Με καταγωγή από το Ρέθυμνο, η Ελβίνα Μποτονάκη έχει χαράξει μια ξεχωριστή πορεία στον χώρο της τέχνης, συνδυάζοντας τη συγγραφή, τη σκηνοθεσία και την τηλεόραση.

Από τα πρώτα της βήματα στις θεατρικές ομάδες της Πάτρας, μέχρι την καθιέρωσή της ως δημιουργός πρωτότυπων έργων, η δουλειά της χαρακτηρίζεται από αυθεντικότητα, συναίσθημα και έντονη αφήγηση. Με το βλέμμα στραμμένο τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεοπτική μυθοπλασία, η ίδια συνεχίζει να εμπνέεται από την προσωπική της ιστορία, τους ανθρώπους γύρω της και την ανάγκη της να αφηγείται ιστορίες που αγγίζουν τον θεατή.

Με αφορμή την παράσταση «Ήρωας Εγώ», που αντλεί έμπνευση από τη θεωρία του Joseph Campbell για το Ηρωικό Ταξίδι, μιλήσαμε μαζί της για την καλλιτεχνική της πορεία, τις εμπνεύσεις, τις συνεργασίες και τα μελλοντικά της σχέδια και φυσικά για την παράσταση που κάνει επίσημη πρεμιέρα στις 24/8 στο θέατρο Ερωφίλη, στο Ρέθυμνο.

Συνέντευξη Στέλιος Κουνδουράκης

Φωτογραφίες Ανδρέας Μαρκάκης

Τοποθεσία Tzamaika

Γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στο Ρέθυμνο. Ποιες εικόνες και αναμνήσεις κουβαλάτε από τα παιδικά σας χρόνια;

Μέχρι τα 6 μου έζησα στο Πέραμα Μυλοποτάμου και από κει και μετά έμεινα στο Ρέθυμνο με την οικογένειά μου ως τα 18. Οι περισσότερες αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων όμως βρίσκονται στο χωριό Έρφοι της επαρχίας Μυλοποτάμου. Εκεί πέρασα όλα μου τα καλοκαίρια, διακοπές, γιορτές και όλα μου τα Σαββατοκύριακα με 2 γιαγιάδες, 2 παππούδες και 2 προγιαγιάδες, καθώς και οι 2 μου γονείς γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στους Έρφους.

Παρέα με τον παππού στα πρόβατα, με τους χωριανούς στο καφενείο, παιχνίδια στις αυλές με τα ξαδέρφια μου ως αργά, επικίνδυνες εξερευνήσεις στον ποταμό. Ωραία χρόνια, ανέμελα, με άγνοια κινδύνου!    

Σπουδάσατε Οικονομική Σχολή του ΑΤΕΙ Πατρών, μια κατεύθυνση που φαίνεται μακριά από το θέατρο. Πότε και πώς μπήκε η τέχνη στη ζωή σας;

Αποφοίτησα από την Οικονομική Σχολή του ΑΤΕΙ Πατρών στο τμήμα επιχειρηματικού σχεδιασμού και πληροφοριακών συστημάτων. Καμία σχέση μεν με το θέατρο αν και τα 4 χρόνια που έζησα στην Πάτρα συμμετείχα σε θεατρικές ομάδες. Στο τελείωμα της σχολής μου είχα αποφασίσει ήδη ότι θέλω να σπουδάσω σε δραματική σχολή.

Έδωσα εξετάσεις στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν και πέρασα. Βέβαια, από μικρή ηλικία ήθελα να συμμετέχω σε θεατρικές ομάδες, αλλά επειδή τότε δεν είχαμε παιδικές ομάδες, στα 9 μου χρόνια εντάχθηκα για λίγους μήνες σε μια φοιτητική ομάδα θεάτρου στο Κέντρο Νέων.

Τα μαθήματα έκανε ο συγχωρεμένος θείος μου Μανώλης Ζαχαράκης και φυσικά ήμουν το μόνο παιδί στην ομάδα! Δεν με ένοιαζε όμως.

