Από το νότιο Ηράκλειο και τα ανοιχτά της θάλασσας των Ματάλων, μέχρι τις μουσικές σκηνές της Κρήτης και τις καρδιές του κοινού, ο Δημήτρης Γρηγοράκης χαράζει τη δική του πορεία. Νέος, γεμάτος πάθος για τη μουσική, με αισθητική που μπλέκει τη soul, τη jazz, την pop και τη φωνητική τέχνη, δεν φοβάται να γράψει, να ερμηνεύσει, να διδάξει.

Τον συναντήσαμε λίγο μετά τη συμμετοχή του στο Matala Beach Festival 2025, όπου παρουσίασε το πρώτο του προσωπικό τραγούδι με τίτλο “Hooked On You” και λίγες ημέρες πριν την επιστροφή του στο Ρέθυμνο και στο θεατράκι της Μυθωδίας. Μιλήσαμε για τα πρώτα του μουσικά βήματα, την αγάπη του για τη διδασκαλία φωνής, την έμπνευση που του δίνει η Κρήτη και φυσικά, τα όνειρά του για το αύριο.

Συνέντευξη Στέλιος Κουνδουράκης

Γεννημένος στο Καλαμάκι, δίπλα στα Μάταλα πώς μεγάλωσες μέσα σε αυτό το περιβάλλον; Πόσο επηρέασε τη σχέση σου με τη μουσική;

Η αλήθεια είναι ότι ήμουν λίγο σαν τη “μύγα μέσα στο γάλα”! Μεγαλώνοντας σε μια πιο συντηρητική κοινωνία ένιωθα πολλές φορές πως δεν ταίριαζα απόλυτα με το περιβάλλον γύρω μου. Έτσι από μικρή ηλικία άρχισα να δημιουργώ τον δικό μου μικρόκοσμο, ένα καταφύγιο έκφρασης και φαντασίας. Μέσα σ’ αυτή τη φούσκα που είχα φτιάξει δεν άφηνα τίποτα να αγγίξει ή να αμφισβητήσει αυτά που αγαπούσα. Προσπαθούσα να ακολουθώ πηγαία ό,τι με συγκινούσε χωρίς να επηρεάζομαι από το “τι θα πουν οι άλλοι”. Αν ήθελα να ακούσω Lady Gaga, θα άκουγα Lady Gaga, τόσο απλά. Η μουσική για μένα δεν ήταν ποτέ απλώς ήχος ήταν τρόπος να υπάρχω.

Πότε κατάλαβες ότι ήθελες να γίνεις τραγουδιστής; Υπήρξε κάποια στιγμή που ένιωσες «αυτό είναι για μένα;»

Ήταν γύρω στα 15 μου. Από πολύ μικρή ηλικία άκουγα ότι μπορώ να τραγουδήσω, αλλά ποτέ δεν το εξωτερίκευα. Το τραγούδι ήταν για μένα κάτι πολύ προσωπικό, κάτι που έκανα μόνο για τον εαυτό μου, σχεδόν μυστικά. Δεν είχα ακόμα καταλάβει πως μπορούσα να συνδεθώ με τους ανθρώπους μέσα από τη φωνή μου, ούτε πόση χαρά θα μου έδινε αυτό το μοίρασμα. 

Άρχισα να το καταλαβαίνω σιγά σιγά όταν κάποιος με “έπιανε” να τραγουδάω και έβλεπα στα μάτια του εκείνον τον αυθόρμητο ενθουσιασμό, την ειλικρινή έκπληξη. Ποτέ δεν ρωτούσα αν έχω καλή φωνή, πάντα πίστευα πως όταν κάνεις μια τέτοια ερώτηση φέρνεις άθελά σου τον άλλον στη θέση να σου απαντήσει ευγενικά, όχι απαραίτητα ειλικρινά. Ήθελα να το νιώσουν μόνοι τους, χωρίς να τους το ζητήσω. Και όταν άρχισα να βλέπω αυτή την αντίδραση να επαναλαμβάνεται τότε κατάλαβα πως ίσως τελικά αυτό είναι που πρέπει να κάνω. Αυτός είναι ο δρόμος μου.

Αν έπρεπε να διαλέξεις ένα μουσικό ερέθισμα από τα παιδικά ή εφηβικά σου χρόνια, ποιο θα ήταν;

Θα διάλεγα τις στιγμές που μου τραγουδούσε η μαμά μου πριν κοιμηθώ. Από τότε που ήμουν μωρό είχε πάντα αυτή τη γλυκιά συνήθεια να μου τραγουδάει λίγο πριν με πάρει ο ύπνος. Πιο συχνά θυμάμαι το “Νανούρισμα” του Μάνου Λοΐζου και το “Σ’ Αγαπώ Σ’ Όλες Τις Γλώσσες” του Γιάννη Βογιατζή.

