Όταν όλη σου η ζωή περιβάλλεται από χορό είναι επόμενο κάποια στιγμή να ασχοληθείς με αυτόν επαγγελματικά. Ίσως να μην το είχε στο πρόγραμμα, αλλά η Γεωργία Μαρκάτσα ερχόμενη στα Χανιά να σπουδάσει Μηχανικός Περιβάλλοντος βρέθηκε στη σχολή χορού Bailando να διδάσκει high heels και μάλιστα απόλυτα επιτυχημένα.

Ο χορός high heels (ονομάζεται επίσης χορός με ψηλά τακούνια) είναι μια μορφή χορού που εμφανίστηκε και εξελίχθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη στα τέλη του 20ου και στις αρχές του 21ου αιώνα. Πήρε το όνομά του από το στυλ των γυναικείων παπουτσιών, καθώς ένα από τα χαρακτηριστικά του είναι η χρήση ψηλοτάκουνων παπουτσιών κατά την παράσταση.

Ένας ιδιαίτερος χορός, που απαιτεί πολλές ικανότητες και δεξιότητες και αρκετό χρόνο προπόνησης. Ένας όμορφα σεξουαλικός χορός που τραβάει τα βλέμματα με το αποτέλεσμά του. Την Γεωργία την συναντήσαμε στα Χανιά μεταξύ γραφείου που δουλεύει και σχολής που διδάσκει για μία όμορφη κουβέντα, βάζοντάς μας στον κόσμο του χορού και ό,τι αυτό τον περιβάλλει.

Συνέντευξη Στέλιος Κουνδουράκης

Φωτογραφίες Ανδρέας Μαρκάκης
Instagram | www.amarkakis.com

Ποια η διαφορά του χορού high heels με έναν άλλο, που υπάρχουν οι διαφορές και σε πιο κομμάτι διαφοροποιείται;

Κυρίως για μένα είναι όλα θέμα τεχνικής. Ένας καλός χορευτής μπορεί να χορέψει με high heels, έχει την αντίληψη και την ικανότητα. Σαν τεχνική όμως είναι αρκετά δύσκολη, σα να μαθαίνεις να χορεύεις από την αρχή. Είναι που αλλάζει το βάρος και το κέντρο του σώματός σου, ο άξονάς σου και πραγματικά είναι σα να ξανά μαθαίνεις τα πάντα απ την αρχή. Πάντα φροντίζω το μάθημα να χωρίζεται σε δύο μέρη, αυτό της τεχνικής και αυτό της χορογραφίας.

Προσαρμόζομαι όμως και με τις συνθήκες πολλές φορές γιατί δεν έρχονται όλες οι κοπέλες να μάθουν με απώτερο σκοπό να γνωρίζουν πολύ καλά τις τεχνικές αλλά να περάσουν ωραία σε ένα μάθημα χορού. Δεν πάμε για αγώνες, αλλά πρέπει να γνωρίζεις και κάποια πράγματα, πολλές φορές ψάχνω τη μέση λύση για να είναι όλες ικανοποιημένες και κυρίως εγώ.

Την χορογραφία την διδάσκεις πάνω σε high heels;

Σίγουρα ξεκινάμε με ένα καλό ζέσταμα χωρίς τακούνια για να μπορέσουμε να φέρουμε το σώμα μας στην ευλυγισία που θα χρειαστεί αργότερα. Τη χορογραφία όμως την μαθαίνουμε πάνω στα τακούνια, ναι. Πρέπει να αρχίζει να μαθαίνει το σώμα πάνω στα τακούνια, κερδίζεις χρόνο έτσι στο μάθημα.

Κάποιες ασκήσεις είναι δύσκολο να τις κάνεις χωρίς τακούνια γιατί βασίζονται στο κέντρο βάρος του σώματός σου και θα είναι διαφορετικό να τις εκτελέσεις χωρίς ή με τακούνια μετά. Όλες οι ασκήσεις βασίζονται στο ότι φοράς 12ποντα, οπότε δεν θα έχεις την προσέγγιση που θες αν προσπαθήσεις να τις μάθεις χωρίς αυτά.

Υπάρχει ενδιαφέρον για το χορό και πόσο έχει επηρεάσει το διαδίκτυο για αυτό;

Με βοηθάει πάρα πολύ, είμαι και ένας πολύ ενεργός λογαριασμός στα socials γιατί μου αρέσει πολύ να προβάλλω τη δουλειά μου μέσω αυτών. Χωρίς να είχα σκοπό να το κάνω για να τραβήξω κόσμο με βοήθησε πάρα πολύ και απλά έγινε. Ήθελα το προφίλ μου να είναι γεμάτο χορό και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα ολοένα και περισσότεροι να γνωρίσουν τι κάνω για να έρθουν αργότερα σε επαφή μαζί μου στη σχολή.

Είναι λογικό όλο αυτό, ανεβάζω τα μαθήματα, ενημερώνω, δείχνω τις δουλειές που κάνουμε. Μέρος όλων αυτών των δημοσιεύσεων είναι και τα κορίτσια από τη σχολή, κι όλο αυτό έχει μία ανταπόκριση πολύ θετική. Αν εγώ έχω έναν κύκλο που με ακολουθεί μαζί και με τα κορίτσια η διαφήμιση αυτών που κάνουμε παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις.

