Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της εποχής μας είναι να μπορέσει να επιβιώσει ένας αληθινός και αυθεντικός άνθρωπος μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο εικονικών και ψεύτικων προτύπων.
Στην εποχή της τεχνολογίας και της εικονικής πραγματικότητας οι άνθρωποι σήμερα, χάνουν κάθε μέρα και περισσότερο μέρος της αυθεντικότητας τους και της ψυχικής τους αλήθειας.

Οι συνέπειες και τα αποτελέσματα αυτού είναι ολέθριες σε όλες τις πτυχές της ζωής και επηρεάζει τους ανθρώπους σε όλους τους τομείς της ζωής τους. Βασικό όμως σημείο και στο οποίο πρέπει να σταθούμε λίγο παραπάνω, είναι η επιρροή όλων αυτών των ψευδών και νέων προτύπων στη ζωή των παιδιών και ειδικά των εφήβων οι οποίοι διαμορφώνουν σε αυτή την ευαίσθητη φάση της ζωής τους, την προσωπικότητα που θα ορίσει το υπόλοιπο της ζωής τους.
Στην εποχή λοιπόν της εικόνας, του ήχου, της πληροφορίας και της διαρκούς εγκεφαλικής υπερδιέγερσης και του θορύβου, τα παιδιά δεν έχουν ούτε την κρίση ούτε την ψυχική ωριμότητα ώστε να μπορέσουν να διακρίνουν το αληθινό από το ψεύτικο, το εφικτό από το ανέφικτο, το ηθικό από το ανήθικο και να διαμορφώσουν μέσα από ένα εικονικό περιβάλλον το αξιακό σύστημα στην ψυχή τους πάνω στο οποίο θα στηρίξουν τη ζωή τους.
Σ’ αυτή την περίπτωση, οφείλουμε όλοι οι ενήλικες να φροντίσουμε μέσα από έναν τρόπο ζωής και συμπεριφοράς που θα υιοθετήσουμε να μυήσουμε τα παιδιά και ειδικά τους εφήβους σε μία στάση ζωής εδραιωμένη από αξίες και ιδανικά και να τα διδάξουμε έναν τίμιο και αξιοπρεπή τρόπο ζωής και όχι να τα αφήσουμε εκτεθειμένα σε “ανθυγιεινές” και επιβλαβείς ψυχικές διεργασίες.



Στην ζωή των ενηλίκων, η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μέσα από μια υπερκατανάλωση εικονικών ερεθισμάτων και ψευδών αναλώσιμων ειδώλων και προτύπων, έχει οδηγήσει τους ενήλικες σε υπαρξιακά και πρακτικά αδιέξοδα καθώς τα πρότυπα και ο τρόπος ζωής που προβάλλονται, κάθε άλλο παρά αφορούν την αληθινή ζωή του μέσου ανθρώπου.
Οι γυναίκες έχουν πέσει θύματα της βιομηχανίας καλλυντικών και των επεμβάσεων αισθητικής, αρνούμενες τη φυσική ομορφιά και την εσωτερική καλλιέργεια και ενδυνάμωση οι οποίες τους προσφέρουν πρόσβαση στην αυτογνωσία και την αυτοαποδοχή.
Αυτό έχει ολέθριες συνέπειες και στην ειλικρινή αυτοεκτίμηση των γυναικών η οποία κατακρεουργείται από τη συνεχή δημιουργία και προβολή ενός ψευδούς εαυτού στηριζόμενου μονάχα στην εικόνα και όχι στην πραγματική αξία του ατόμου, αλλά και στη δημιουργία μίας τάσης και προτύπων ομορφιάς τα οποία είναι μη ρεαλιστικά και πολλές φορές με ένα αντιαισθητικό αποτέλεσμα το οποίο τις πληγώνει εν τέλει αλλά και τις εκθέτει αλλά καθώς και απωθεί το αντικείμενο του πόθου τους, τους άντρες.
Παράλληλα αυτή η τακτική οδηγεί νέα κορίτσια πάνω στο άνθος της ηλικίας τους, να μην απολαμβάνουν την ωραιότητα της νεότητας τους, αλλά να προσφεύγουν από πολύ νεαρές ηλικίες σε διάφορες αισθητικές επεμβάσεις για τις οποίες αργότερα μετανιώνουν βαθιά.