Και κάπως έτσι σιγά σιγά άρχισα να συμμετέχω κι εγώ, να μουρμουρίζω μαζί της, να επαναλαμβάνω λέξεις. Ίσως τότε να μπήκε μέσα μου το πρώτο μουσικό σποράκι χωρίς καν να το καταλάβω.

Στο Matala Beach Festival παρουσίασες το “Hooked On You”, το πρώτο σου πρωτότυπο κομμάτι. Πώς γεννήθηκε αυτό το τραγούδι; Τι σε ενέπνευσε;

Ήρθε εντελώς τυχαία, είναι σαν να μου έπεσε κάτι στο κεφάλι και ξαφνικά γεννήθηκε! Ήμουν έτοιμος να βγω για περπάτημα και λίγο πριν φύγω από το σπίτι άνοιξα το στόμα μου και άρχισα να τραγουδάω το κουπλέ, ήρθε κυριολεκτικά από μόνο του. Έκανα μια στάση, σημείωσα πρόχειρα τους στίχους που μόλις είχα πει, ηχογράφησα τη μελωδία στο κινητό και συνέχισα για τη βόλτα μου σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.

Όταν γύρισα, κάθισα στο πιάνο και έγραψα την αρμονία βασισμένος στην κλίμακα και τη μελωδία που είχα ήδη τραγουδήσει, κι αμέσως μετά ήρθε και το ρεφρέν. 

Γενικά εμπνέομαι από τις δικές μου εμπειρίες στη ζωή, αλλά αφήνω και τον εαυτό μου ελεύθερο να φαντασιώνεται και να δημιουργεί μέσα από ιστορίες άλλων ,ακόμα και από γεγονότα που ίσως δεν συνέβησαν ποτέ.

Πώς περιγράφεις τον εαυτό σου καλλιτεχνικά; Είσαι πιο soul, πιο pop ή όλα μαζί;

Δύσκολη ερώτηση! Θα έλεγα πως είμαι μια μίξη που συνδυάζει διάφορα είδη με έναν δικό μου τρόπο. Τα μουσικά μου ερεθίσματα είναι πολλά και διαφορετικά από Pop, R&B και Soul, μέχρι Funk και Jazz. Στο Πανεπιστήμιο σπούδασα Μουσική με εξειδίκευση στο Jazz Voice Performance, και κάθε ένα από αυτά τα στυλ με έχει επηρεάσει και διαμορφώσει με τον δικό του τρόπο.

Πάντα πίστευα πως όλα αυτά τα είδη είναι σαν ξαδέρφια μεταξύ τους κι εγώ απλώς ο φορέας που τα ενώνει. Άλλωστε αντικειμενικά όλα αυτά τα μουσικά ιδιώματα επηρέασαν το ένα το άλλο και μέσα από τους μεταξύ τους συνδυασμούς γεννήθηκαν νέες μορφές, νέοι ήχοι και ρεύματα.

Προτιμώ να δημιουργώ έναν ήχο που να με εκφράζει αληθινά στη δεδομένη στιγμή έναν ήχο αυθεντικό, ειλικρινή και απόλυτα προσωπικό. Και χαίρομαι ιδιαίτερα που το κοινό το εισπράττει αυτό.

Υπάρχει κάποιο μουσικό ίνδαλμα που σε καθοδήγησε ή συνεχίζει να σε εμπνέει;

Ναι, φυσικά! Η μεγαλύτερη φωνητική μου επιρροή ήταν και παραμένει η Mariah Carey. Την πρώτη φορά που άκουσα τη φωνή της, έμεινα άναυδος. Δεν είχα ξαναεντυπωσιαστεί τόσο βαθιά από καμία άλλη. Το ηχόχρωμά της, η τεχνική, η απίστευτη έκταση με μάγεψαν.

Η φωνή της μπορεί να κάνει τα πάντα. Δεν είναι μόνο ότι ανεβαίνει ψηλά και βγάζει εντυπωσιακές κορώνες, μπορεί να κατέβει και σε τόσο χαμηλές νότες που ακόμα και ανδρικές φωνές δυσκολεύονται να πιάσουν, και το κάνει με έναν αβίαστο φυσικό τρόπο. Μπορεί να είναι εκρηκτική και δυναμική, και την ίδια στιγμή να τραγουδάει με εσωστρέφεια, σχεδόν ψιθυριστά.