Ποιες ήταν οι πρώτες σας εμπειρίες και συνεργασίες στην Αθήνα στον χώρο του θεάτρου;

Με το που τελείωσα τη σχολή το 2014 έπαιξα για μια σεζόν στο Μπαμ, μια θεατρική παράσταση του Νικόλα Ανδρουλάκη, αλλά σύντομα κατάλαβα ότι δεν είχα την ανάγκη να είμαι ηθοποιός και να υπηρετώ το όραμα άλλου συγγραφέα ή σκηνοθέτη. Αυτό που στην ουσία ήθελα πάντα ήταν να γράφω και να ανεβάζω τις δικές μου παραστάσεις.

Έτσι το 2015 έγραψα, σκηνοθέτησα και έκανα παραγωγή στην πρώτη μου παράσταση με τίτλο Βασιλικώ Καρπώ. Έφερα ηθοποιούς στην Κρήτη από την Αθήνα, κάναμε πρόβες στην ύπαιθρο και κάναμε μια επιτυχημένη μίνι περιοδεία εδώ. Λάτρεψα αυτή τη δουλειά και είχα και την ευκαιρία να συνεργαστώ και με τον Γιάννη τον Φωτάκη, έναν υπέροχο άνθρωπο και ερασιτέχνη ηθοποιό που δυστυχώς δεν είναι πια στη ζωή.

Σχεδόν αμέσως νίκησα σε ένα διαγωνιστικό φεστιβάλ ενός θεάτρου της Αθήνας για πρωτότυπα έργα με έργο μου Social Lies 2078.  Ένα κωμικό φουτουριστικό έργο, σε εντελώς άλλο πλαίσιο από το δράμα Βασιλικώ Καρπώ που εξελισσόταν το 1960 σ’ ένα μικρό χωριό της Κρήτης. Παίξαμε αυτήν την παράσταση και σύντομα όλα πήραν το δρόμο τους. Έχω δουλέψει με αρκετές θεατρικές ομάδες ενηλίκων, αλλά και σε παιδικές & εφηβικές ομάδες στο Ρέθυμνο και το Πέραμα Μυλοποτάμου, δημιουργώντας πρωτότυπες παραστάσεις.

Μαθήματα θεάτρου λοιπόν, συγγραφή/σκηνοθεσία θεατρικών έργων και σύντομα ήρθε και η σκηνοθεσία της πρώτης μου ταινίας μικρού μήκους με τίτλο Έρφοι. Όπως καταλαβαίνεις, γυρίστηκε στο χωριό μου Έρφοι και εκεί είχαν την ευκαιρία θείοι μου, συγχωριανοί μου, ακόμα και ο πατέρας μου να συμμετέχουν σε αυτήν.

Η εμπειρία ήταν πολύ όμορφη και είχαμε και την τύχη να μας πάρουν στο φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους της Δράμας και να προβληθούμε και στο New York Greek festival της Αμερικής.

Πρόσφατα αναλάβατε τη σκηνοθετική επιμέλεια στην παράσταση «Το Νόημα του Σεξ» στο Θέατρο Λύχνος. Τι σας τράβηξε σε αυτό το έργο και πώς ήταν η εμπειρία;

Πρόσφατα ναι σκηνοθέτησα αυτήν την παράσταση σε κείμενο του ψυχολόγου Διονύση Μπουγά. Η παράσταση έλαβε μεγάλη επιτυχία και θα συνεχιστεί και φέτος στο ίδιο θέατρο. Η συνεργασία ήταν πολύ και το θέμα έδειξε ν ενδιαφέρει πολύ τον κόσμο μιας και μιλάει για τις σχέσεις των ετερόφυλών ζευγαριών και πως εξελίχθηκαν από βιολογική σκοπιά ανά τα χρόνια.

Ποια είναι η διαφορά του να δημιουργείτε θέατρο στην Αθήνα και ποια στην Κρήτη;

Νομίζω ότι η διαφορά έγκειται στο ψυχολογικό κομμάτι. Λόγω κοινωνικού κύκλου εδώ νομίζω έχω περισσότερη αυτοπεποίθηση ότι θα πάνε καλά οι παραγωγές. Φυσικά το στοίχημα το μεγάλο είναι στην Αθήνα, εκεί που σε ξέρουν ελάχιστοι και η προσφορά θεατρικών παραστάσεων είναι τεράστια. Θεωρώ όμως ότι αν κάποιος θέλει να δημιουργήσει, ακόμα και κλεισμένος στο πιο περιθωριοποιημένο- αποκλεισμένο μέρος, θα το κάνει. Παντού υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν ή έχουν ανάγκη να αλληλοεπιδράσουν μέσω της τέχνης.

