Οι εργασιακές σχέσεις δεν είναι απλώς «τυπικές» συνεργασίες. Είναι καθημερινές αλληλεπιδράσεις ανθρώπων, γεμάτες προσδοκίες, συναισθήματα και καμιά φορά παρεξηγήσεις. Κι αν νιώθεις ότι κάποιες φορές «σε εξαντλεί η δουλειά, όχι η δουλειά αυτή καθαυτή, αλλά οι άνθρωποι», δεν είσαι μόνος.

Η αλήθεια είναι ότι οι εργασιακές σχέσεις είναι το ίδιο πολύπλοκες με τις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Γιατί; Επειδή στο επίκεντρο βρίσκονται πάντα οι άνθρωποι. Με τις αξίες τους, τις ανάγκες τους, τις ανασφάλειες, τα δυνατά και τα αδύναμά τους σημεία.

Διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικές ανάγκες

Στον εργασιακό χώρο συνυπάρχουν άνθρωποι με διαφορετικές προσωπικότητες, ηλικίες, στόχους και εργασιακά στυλ. Ο ένας έχει ανάγκη για σαφήνεια και διαδικασίες, ο άλλος λειτουργεί καλύτερα με αυτονομία και ευελιξία. Ο ένας χρειάζεται συνεχή αναγνώριση, ο άλλος νιώθει πνιγμένος με την πολλή επικοινωνία. Όταν οι ανάγκες δεν αναγνωρίζονται, γεννιούνται εντάσεις.

Η επικοινωνία… δεν είναι πάντα επικοινωνία

Πόσες φορές έχεις σκεφτεί κάτι αλλά έχεις πει κάτι άλλο, γιατί «δεν ήθελες να φανεί αγενές» ή «δεν είναι της ώρας»; Πόσες φορές απέφυγες μια δύσκολη συζήτηση;
Η επικοινωνία στον χώρο εργασίας συχνά φιλτράρεται  από φόβο, ιεραρχία, ανασφάλεια ή απλώς… κούραση. Όμως, ό,τι δεν λέγεται, συσσωρεύεται.

Δεν επιλέγουμε τους συναδέλφους μας

Σε αντίθεση με τις προσωπικές μας σχέσεις, στον εργασιακό χώρο δεν έχουμε την πολυτέλεια να επιλέξουμε με ποιον θα συνεργαστούμε. Αυτό από μόνο του δημιουργεί προκλήσεις: καμιά φορά είμαστε αναγκασμένοι να συνεργαστούμε με ανθρώπους με τους οποίους δεν ταιριάζουμε καθόλου. Και όμως, πρέπει να λειτουργήσουμε ως ομάδα.

Ιεραρχία και εξουσία: Οι αόρατες γραμμές

Ένα από τα πιο «δύσκολα» σημεία στις εργασιακές σχέσεις είναι η διαχείριση της εξουσίας. Ο προϊστάμενος που νιώθει ότι πρέπει να «επιβάλλεται». Ο υφιστάμενος που νιώθει ότι δεν μπορεί να εκφράσει τη γνώμη του. Οι σιωπηρές συγκρούσεις ρόλων φθείρουν σταδιακά το κλίμα, χωρίς πάντα να φαίνεται ξεκάθαρα γιατί.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Η Θετική Ψυχολογία και το Coaching μάς προσφέρουν ισχυρά εργαλεία για να διαχειριστούμε τις εργασιακές σχέσεις με μεγαλύτερη συνειδητότητα και λιγότερη ένταση.

Ψυχολογική Ασφάλεια: Όταν οι εργαζόμενοι νιώθουν ότι μπορούν να εκφράσουν τις απόψεις και τις ανησυχίες τους χωρίς φόβο, ενισχύεται η συνεργασία και μειώνονται οι παρεξηγήσεις.

Ενσυναίσθηση: Το να προσπαθείς να δεις τον κόσμο μέσα από τα μάτια του άλλου, αλλάζει τις σχέσεις.

Ανοιχτός διάλογος: Όχι παθητική επικοινωνία, αλλά ειλικρινής με σεβασμό, αλλά και ξεκάθαρο μήνυμα.

Καλλιέργεια εμπιστοσύνης: Δεν χτίζεται σε μία μέρα, αλλά ξεκινάει από μικρά πράγματα  όπως τήρηση υποσχέσεων, σεβασμός σε όσα λέγονται, αναγνώριση της προσφοράς.

Τελικά. Μια ομάδα δεν χρειάζεται να αποτελείται από φίλους. Χρειάζεται όμως ανθρώπους που σέβονται ο ένας τον άλλον, που επικοινωνούν ανοιχτά και που νιώθουν ασφαλείς να είναι ο εαυτός τους.

Οι εργασιακές σχέσεις δεν είναι λιγότερο ανθρώπινες. Είναι, ίσως, ακόμα πιο δύσκολες  γιατί καλούνται να ισορροπήσουν ανάμεσα σε ρόλους, στόχους και ανθρώπινες ανάγκες.