Ήταν η στιγμή που με έκανε να θέλω να ανακαλύψω τις δυνατότητές μου και να εξελίξω τη φωνή μου. Ένα ακόμη τεράστιο ίνδαλμα για μένα είναι η Amy Winehouse. Μέσα από εκείνη ένιωσα για πρώτη φορά πως η “ατέλεια” μπορεί να είναι πιο συγκλονιστική από την τελειότητα. Η ερμηνεία της, το πάθος, ο πόνος, η ειλικρίνεια… ήταν ωμή, ακατέργαστη και αληθινή. Από την Amy έμαθα ότι δεν έχει σημασία μόνο πώς τραγουδάς, αλλά και τι λες, πώς το νιώθεις.

Παρόλο που είναι πολύ διαφορετικές μεταξύ τους, αυτές οι δύο γυναίκες με επηρέασαν εξίσου βαθιά. Μέσα από τη δική τους αλήθεια, προσπάθησα να ανακαλύψω τη δική μου φωνή και να διαμορφώσω τον δικό μου ήχο.

Εκτός από τραγουδιστής, διδάσκεις φωνητική. Πώς είναι να περνάς από τη σκηνή… στην αίθουσα διδασκαλίας;

Μου αρέσει πάρα πολύ η διδασκαλία. Έχω πραγματική τρέλα με τη φωνητική! Είναι κάτι που ξεκίνησα να μελετώ από πολύ νωρίς πριν καν κάνω μαθήματα. Πάντα ήθελα να καταλαβαίνω γιατί παράγεται ένας ήχος με έναν συγκεκριμένο τρόπο, γιατί είναι καλύτερο να τοποθετήσω τη φωνή μου έτσι και όχι αλλιώς.

Αναζητούσα τεχνικές και απαντήσεις με σκοπό να εξελίξω τον εαυτό μου. Και με τον καιρό, όλη αυτή η αναζήτηση μετατράπηκε σε ένα εργαλείο  πρώτα για μένα και στη συνέχεια και για τους άλλους. Το να μπορώ να μεταδίδω αυτή τη γνώση, να βλέπω ανθρώπους να ανακαλύπτουν τη φωνή τους και να εξελίσσονται, είναι κάτι που μου δίνει μεγάλη χαρά.

Ποια είναι η βασική αρχή που προσπαθείς να περάσεις στους μαθητές σου;

Η βασική αρχή που προσπαθώ να περάσω στους μαθητές είναι να περνάνε καλά! Δεν έχει σημασία τι φωνή έχεις όλοι είμαστε διαφορετικοί και όλοι μπορούμε να τραγουδήσουμε. Δεν χρειάζεται να είσαι ο Pavarotti για να ξεκινήσεις μαθήματα φωνητικής, ο καθένας μπορεί να εξελιχθεί με τον δικό του ρυθμό και τρόπο, μέχρι εκεί που μπορεί και θέλει. Το τραγούδι είναι η έκφραση της ψυχής, και αυτό θέλω να νιώθουν κάθε φορά που τραγουδούν, να αισθάνονται ελεύθεροι.

Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση και η μεγαλύτερη χαρά στη διδασκαλία;

Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι σίγουρα το ότι έχεις να κάνεις με πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους, με διαφορετικές δυνατότητες, χαρακτήρες και φωνές. Πρέπει να «διαβάσεις» πρώτα τον άνθρωπο και στη συνέχεια τη φωνή του, να καταλάβεις τις ανάγκες, τα δυνατά σημεία, τις δυσκολίες και να ξεκινήσεις από εκεί. Δεν υπάρχει μία μέθοδος που να ταιριάζει σε όλους.

Η μεγαλύτερη χαρά; Να βλέπεις την εξέλιξη. Να βλέπεις τον μαθητή να ξεπερνά τον εαυτό του και να εντυπωσιάζεται ο ίδιος με το αποτέλεσμα. Τότε είναι που νιώθεις πως έχεις προσφέρει κάτι πραγματικά ουσιαστικό.

Έχεις εμφανιστεί σε πολλά μέρη της Κρήτης — Μάταλα, Αγία Γαλήνη, Ρέθυμνο, νομίζω και Κύπρο, ή όπου αλλού έχεις βρεθεί. Ποια συναυλία ή βραδιά σου έχει μείνει αξέχαστη;

Δεν ξέρω τι να πρωτοδιαλέξω είναι τόσες πολλές οι στιγμές που έχω ζήσει και κρατάω μέσα μου! Ένα που μου έρχεται τώρα στο μυαλό, είναι μια βραδιά όπου είχαμε live σε ένα Bar, και τελικά γύρισε σε συναυλία!