Στην παράσταση «Ήρωας Εγώ» αντλείτε έμπνευση από τον Joseph Campbell και τη θεωρία του για το ταξίδι του ήρωα. Τι θέλατε να μεταφέρετε στο κοινό μέσα από αυτό το έργο;

Η θεωρία του Joseph Campbell για το Ηρωικό Ταξίδι ήταν για μένα ένας σκελετός πάνω στον οποίο “έχτισα” μια ιστορία βαθιά προσωπική αλλά και καθολική. Στον “Ήρωα Εγώ” ο ήρωας δεν είναι κάποιος μυθικός πολεμιστής, αλλά ένας καθημερινός άνθρωπος, όπως όλοι μας, που ενώ έχει όλα όσα θεωρούνται “επιτυχία”, νιώθει πως κάτι του λείπει.

Ήθελα το κοινό να ταξιδέψει μαζί του, να περάσει μέσα από τις αμφιβολίες, τις απώλειες, τις μικρές και μεγάλες μάχες, και να ανακαλύψει πως αυτό που αναζητούμε έξω από εμάς, θέτοντας στόχους, παλεύοντας, δίνοντας αγώνες για να ¨επιτύχουμε¨, ίσως τελικά να βρίσκεται πιο κοντά μας απ’ ό,τι νομίζουμε.

Η δομή του Ηρωικού Ταξιδιού μάς έδωσε τη δυνατότητα να παρουσιάσουμε με μουσική και αφήγηση μια διαδρομή γεμάτη εικόνες και συναισθήματα — ώστε ο θεατής, φεύγοντας, να νιώθει πως και ο ίδιος είναι ο ήρωας της δικής του ζωής.

Πώς συνδυάσατε το θεατρικό στοιχείο με τη μουσική για να υπηρετήσετε το μήνυμα της παράστασης;

Για μένα, το θέατρο και η μουσική ήταν οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος στην παράσταση. Η αφήγηση και οι διάλογοι δίνουν το πλαίσιο, τη φωνή και το συναίσθημα, ενώ η μουσική είναι ο εσωτερικός τους κόσμος – αυτό που δεν λέγεται, αλλά ¨νιώθεται¨. Κάθε στάδιο του Ηρωικού Ταξιδιού συνοδεύεται από τραγούδια και ηχητικές εικόνες που “μεταφράζουν” συναισθήματα: από τον ενθουσιασμό της αφετηρίας, μέχρι τον φόβο της δοκιμασίας και την κάθαρση της επιστροφής.

Με αυτόν τον τρόπο, ο θεατής δεν ακούει απλώς ή βλέπει την ιστορία – τη ζει με όλες τις αισθήσεις, καθώς το θέατρο και η μουσική λειτουργούν σαν μια ενιαία αφήγηση που τον οδηγεί βήμα-βήμα στη διαδρομή του ήρωα.

Με ποια κριτήρια επιλέξατε τους συντελεστές και τους μουσικούς που συμμετείχαν στο «Ήρωας Εγώ»;

Οι συντελεστές και οι μουσικοί δεν επιλέχθηκαν μόνο για το ταλέντο και την τεχνική τους, αλλά κυρίως για την ικανότητά τους να υπηρετήσουν την ιστορία με την ψυχή τους. Ήθελα ανθρώπους που να μπορούν να συνδεθούν βαθιά με τον ήρωα και το μήνυμα της παράστασης.

Ο ένας είναι ο αδερφός μου, ο Αντώνης Μποτονάκης (Έκαστος). Κάθε φορά που τον έβλεπα παλιότερα να ερμηνεύει τα δικά του hip hop κομμάτια, ήθελα να δημιουργήσω κάτι στο οποίο θα μπορούσε να συμμετέχει. Έχει μια δυναμική παρουσία στη σκηνή, απίστευτη ενέργεια και στον χαρακτήρα του πάντα έβλεπα έναν ήρωα που παλεύει ασταμάτητα για τα όνειρα και τα ιδανικά του.

Αντίστοιχα, όταν πήγα σε μια συναυλία της Εύας Πολιτάκη —που συμμετέχει επίσης στην αφήγηση και το τραγούδι— ήξερα ότι θέλω να συνεργαστούμε. Η Εύα είναι ένα υπερταλαντούχο πλάσμα με υπέροχο ψυχικό κόσμο. Η φωνή της είναι μαγική και τεχνικά άψογη· όταν βρίσκεται πάνω στη σκηνή, δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω της. Από τα 17 της κυνηγάει τα μουσικά της όνειρα στην Αθήνα. Στα μάτια μου είναι αναμφισβήτητα μια ηρωίδα.