Όσον αφορά την επήρεια όλων των παραπάνω στη ζωή των ανδρών, κάθε άλλο παρά ενθαρρυντική είναι. Τα πρότυπα ζωής που διαρκώς προβάλλονται, αφορούν άνδρες επιτυχημένους, καλλιεργημένους, πλούσιους με ακριβά αυτοκίνητα και μια «ιδανική» ζωή φτιαγμένη από παραμύθι, κάτι το οποίο είναι πέρα για πέρα ψεύτικο, πέρα για πέρα υποτιμητικό για τις ευγενείς πλευρές της ανδρικής ψυχής οι οποίες δεν είναι άλλες από την τιμιότητα, το θάρρος, την εργατικότητα, το ήθος και την αξιοπρέπεια.
Καθιστά λοιπόν όλη αυτή η «φτιαχτή» εικόνα τον μέσο άνδρα, ως κάτι μικρότερο της αληθινής του αξίας, δημιουργώντας ρήξη και αμφιβολίες σε ένα βαθύ και ιερό εσωτερικό οικοδόμημα του ανδρικού ψυχισμού.
Στις προσωπικές σχέσεις, οι παραπάνω νέες διαμορφωμένες συνθήκες έχουν δημιουργήσει τον απόλυτο αποθαρρυντικό παράγοντα προς τη σύναψη υγιών αληθινών δια ζώσης επαφών και έχουν καταστρέψει τον υγιή συνδετικό κρίκο μεταξύ των ζευγαριών ο οποίος δεν είναι άλλος από την φυσική αυθεντική ένωση, την ανάπτυξη και καλλιέργεια αληθινών δεσμών και συναισθημάτων και τη δυναμική της ειλικρινούς προσπάθειας δύο ανθρώπων να βιώνουν μία αληθινή σχέση η οποία τους προσφέρει πραγματική ευτυχία, ηρεμία, ασφάλεια και αυθεντική σεξουαλική απόλαυση.
Οι γυναίκες μετρούν την αξία τους μέσα από τη συνεχή προβολή τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προβάλλοντας μόνο τα εξωτερικά τους κάλλη, τα επιτεύγματα και την όμορφη εμφάνιση τους επενδύοντας υπερβολικό χρόνο και χρήμα προκειμένου να δημιουργήσουν έναν τέλειο ιδεατό εαυτό, ακυρώνοντας με αυτό τον τρόπο την αγάπη προς τον εαυτό τους και την αυτοεκτίμηση τους και καθιστώντας τον εαυτό τους ένα «προϊόν» προς κατανάλωση και οι άνδρες αρκούνται πλέον σε εικόνες, πολλές φορές μη ρεαλιστικές, σε σχέσεις μέσω ίντερνετ οι οποίες απομυζούν το ψυχικό ευγενές απόθεμα δημιουργώντας τεράστια εσωτερικά κενά και έχει ως αποτέλεσμα την κατανάλωση μίας μορφής έρωτα τύπου «φαστ φουντ».
Οι συνέπειες όλου αυτού είναι ολέθριες και για την ψυχοσύνθεση της κοινωνίας καθώς διασπούν το άτομο ψυχικά, το απομακρύνουν από τον πυρήνα της ψυχής του και του δημιουργούν χαμηλή αυτοεκτίμηση αλλά και αυτοπραγμάτωση καθώς δεν εξελίσσεται από την εσωτερική του δομή αλλά ζει παρορμούμενο από εικόνες, ψευδαισθήσεις και εύκολη γρήγορη κατανάλωση του ίδιου του του εαυτού.

Στην εποχή λοιπόν όπου όλα κινούνται γρήγορα και καταναλώνονται ανεπεξέργαστα, συναισθήματα, άνθρωποι, σχέσεις, τρόπος ζωής δίχως βαθιά επίγνωση του που θέλει να πάει το άτομο, είναι επιτακτική ανάγκη να κάνουμε μία παύση.
Να εσωστραφούμε και να επεξεργαστούμε το ψυχικό και συναισθηματικό μας υλικό και δυναμικό.
Να ανατροφοδοτήσουμε τον πυρήνα της ψυχής μας με αξίες και ιδανικά βαθιά ριζωμένες μέσα στην ψυχή μας, τις οποίες έχουμε αφήσει, αμελήσει και πάψει να εκτιμάμε την αξία και τη δυναμική τους.
Να επανεκτιμήσουμε την αξία μας μέσα από κριτήρια ηθικά και σταθερά στο χρόνο και τις μεταβολές.
Να εκτιμήσουμε και να καλλιεργήσουμε την αυθεντική πλευρά του εαυτού μας και να αποφασίσουμε ότι θα πορευόμαστε με αυθεντικότητα και με ένα ισχυρό εσωτερικό οικοδόμημα, το οποίο ναι μεν δέχεται εξωτερικούς κραδασμούς αλλά δεν γκρεμίζεται.
Να επενδύσουμε σε υγιείς αληθινές βαθιές συναισθηματικές σχέσεις, οι οποίες ακόμα κι αν δεν είναι γρήγορες, εύκολες, βολικές είναι μέρος της δικής μας αληθινής πραγματικότητας οι οποίες μας οδηγούν στην εξέλιξη και την αυτοπραγμάτωση μας μέσα από συνεχή ανατροφοδότηση και αληθινά ακλόνητα συναισθήματα αγάπης και αμοιβαίας αποδοχής, στήριξης και εκτίμησης.
Αν επιθυμούμε να ζούμε στο φως μας, αυτό μπορεί να συμβεί μονάχα όταν πάψουμε να το σβήνουμε με τις επιλογές μας. 🖋