Το κοινό είχε ενθουσιαστεί, υπήρχε τρομερή ενέργεια, όλοι συμμετείχαν, τραγουδούσαν, χόρευαν και από εκεί που ήταν να παίξουμε δύο ώρες όπως είχε κανονιστεί, καταλήξαμε να παίζουμε τέσσερις!

Τι σε συγκινεί περισσότερο σε μια ζωντανή εμφάνιση; Η αλληλεπίδραση με το κοινό; Η ενέργεια της στιγμής;

Πολλά πράγματα ,και η αλληλεπίδραση με το κοινό και το συναίσθημα που νιώθω όταν τραγουδάω. Ομως κάτι που με συγκινεί βαθιά είναι τα παιδάκια. Υπάρχουν φορές που βλέπω μικρά παιδιά να παρακολουθούν ευλαβικά ολόκληρο το live με προσήλωση και μια ωριμότητα που με εκπλήσσει κάθε φορά.

Μου έχει τύχει να έρχονται μετά με τους γονείς τους για να μου μιλήσουν, να βγάλουμε φωτογραφίες και κάθε φορά αυτό με τιμά απίστευτα πολύ. Εκεί βλέπεις την ελπίδα στις νεότερες γενιές. Βλέπεις τη δύναμη της μουσικής πώς μπορεί να συγκινεί, να εμπνέει χωρίς να έχει σημασία η γλώσσα, η ηλικία ή το είδος. Mιλάει απευθείας στην ψυχή.

Αν μπορούσες να φτιάξεις την ‘τέλεια σκηνή’, πού θα ήταν και πώς θα ήταν;

Αα, τι ωραία ερώτηση!

Θεωρώ πως δεν υπάρχει από μόνη της η «τέλεια σκηνή», εμείς τη φτιάχνουμε. Έχω την τύχη να έχω βρεθεί και πάνω σε σκηνές, όπως πρόσφατα όταν άνοιξα το Matala Beach Festival, αλλά και να τραγουδήσω σε μια αυλή σπιτιού.

Αν απέναντί μου υπάρχει ένα κοινό ελεύθερο, ζωντανό και χαρούμενο αυτό για μένα είναι αρκετό. Δεν έχει να κάνει με το μέγεθος της σκηνής ούτε με τα φώτα ή τον ήχο. Έχει να κάνει με τη σύνδεση, τότε κάθε “σκηνή” γίνεται τέλεια.

Ετοιμάζεις κάτι νέο; Υπάρχει επόμενο τραγούδι ή ίσως ένας δίσκος στα σκαριά;

Αυτή την περίοδο ετοιμάζουμε την κυκλοφορία του πρώτου μου τραγουδιού που αναφέραμε και πριν, με τίτλο “Hooked On You”.

Οι φίλοι που θα βρεθούν στη συναυλία μας στο Θέατρο Μυθωδία θα έχουν την ευκαιρία να ακούσουν για πρώτη φορά και ένα δεύτερο κομμάτι μου με τίτλο “What Can I Say” το οποίο έχω γράψει επίσης εγώ στίχους και μουσική, και ποιος ξέρει… μπορεί να κυκλοφορήσει και αυτό ως single ή και να γίνει μέρος ενός μελλοντικού EP!

Θες να συνεχίσεις με πιο πολλά δικά σου κομμάτια ή σε ελκύουν οι συνεργασίες με άλλους καλλιτέχνες;

Είμαι ανοιχτός σε προτάσεις, μου αρέσει πολύ σαν ιδέα η συνεργασία με άλλους καλλιτέχνες και πιστεύω στη δύναμη της συλλογικότητας. Όταν ενώνονται διαφορετικές μουσικές ταυτότητες, μπορεί να προκύψει κάτι πραγματικά ξεχωριστό.

Παράλληλα νιώθω την ανάγκη να συνεχίσω να εκφράζομαι μέσα από δικά μου κομμάτια. Είναι ο δικός μου τρόπος να λέω την αλήθεια μου με τον δικό μου ήχο και λόγο. Οπότε για μένα το ιδανικό είναι ένας δημιουργικός συνδυασμός και των δύο.

Πού βλέπεις τον εαυτό σου σε 5 χρόνια; Στην Κρήτη, στην Αθήνα, στο εξωτερικό; Πάντα πάνω στη σκηνή;

Σίγουρα με φαντάζομαι έξω από την αγαπημένη μου Κρήτη. Φυσικά θα επιστρέφω για εμφανίσεις και live είναι ο τόπος μου, η οικογένειά μου, πάντα θα τον κουβαλάω μέσα μου. Αλλά νιώθω την ανάγκη να δοκιμαστώ σε πράγματα μεγαλύτερα, να ζήσω εμπειρίες που θα με εξελίξουν τόσο ως καλλιτέχνη όσο και ως άνθρωπο.