Ο Νίκος Χριστόπουλος, επίσης μουσικός, ερμηνευτής και αφηγητής στην παράσταση, ήταν για μένα ένα δώρο από το σύμπαν. Δεν τον ήξερα. Μου τον σύστησε η Εύα. Εξαιρετικός άνθρωπος και τεράστια φωνή, με όνειρα και φιλοδοξίες για το μέλλον. Πιστεύω ακράδαντα ότι και οι τρεις τους θα φτάσουν πολύ ψηλά καλλιτεχνικά – από ψυχή και ταλέντο είναι ήδη στα ουράνια.

Στα τύμπανα έχουμε τον Μάνο Ναζλή, στην κιθάρα τον Πάνο Καλκανά και στο μπάσο τον Χρήστο Δρούζα. Είναι όλοι καταπληκτικοί μουσικοί και πολύτιμοι για την παράσταση. Οι πρόβες μας γίνονταν σε στούντιο και, παρότι όλοι έχουν γεμάτο πρόγραμμα, πάντα βρίσκαμε τον τρόπο να βρεθούμε και να δουλέψουμε μαζί. Αυτή η δέσμευση και η ενέργεια της ομάδας είναι που δίνουν ζωή στον “Ήρωας Εγώ”.

Τα τελευταία χρόνια γράφεις σενάρια σε τηλεοπτικές σειρές. Πώς προέκυψε το σενάριο στη ζωή σου;

Πριν από λίγα χρόνια με πρότεινε η σεναριογράφος Γιάννα Κανελοπούλου στο κανάλι του Alpha για να κάνω δοκιμαστικό για μια τηλεοπτική και πέρασα. Εκείνη τη χρονιά έγραψα για τη σειρά Αυτή η Νύχτα μένει (Alpha) και στη συνέχεια ακολούθησαν κι άλλες σειρές.  Πανθέοι, (ΣΚΑΙ), Έρωτας Φυγάς (ΟPEN και Αντ1), Άγιος Έρωτας Έρωτας (Alpha), Πόρτο Λεόνε (θα προβληθεί στον Alpha  από Σεπτέμβριο 2025).

Πώς είναι οι συνεργασίες σου στον χώρο της Τηλεόρασης;

Για καλή μου τύχη ως επί το πλείστον είχα πολύ καλές συνεργασίες. Φυσικά δεν θα μπορούσα να μην ξεχωρίσω τη σεναριογράφο Γιάννα Κανελοπούλου και τον Άγγελο Χασάπογλου που είναι και ο leader σεναρίου στον Άγιο Έρωτα. Είμαι ευγνώμων για την παρούσα σεναριακή μας ομάδα.

Όταν δουλεύετε ένα έργο, τι είναι αυτό που αναζητάτε πρώτα: το μήνυμα, το συναίσθημα ή την αισθητική;

Δεν υπάρχει για μένα μια λογική σειρά, τύπου “πρώτα βρίσκω το μήνυμα, μετά το συναίσθημα και μετά την αισθητική”. Κάπως όλα έρχονται μαζί και μπλέκονται μεταξύ τους. Στην πορεία μπορεί να αλλάξουμε γνώμη, να ανατραπούν πράγματα, να βρουν άλλη μορφή. Βέβαια τώρα που το σκέφτομαι συνήθως όλο ξεκινάει από μια εικόνα που έχει μέσα ένα δυνατό συναίσθημα. Ένα συναίσθημα που εμπεριέχεται σε μια εικόνα! Κάπως έτσι!

Πώς ξεκινά η διαδικασία για σένα όταν γράφεις ένα σενάριο; Ξεκινάς από μια εικόνα, έναν χαρακτήρα ή μια φράση;

Επίσης κι εδώ δεν είναι τίποτα στάνταρ. Μπορεί να εμπνευστώ από κάποιον άνθρωπο γύρω μου και να ξεκινήσω από τον χαρακτήρα. Άλλοτε, μπορεί μια εικόνα, μια κατάσταση ή μια σκηνή πραγματική που θα διαδραματιστεί μπροστά μου να μου κάνει κλικ και να θέλω να την κάνω κάτι.

