Μια βαθιά συναισθηματική μπαλάντα που αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές της ανθρώπινης ψυχής παρουσιάζει η Βάλλια Ειρηναίου μέσα από το νέο της τραγούδι

«Απ’ το μαζί στο χωριστά»,

σε μουσική του Αντώνη Ζαχαράκη και στίχους της Μαρίας Ζαχαράκη.

Το τραγούδι ξεδιπλώνει με ειλικρίνεια και λιτότητα την πορεία μιας σχέσης που φτάνει στο τέλος της, αποτυπώνοντας εκείνη τη λεπτή και δύσκολη μετάβαση από το «μαζί» στο «χωριστά». Μέσα από εικόνες καθημερινότητας – ένα σκοτεινό σπίτι, ένας μισός καφές, δυο φωτογραφίες στο τζάκι – ο ακροατής μεταφέρεται σε έναν κόσμο σιωπής, απώλειας και εσωτερικής αναμέτρησης.

Οι στίχοι σκιαγραφούν τη μοναξιά που αφήνει πίσω της μια αποχώρηση χωρίς εξηγήσεις, αλλά και την αδυναμία να ειπωθούν όσα έμειναν ανείπωτα :

«Το σπίτι σκοτεινό
ξυπνώ κουλουριασμένη στο κρεβάτι
Το σώμα μου μισό
χωρίς εσένα σα να λείπει κάτι.»

και πιο έντονα στο ρεφρέν:

«Κι όμως δε μίλησα ξανά σαν σ’ έβλεπα να φεύγεις
απ’ το μαζί στο χωριστά να τρέχεις.
Την πλάτη γύρισες αργά είχε περάσει η ώρα
κι απ’ το μαζί στο χωριστά
πρέπει να μάθω τώρα.»

Η ερμηνεία της Βάλλιας Ειρηναίου αποδίδει με ευαισθησία και δύναμη το συναισθηματικό βάθος του τραγουδιού, ενώ η μουσική του Αντώνη Ζαχαράκη ντύνει με διακριτικότητα την αφήγηση, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα οικεία και ταυτόχρονα έντονα φορτισμένη.

Στην ενορχήστρωση, που υπογράφει ο ίδιος ο συνθέτης, συμμετέχουν εξαιρετικοί μουσικοί:

Μπουζούκι – μπαγλαμάς: Μπάμπης Μπουρνής
Ακορντεόν: Σπύρος Ξενιτόπουλος
Κιθάρες: Αργύρης Έξαρχος
Τύμπανα: Αντώνης Ζαχαράκης

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΕΔΩ

Η ηχογράφηση της φωνής πραγματοποιήθηκε από τον Γιάννη Ζουμή στο Zoumis-SoundLab, ενώ τη μίξη και το digital mastering επιμελήθηκε ο Τάκης Αργυρίου στο Argiriou Recording Studio.

Την οπτική αισθητική της κυκλοφορίας συμπληρώνουν η φωτογραφία του Τάκη Δρόσου, το make up της Μαρίας Παπαδάκη και το outfit με τα αξεσουάρ από την Tonia Spanaki – LeCha Boutique.

Το «Απ’ το μαζί στο χωριστά» είναι ένα τραγούδι που δεν αφηγείται απλώς έναν χωρισμό· αποτυπώνει εκείνη τη σιωπηλή στιγμή που όλα αλλάζουν, εκεί που η απουσία γίνεται παρουσία και η μνήμη καθημερινότητα.

Ένα κομμάτι που βρίσκει τον δρόμο του κατευθείαν στην καρδιά του ακροατή. 🖋