Είτε αυτό σημαίνει Αθήνα, είτε εξωτερικό, είτε κάτι εντελώς απρόβλεπτο, το μόνο που ξέρω με σιγουριά είναι πως θα είμαι πάντα με το μικρόφωνο στο χέρι με νέες προκλήσεις μπροστά μου και πάνω απ’ όλα, χαρούμενος και υγιής.

Στις 27 Ιουλίου 2025 θα σε δούμε live στο θεατράκι της Μυθωδίας στο Γεράνι Ρεθύμνου. Πώς νιώθεις για αυτή την εμφάνιση; Τι να περιμένει το κοινό από εκείνη τη βραδιά;

Αυτή η συναυλία είναι μια πρόκληση για μένα, καθώς πρόκειται για μια εμφάνιση σε ένα μέρος της Κρήτης όπου μέχρι τώρα δεν δραστηριοποιούμουν ιδιαίτερα. Οπότε τη βλέπω σαν μια όμορφη ευκαιρία να συστηθώ σε νέο κοινό και να μοιραστώ αυτό που κάνω με ανθρώπους που ίσως με ακούν για πρώτη φορά.

Εκείνη τη βραδιά, το κοινό μπορεί να περιμένει ένα live γεμάτο ενέργεια με τραγούδια που όλοι έχουμε αγαπήσει! Από classic soul κομμάτια όπως Ain’t No Sunshine και Just the Two of Us, μέχρι Amy Winehouse και Funk διασκευές αγαπημένων pop τραγουδιών.

Έχεις ιδιαίτερη σχέση με το Ρέθυμνο; Σου “μιλάει” αυτή η περιοχή μουσικά ή συναισθηματικά;

Πέρα από το ότι μου αρέσει πολύ το Ρέθυμνο σαν περιοχή νομίζω πως είναι από τα πιο όμορφα μέρη του νησιού μας. Μουσικά, νιώθω ότι είναι ένας τόπος που μπορεί να “ακούσει” και να αγκαλιάσει πολλά διαφορετικά είδη. Γι’ αυτό πιστεύω πως η βραδιά στο Θέατρο Μυθωδία θα βρει ανταπόκριση. Έχω την αίσθηση ότι θα υπάρξει μια όμορφη σύνδεση με το κοινό!

Αν μπορούσες να πεις κάτι στους ανθρώπους που σε ακούνε για πρώτη φορά τώρα, ποιο θα ήταν αυτό;

Θα τους έλεγα να μην πάψουν ποτέ να ελπίζουν, να αγαπούν και να παλεύουν για τα ιδανικά τους. Και αν μπορούν να κάνουν την ημέρα κάποιου ανθρώπου καλύτερη να το κάνουν.

Ενα χαμόγελο, μια καλή κουβέντα, μια μικρή πράξη καλοσύνης αρκεί. Μπορεί να φαίνεται απλό αλλά είναι αυτά τα μικρά πράγματα που κάνουν τον κόσμο λίγο πιο όμορφο και το χρειαζόμαστε όλοι!

Τι σου δίνει ελπίδα αυτή την εποχή; Ποιο συναίσθημα θες να αφήνει η μουσική σου σε όποιον σε ακούει;

Ελπίδα μου δίνουν τα όνειρα. Τα δικά μου, των ανθρώπων γύρω μου, ακόμα και αυτών που δεν γνωρίζω αλλά τους βλέπω να προσπαθούν. Όσο υπάρχουν άνθρωποι που συνεχίζουν να ονειρεύονται, να δημιουργούν και να κυνηγούν αυτό που αγαπούν υπάρχει ελπίδα. Δεν μπορώ καθόλου τη μιζέρια και την απαισιοδοξία.

Αυτό το συναίσθημα θέλω να αφήνει και η μουσική μου. Να γεννά κάτι μέσα στον άλλον ,έμπνευση, παρηγοριά, δύναμη. Αν κάποιος με ακούσει και ξεχαστεί για λίγο, αν έρθει σε επαφή με τα συναισθήματά του… τότε νομίζω πως έχω κάνει κάτι όμορφο. 🖋

Επόμενη εμφάνιση στο Ρέθυμνο, στις 27 Ιουλίου, στο θεατράκι Μυθωδία, στο Γεράνι.