Ποικίλει το πράμα. Το θέμα είναι να έχεις κεραίες ανοιχτές και να αφήνεσαι στο ¨τι σου δίνει¨ το κάθετι. Πολλές φορές πάντως ξεκινώ κάτι το οποίο όμως δεν προχωρά. Αυτά όμως τα σενάρια ή οι ιδέες που είναι να προχωρήσουν και να πάρουν ζωή, προχωρούν. Κοινώς αυτό που είναι να γίνει, με τον έναν τρόπο ή τον άλλο, γίνεται. 

Στα έργα σου υπογράφεις τόσο τη σκηνοθεσία όσο και το σενάριο. Τι σε γοητεύει περισσότερο στη συγγραφή;

Αυτό που στην αρχή η σελίδα είναι κατάλευκη και σιγά σιγά αρχίζει και γεμίζει με γράμματα. Λέξεις που από μόνες τους δεν σημαίνουν τίποτα που όμως στη συγκεκριμένη σειρά και με την κατάλληλη σύνταξη φτιάχνουν κόσμους ολόκληρους,  ανθρώπους με αναμνήσεις, πάθη, όνειρα, πόνο, αγάπη, τα πάντα! 

Η συγγραφή είναι για μένα σα να ανοίγω μια πόρτα και να μπαίνω σε έναν χώρο που φτιάχνω και ανακαλύπτω ταυτόχρονα. Κι εκεί, μαζί με τους χαρακτήρες μου, έχω την ευκαιρία να ζήσω παραπάνω από μια ζωές!

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σας και τι όνειρα έχετε για την καλλιτεχνική σας πορεία τα επόμενα χρόνια;

Το πηγαίνω βήμα βήμα. Έχω αμέτρητες ιδέες που θα μπορούσαν να υλοποιηθούν. Τώρα το τι θα ακολουθήσει θα εξαρτηθεί και από τις συγκυρίες. Από το ποιοι άνθρωποι θα με εμπνεύσουν σε τι. Από το πώς θα είμαι εκείνο το διάστημα. Τι θα έρθει μόνο του να με βρει.

Γενικά προσπαθώ να είμαι ανοιχτή στο παρόν, να ¨ακούω¨ και να εμπιστεύομαι τη ζωή και αυτά που μου φέρνει στο διάβα της. Σίγουρα η παράσταση μας Ήρωας Εγώ θα συνεχίσει από Σεπτέμβρη την πορεία της στην Αθήνα. Επίσης θα συνεχίσω να γράφω στον Άγιο Έρωτα όλη την υπόλοιπη τηλεοπτική σεζόν. 🖋

Η Παράσταση

Ζωντανή μουσική, ρυθμική απαγγελία-αφήγηση και video projections

«Ήρωας Εγώ»

24/8 Θέατρο Ερωφίλη Ρέθυμνο

Επίσημη Πρεμιέρα

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ

Φωτογραφίες Stephie Grape

Αφήνουν πίσω τη γνώριμη ζωή τους, απαντούν σε ένα κάλεσμα, περνούν δυσκολίες, αντιμετωπίζουν φόβους, βρίσκουν συμμάχους, πέφτουν, σηκώνονται, αλλάζουν. Και επιστρέφουν… διαφορετικοί. Πιο συνειδητοί.

Αυτήν ακριβώς τη διαδρομή θελήσαμε να φέρουμε στη σκηνή – με μουσική, λόγο και εικόνα.
Όχι όμως μιλώντας για κάποιον μακρινό ήρωα.
Αλλά για τον σημερινό Ήρωα. Τον σύγχρονο άνθρωπο.
Εμάς.
Εσένα.

Αυτόν που ξυπνάει κάθε πρωί και προσπαθεί.
Που αμφισβητεί, που τολμά, που αποτυγχάνει και ξανασηκώνεται.
Που νιώθει ότι κάτι λείπει, και ξεκινά να το βρει – έξω ή μέσα του.
Αυτόν που έχει κουραστεί, αλλά δεν παραιτείται.
Που κάποια στιγμή τολμά να ρωτήσει: “Κι αν υπάρχει κι άλλος δρόμος;”

«Ήρωας Εγώ» δεν είναι μια ακόμα ιστορία.
Είναι ένας καθρέφτης.
Μια παράσταση για το θάρρος να αλλάξεις.
Και να δεις τον εαυτό σου, όχι όπως τον έμαθες…

αλλά όπως πραγματικά είναι.

