Μετά την καλοκαιρινή πρεμιέρα, η παράσταση που συγκέντρωσε την προσοχή του φιλοθεάμονος κοινού για αμιγώς καλλιτεχνικούς λόγους, επιστρέφει στο Ηράκλειο Κρήτης για έξι βραδιές σε κλειστό χώρο.
Παρασκευή 7, Σάββατο 8
Παρασκευή 14, Σάββατο 15
Παρασκευή 21 και Σάββατο 22 Νοεμβρίου 2025
Ώρα έναρξης: 21:00
Χώρος: Θεατροδρόμιο (Στρατηγού Πεζάνου, έναντι Αγίου Μηνά – Ηράκλειο)
Διάρκεια: 80’
Εισιτήρια: 15€ κανονικό / 12€ μειωμένο
Κρατήσεις: 6976331107
«Η Φόνισσα» (1903) κατέχει, κατά γενική ομολογία, ξεχωριστή θέση στο έργο του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (1851–1911) και κατ’ επέκτασιν στα ελληνικά γράμματα· ξεχωριστή και με τις δύο σημασίες της λέξεως: ιδιαίτερη και εξέχουσα.
Η παράσταση αυτή βυθίζεται εξ αρχής στον έξοχο λόγο του συγγραφέα, διατηρώντας την αρχική μορφή του στην καθαρεύουσα (αφηγηματικά μέρη) και στην ομιλούσα γλώσσα της εποχής (διαλογικά μέρη).
Ακολουθεί τον άξονα του «πνίχτη» σε μια υπόγεια ψυχολογική διερεύνηση μιας αλλοτινής «σίριαλ κίλερ» που θέλει να «λυτρώσει» τον φτωχό κόσμο από τα κορίτσια και τις δυσβάσταχτες υποχρεώσεις που αυτά γεννούν με τον ερχομό τους στη γη.
Η παράσταση εστιάζει στο τελευταίο μέρος της νουβέλας —μετά τα πρώτα εγκλήματα της γραίας Χαδούλας με τα αποφασιστικά χέρια— και στην καταδίωξη που οι αρχές της νήσου Σκιάθου αλλά και οι τύψεις επιφυλάσσουν στο παραβατικό κεντρικό πρόσωπο. «Της ώρας κυνηγητόν», όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο συγγραφέας, αποτελεί και τον υπότιτλο της παράστασης.
Η σκηνοθετική προσέγγιση του Δημήτρη Φοινίτση στρέφεται στην ανάδειξη της σκηνικής λιτότητας και της ερμηνευτικής εγκράτειας ως προς τα κορυφαία εκφραστικά μέσα της υποκριτικής τέχνης, μέσα από ένα πρόσωπο που αφηγείται ανάγλυφα όλες τις φωνές του εκτενούς αποσπάσματος.
Η πολύμηνη εργασία στον λόγο συνδράμει τη φαντασία του θεατή στη συμπλήρωση των εικόνων και στην υποδοχή έντονων συναισθημάτων μέσα από την ελλιπή δράση.
Η ανοιξιάτικη ελληνική φύση πρωταγωνιστεί με την παραγωγή ήχων από την ηθοποιό, ενώ τα υποστηρικτικά τεχνικά μέσα εξανεμίζονται στο δρων σώμα που πάσχει και συμπάσχει με το αποτρόπαιο του λόγου, το οποίο λειτουργεί και αυτοαναφορικά —ως τραύμα.
Η επί σκηνής αφηγήτρια «προσομοιάζει» με την ψυχή της πρώτης δολοφονηθείσας κόρης από την ίδια τη Φραγκογιαννού, φέρνοντας στην επιφάνεια τη μνήμη, τη μετάνοια και τη θηλυκή μοίρα.
Συντελεστές
Κείμενο: Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Σκηνοθεσία – Δραματουργική επεξεργασία: Δημήτρης Φοινίτσης
Αφήγηση: Ράνια Πλατάκη
Κοστούμι – Σκηνικά αντικείμενα: Εύη Καμπουράκη
Επιμέλεια κίνησης: Μικαέλα Κεφαλογιάννη
Φωνητική διδασκαλία: Κωνσταντίνα Πάλλη
Φωτογραφίες: Γιώργος Καβουτσιώτης, Χρήστος Τσουμπλέκας
Παραγωγή: Ενοδία
