμπή. Στα βιβλία μου και στις εκδόσεις τους.

Στις παρουσιάσεις και εκδηλώσεις για ενημέρωση και ευαισθητοποίηση γύρω από την υγεία και τη δωρεά οργάνων. Και φυσικά, πάντα διαθέσιμος για συνομιλία, έμπνευση και δημιουργία μέσα από τα έργα και τα κείμενά μου.

Ο Παντελής Χατζής αφήνει το δικό του αποτύπωμα μέσα από μια πορεία ζωής γεμάτη δοκιμασίες αλλά και δημιουργία. Ζώντας επί δεκαετίες με τη νεφρική νόσο και έχοντας βιώσει τη μεταμόσχευση νεφρού με δότρια τη μητέρα του, συνεχίζει σήμερα να δίνει τη δική του μάχη με δύναμη και αισιοδοξία.

Παράλληλα, μέσα από τη συγγραφική του δραστηριότητα, τις διαδικτυακές κοινότητες που δημιούργησε και τη συνεργασία του με τη συγγραφέα Έλενα Μαγιάτη-Καραμπή, συμβάλλει ενεργά στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση γύρω από τη νεφρική νόσο και τη δωρεά οργάνων.

Με σταθερή πίστη στον άνθρωπο, στη δημιουργία και στην ελπίδα, συνεχίζει να μετατρέπει την προσωπική εμπειρία σε λόγο, δράση και προσφορά. 🖋