Γνωρίστε τον Αντώνη Μποτονάκη – φωνή στον “Ήρωα Εγώ”

Ο Αντώνης Μποτονάκης, γνωστός και ως EKASTOS, γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Ρέθυμνο. Εκεί έκανε και τα πρώτα του βήματα στη RAP μουσική, παρέα με συνοδοιπόρους που μοιράζονταν τα ίδια όνειρα, ιδέες και καλλιτεχνικές ανησυχίες.

Η πρώτη του ομάδα είχε το όνομα “ΣΤΙΧΟΜΥΘΙΑ” – και μέσα από αυτή γεννήθηκε η ανάγκη να πει την ιστορία του, να δώσει φωνή στις σκέψεις και τα βιώματα της γενιάς του. Πλέον ζει μόνιμα στην Αθήνα, συνεχίζοντας αυτό που ξεκίνησε στην επαρχία, με μια πορεία συνεχούς εξέλιξης και αυτονομίας. Είχε την τύχη να συνεργαστεί με παραγωγούς, MCs και καλλιτέχνες που τον ενέπνευσαν και τον προχώρησαν. Έχει πραγματοποιήσει εμφανίσεις σε ολόκληρη την Κρήτη, την Εύβοια, τη Θεσσαλονίκη και μερικούς από τους πιο ιστορικούς συναυλιακούς χώρους της Αθήνας

Στον “Ήρωα Εγώ”, ο EKASTOS είναι κάτι παραπάνω από ερμηνευτής.

Είναι η φωνή του εσωτερικού μονολόγου του Ήρωα, η αφήγηση, η αλήθεια που σιγοβράζει. Με τη δυναμική σκηνική του παρουσία και τα δικα του μουσικα κομματια, δίνει στην παράσταση ρυθμό, ένταση και αυθεντικότητα.

Γνωρίστε την Εύα Πολιτάκη – φωνή του “Ήρωα Εγώ”

Η Εύα Πολιτάκη είναι τραγουδίστρια και μουσικός, με καταγωγή από το Ρέθυμνο της Κρήτης. Από τα 17 της ζει στην Αθήνα, όπου συνεχίζει τις μουσικές και καλλιτεχνικές της σπουδές. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα φωνητικής, θεωρίας μουσικής, κιθάρας, κλασικού πιάνου, καθώς και σεμινάρια θεάτρου.

Η επαφή της με τη μουσική ξεκίνησε πολύ νωρίς, μέσα από τη χορωδία του Μουσικού Καρπού. Υπήρξε μέλος της μουσικοθεατρικής ομάδας Alma Libre, συμμετέχοντας στην παράσταση «Στα παράθυρα του κόσμου» (σκην. Ελένη Δάγκα), η οποία παρουσιάστηκε σε περιοδεία σε όλη την Κρήτη. Τα τελευταία δύο χρόνια παρουσιάζει θεματικά live σε Αθήνα και Κρήτη, όπου η μουσική συναντά την αφήγηση. Μεταξύ αυτών :

«Η μέρα που τελείωνε ο κόσμος»

«Η νύχτα πέφτει στο Παλέρμο»

«0–100»

Το καλοκαίρι του 2024 κυκλοφόρησε τα πρώτα της τραγούδια :

«Η ζωή συνεχίζεται» (στίχοι/μουσική: Ευγένιος Κλιμ)

«Αγάπες σε τιμή ευκαιρίας» (στίχοι: Λύδια Τσάτσου Παρασκευοπούλου, μουσική: Θανάσης Τερψιόπουλος)

Τον Απρίλιο του 2025 κυκλοφόρησε το πρώτο της single «Λάπτοπ» από το επερχόμενο EP της, σηματοδοτώντας μια νέα, πιο συγκεκριμένη καλλιτεχνική και ηχητική κατεύθυνση. Τον Ιούνιο ακολούθησε το δεύτερο single με τίτλο «Το Κενό». Η μουσική της ανήκει στον χώρο της ελληνικής indie σκηνής, με επιρροές από έντεχνο, pop και αφηγηματική τραγουδοποιία. Τη σύνθεση και τους στίχους του επερχόμενου EP υπογράφει ο Σέργιος Βούδρης, με παραγωγή από τους Hoteloniro.

