Η παράσταση «Κι εσείς για τον γιατρό;» από τη θεατρική ομάδα του Άδελε αποτέλεσε για ακόμη μία φορά σημείο αναφοράς στις καλοκαιρινές πολιτιστικές εκδηλώσεις του Ρεθύμνου.

Για πέντε συνεχόμενες ημέρες, ο χώρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Άδελε-Αγία Παρασκευή γέμιζε από φίλους του θεάτρου, γνωστά πρόσωπα της πόλης και κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό στο κάλεσμα της ομάδας.

Αυτό που κάνει ξεχωριστή την ομάδα είναι η αφοσίωση και το μεράκι των ερασιτεχνών ηθοποιών, οι οποίοι εδώ και πάνω από 20 χρόνια ανεβαίνουν στη σκηνή με την ίδια αγάπη, σαν να είναι η πρώτη φορά. Φίλοι μεταξύ τους, κάτι που δίνει στην παράσταση μια ζεστασιά και μια αυθεντικότητα που δύσκολα συναντά κανείς.

Το κοινό πέρασε υπέροχα, γέλασε, συγκινήθηκε και αναγνώρισε μέσα στους χαρακτήρες κομμάτια της καθημερινότητάς του. Η παράσταση απέδειξε, για ακόμη μία φορά, ότι οι ερασιτεχνικές ομάδες έχουν κατακτήσει το δικό τους κοινό, το οποίο τις ακολουθεί πιστά, γιατί ξέρει ότι θα απολαύσει ποιοτικές δουλειές.

Το «Κι εσείς για τον γιατρό;», σε κείμενο του Θανάση Λιούννη και διασκευή–σκηνοθεσία της Πηνελόπης Γεωργιουδάκη, ήταν μια κωμωδία που ισορροπεί με μαεστρία ανάμεσα στο γέλιο και τον προβληματισμό. Το σκηνικό πλαίσιο μιας ψυχιατρικής κλινικής λειτουργεί σαν καθρέφτης της κοινωνίας, φωτίζοντας με χιούμορ και ευαισθησία τις μικρές και μεγάλες «τρέλες» που κουβαλά ο καθένας μας.

Η σκηνοθεσία της Γεωργιουδάκη κατάφερε να μεταφέρει το κείμενο στο σήμερα, εντάσσοντας αναφορές και προβληματισμούς που αγγίζουν τον σύγχρονο θεατή. Οι χαρακτήρες, άλλοτε σε κόντρα και άλλοτε σε τρυφερές στιγμές, ξεδίπλωσαν προσωπικές ιστορίες, μονολόγους γεμάτους συναίσθημα και στιγμές ταύτισης για το κοινό.

Οι ερμηνείες των ηθοποιών (Κωστής Μυριοκεφαλιτάκης, Βαγγελιώ Νάζου, Κωνσταντίνος Μεργέμογλου, Μαρία Χελιδόνη, Παντελής Καραδάκης) ήταν αυθεντικές, γεμάτες ενέργεια και δέσμευση. Καθένας έδινε ζωή σε έναν χαρακτήρα που, αν και υπερβολικός στα όρια της κωμωδίας, κρύβει μια αλήθεια για την ανθρώπινη φύση.

Η παράσταση δεν έμεινε μόνο στην ψυχαγωγία, πέρασε το μήνυμα ότι η ψυχική ισορροπία είναι εύθραυστη και ότι όλοι, ανεξαρτήτως «διάγνωσης», μπορεί να βρεθούμε κάποια στιγμή στα όρια. Είναι μια υπενθύμιση ότι η «τρέλα» δεν είναι αποκλειστικά παθολογία, αλλά και δημιουργική δύναμη και γι’ αυτό, μπορεί να είναι σωτήρια.

Συνολικά, πρόκειται για μια παράσταση με καρδιά, φτιαγμένη από ανθρώπους που αγαπούν το θέατρο και ξέρουν πώς να αγγίξουν το κοινό τους.

Με επαγγελματισμό, ζεστασιά και αστείρευτη ενέργεια, μας χάρισαν μια παράσταση που θα θυμόμαστε για καιρό και μας έκαναν –όπως κάθε χρόνο– να ανυπομονούμε για την επόμενη συνάντηση μας. Γιατί όταν αυτοί ανεβαίνουν στη σκηνή, εμείς… απλώς δεν θέλουμε να κατεβούν.

Απλά πολλά συγχαρητήρια σε όλους/ες (και πάλι). 🖋

Φωτογραφίες Στέλιος Μουντριανάκης