Στον «Ήρωα Εγώ», η Εύα δεν είναι απλώς η φωνή – είναι η ψυχή του Ήρωα.

Γνωρίστε τον Νίκο Χριστόπουλο – πλήκτρα & φωνή στον “Ήρωα Εγώ”

Ο Νίκος Χριστόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Απόφοιτος της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης και φοιτητής στη σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Η/Υ του ΕΜΠ, ξεκίνησε από νωρίς να εξερευνά τον κόσμο των τεχνών – και ειδικά της μουσικής.

Σπουδάζει φωνητική με δασκάλα την Αμαλία Βίνος, ενώ απο το 2018 εργάζεται ως πιανίστας στα σεμινάρια Soulkey. Το 2021 κυκλοφόρησε το πρώτο του EP «Παράλληλο Σύμπαν», ανοίγοντας τη δική του δισκογραφική διαδρομή. Εμφανίζεται σε μικρές και μεγάλες σκηνές της Αθήνας, υποστηρίζοντας ένα ευρύ φάσμα ήχων: έντεχνο, ροκ, λαϊκό, ρεμπέτικο, παραδοσιακό. Ένα στυλ ανοιχτό, πολυσυλλεκτικό και απόλυτα δικό του.

Το 2022 ιδρύει τους Polite Blue – μια ομάδα σταθερών συνεργατών που ενορχηστρώνουν τη μουσική του. Το 2023 εμφανίζεται ως ηθοποιός και μουσικός στο «Ρομπέν των Δασών» (Γυάλινο Μουσικό Θέατρο), ενώ μαζί με την Αγνή Χιώτη δημιουργούν τη μουσικοθεατρική παράσταση «Ιστορία Παλιά», η οποία παρουσιάζεται στο Γυάλινο Upstage. Τον Ιανουάριο του 2024 κυκλοφορεί ο τελευταίος του δίσκος «Ενδιάμεσος Σταθμός», τον οποίο παρουσιάζει με τους Polite Blue στον Σταυρό του Νότου μαζί με νέο, ανέκδοτο υλικό.

Στον «Ήρωα Εγώ», ο Νίκος δεν ερμηνεύει απλώς – συμμετέχει ουσιαστικά στη δημιουργία.

Στην παράσταση ακούγονται πρωτότυπα τραγούδια του, τόσο από την προσωπική του δισκογραφία («Ενδιάμεσος Σταθμός») όσο και από συνεργασίες του, όπως το «0–100», από την ομώνυμη παράσταση της Εύας Πολιτάκη στην Αθήνα.

Μια φωνή, ένα πιάνο, και μια αισθητική που ενώνει μουσική, θέατρο και αλήθεια.

Γνωρίστε τον Πάνο Καλκανά – κιθαρίστας του «Ήρωα Εγώ»

Ο Πάνος Καλκανάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1993. Ξεκίνησε κλασική κιθάρα στα 10 του και στα 15 του γνώρισε την ηλεκτρική – και από τότε η μουσική έγινε ο δρόμος του, τόσο επαγγελματικά όσο και ακαδημαϊκά.

Έχει σπουδάσει ηλεκτρική κιθάρα στο Ωδείο Μουσικής Πράξης (Musical Praxis Conservatory) με τους Αλέξανδρο Δανδουλάκη και Γιώργο Αργυρόπουλο και είναι κάτοχος του UWLQ Level 4 Diploma in Music Teaching (Electric Guitar) από το University of West London. Είναι επίσης πιστοποιημένος στο RGT Certificate in Music Performance και το Popular Music Theory.

Παράλληλα, έχει σπουδάσει κλασική κιθάρα στο Ωδείο Σύγχρονης Μουσικής Παιδείας με τον Γιώργο Τοσικιάν και αποφοίτησε με άριστα παμψηφεί. Εργάζεται ως καθηγητής ηλεκτρικής και κλασικής κιθάρας, μεταξύ άλλων στο Lab Music Education.

Το 2014–2016 συμμετείχε ως ενορχηστρωτής και κιθαρίστας στην εκπομπή “Rap Over”, πλάι σε καλλιτέχνες της hip hop σκηνής. Έχει συνεργαστεί με την Angelika Dusk, τους ΝΤΠ (Νέα Τάξη Πραγμάτων), τον Νικόλα Ραπτάκη, το συγκρότημα Dusk (Αυγή), και άλλους. Είναι ενεργό μέλος του συγκροτήματος HYLAS, όπου συνθέτει και ενορχηστρώνει το υλικό τους.

Στον «Ήρωα Εγώ», ο Πάνος ντύνει με την κιθάρα του κάθε συναισθηματική μετάβαση του Ήρωα – από τις πιο τρυφερές μπαλάντες μέχρι τις πιο δυνατές εσωτερικές εκρήξεις.

Γνωρίστε τον ντράμερ μας: Μάνος Ναζλής

Ο Μάνος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1987 και μεγάλωσε μέσα σε μουσικό περιβάλλον. Ήταν θέμα χρόνου να ερωτευτεί τη μουσική. Οι σπουδές του με τον Κώστα Παπαγεωργίου και τον Αλέξανδρο Δράκο Κτιστάκη στη μοντέρνα μουσική, αλλά και με τον Σπύρο Λάμπουρα στην κλασική παιδεία, έθεσαν τις βάσεις για να διαμορφώσει τη δική του μουσική ταυτότητα.

Ανήσυχο πνεύμα και συνεχώς εξελισσόμενος, δεν σταματά να ψάχνει, να μελετά και να εμπνέεται. Είναι ενεργός μουσικός, με συμμετοχές σε σχήματα και παραγωγές που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα της μουσικής και της τέχνης γενικότερα. Συνθέτει και παίζει στο power duo Parallilo Project, μαζί με τον Ευγένιο Κλιμ, με δύο singles ήδη στο ενεργητικό τους :

• Μαθαίνει να αντέχει (2023)

• Δεν ανασαίνω (2024)

Συνθέτει μουσική για ταινίες μικρού μήκους, όπως το Life is a stage της Roxanne Metzikof (2024) Από το 2022 παίζει και ηχογραφεί μαζί με την Εύα Πολιτάκη. Από το 2019, διδάσκει στο Lab Music Education, εμπνέοντας τη νέα γενιά μουσικών.

Στην παράσταση «Ήρωας Εγώ» ο Μάνος δεν κρατά απλώς τον ρυθμό. Είναι η καρδιά που χτυπάει πίσω από κάθε αλλαγή, κάθε έκρηξη, κάθε σιωπή.

Γνωρίστε τον μπασίστα μας: Χρήστος Δρούζας

Ο Χρήστος είναι διευθυντής ορχήστρας (Ecole Normale de Musique, Alfred Cortot – Παρίσι), συνθέτης (Ωδείο Φίλιππος Νάκας – Αθήνα) και σήμερα κάνει διδακτορικό στην Ψυχοακουστική στο Πολυτεχνείο του Βερολίνου, με θέμα «On the Visual Influence on Room Acoustical Impression».

Έχει συμμετάσχει σε 18 επαγγελματικές παραστάσεις – θεατρικές, μουσικοθεατρικές, όπερες και μιούζικαλ – με ρόλους που περιλαμβάνουν: μαέστρος, συνθέτης, ενορχηστρωτής, ερμηνευτής αλλά και βοηθός σκηνοθέτη.

Έχει εργαστεί σε χώρους όπως: Deutsche Oper, Fliegendes Theatre (Βερολίνο), Opéra de Bastille, Salle Cortot, Fondation Hellénique (Παρίσι), Θέατρα Άλσος, Βικτώρια, 104, Χώρα, Ιλίσσια, Δ. Ποταμίτης (Αθήνα)

Ως συνθέτης, έχει γράψει έργα για : Συμφωνική ορχήστρα, Μουσική δωματίου, Φωνητικά σύνολα και μουσική για παιδιά, 6 ταινίες μικρού μήκους, 1 musical και… σόλο κοντραμπάσο!

Έχει εργαστεί ως διευθυντής συναυλιών και υπεύθυνος παραγωγής στην Pirahna Arts AG στο Classical NEXT: 2017 (De Doelen – Ρότερνταμ), και δίδαξε στο Ωδείο Φ. Νάκας για 7 χρόνια.

Με εμφανίσεις σε συναυλίες, τηλεόραση και φεστιβάλ σε Ελλάδα, Γαλλία και Γερμανία, ο Χρήστος φέρνει στην παράσταση «Ήρωας Εγώ» όχι απλώς τον ήχο του μπάσου, αλλά ολόκληρο το μουσικό του σύμπαν.