Βρίσκεις διαφορές σε έναν άντρα από μία γυναίκα όταν χορεύουν με high heels;

Μ αρέσει πάρα πολύ να βλέπω έναν άνδρα να χορεύει high heels. Έχει μία αυτοπεποίθηση όταν χορεύει που δεν την βλέπεις εύκολα. Δεν θα ντραπεί. Λίγο να γνωρίζει από χορό μπορεί να εκτελέσει μία χορογραφία πάρα πολύ καλά. Λίγο την κίνηση να έχει θα το καταφέρει τέλεια. Είναι και το άλλο, βγάζει μία σεξουαλικότητα απίστευτη για μένα.

Έχει να κάνει ότι βγαίνει και πιο δυναμικός ο χορός λόγω της μυϊκής ικανότητας ενός άντρα;

Ανάλογα, δουλεύω περισσότερο πάνω στην ποιότητα μίας χορογραφίας κι όχι στον δυναμισμό. Κάτι απλό που να μπορεί γίνει ποιοτικά σωστό και να το κάνει τέλειο στο αποτέλεσμά του. Εκεί αποσκοπώ και σε αυτό συμβουλεύω τις μαθήτριές μου να εστιάζουν. Το απλό να γίνει τέλειο.

Τι σε έκανε να αγαπήσεις το χορό και γιατί ασχολήθηκες επαγγελματικά με αυτό;

Ξεκίνησα από πολύ μικρή, έξι χρονών με παραδοσιακούς χορούς. Έκανα περίπου 9 χρόνια σε έναν σύλλογο που κάναμε ταξίδια στο εξωτερικό αλλά και σε ολόκληρη την Ελλάδα. Μία τέλεια ομάδα, με μία «θεά» δασκάλα που μου έβαλε το μικρόβιο του χορού το οποίο με ακολουθεί μέχρι σήμερα. Μου έδωσε να καταλάβω ότι έχω πολύ καλή αντίληψη στο χορό, ότι μάθαινα γρήγορα και είχα το ρυθμό.

Ερχόμενη στα Χανιά το 2017 το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να πάω σε μία σχολή χορού (γέλια) και όχι στο Πανεπιστήμιο ως φοιτήτρια Μηχανικός Περιβάλλοντος που είχα περάσει. Τέτοια η αγάπη μου για το χορό. Πήγα με το ενδιαφέρον μου πλέον να εστιάζεται στον σύγχρονο χορό, εντελώς διαφορετικό με ό,τι είχα κάνει μέχρι εκείνη τη στιγμή, γιατί πιστεύω το μπαλέτο και ο σύγχρονος χορός είναι η αρχή όλων, η βάση.

Ξεκίνησα με λάτιν και τάνγκο, χοροί που έχουν επαφή με ζευγάρια και τακούνια. Μπορώ να πω ότι τους αγάπησα και τους δύο χορούς και την επόμενη χρονιά αποφάσισα να δοκιμάσω κι άλλα είδη, να πειραματιστώ. Έκανα, tribal, Indian, Bollywood, oriental, tango και σύγχρονο, γεμίζοντας  τη μέρα μου με πολύ χορό. Μία περίοδο με πάρα πολύ χορό, χωρίς όμως να μπορώ να αποφασίσω τι μου αρέσει περισσότερο. Ίσως μου άρεσε λίγο περισσότερο το Latin. Ίσως επειδή όλοι οι άλλοι χοροί ήθελαν αρκετό χρόνο να αφιερώσεις για να φτάσεις σε ένα πολύ καλό επίπεδο.

Νομίζω, χωρίς να λέω όχι, το tribal ήταν ο χορός που με δυσκόλεψε περισσότερο από τους υπόλοιπους. Επειδή χρησιμοποιείς όλα τα σημεία του σώματός σου και πρέπει να έχεις άψογη αντίληψη του τι κάνεις και πως, γι αυτό είναι δύσκολος. Με έμαθε όμως να χρησιμοποιώ μεμονωμένα τα σημεία του σώματός μου. Στο Latin για παράδειγμα έμαθα να μετράω, όλα στηρίζονται πάνω σε νούμερα.

Ο σύγχρονος χορός με βοήθησε να είμαι πιο απελευθερωμένη, στις εκφράσεις μου και στη δύναμη.

Και πώς φτάσαμε στο χορό high heels;

Πριν από δύο χρόνια ξεκίνησα με μία δασκάλα που έκανε πρώτη φορά μαθήματα στα Χανιά, ένα τμήμα 5 κοριτσιών. Κάποια στιγμή που η δασκάλα αυτή έφυγε από τα Χανιά δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από τους υπεύθυνους της σχολής, ρωτώντας με αν ήθελα να αναλάβω το τμήμα αυτό, κι αν με ενδιέφερε.

Εκείνη την στιγμή πέρασαν απ το μυαλό μου κάποιες σκέψεις που έκανα όταν ήμουν μικρή που έλεγα ότι ο στόχος μου είναι να τελειώσω το Πανεπιστήμιο, να έχω την δουλειά μου το πρωί και το απόγευμα να διδάσκω χορό.

Αυτό ήταν ένα όνειρο που είχα. Ήταν κάτι που πιο πολύ για αστείο το φανταζόμουν παρά ως μία πραγματικότητα. Και εν τέλει με την δουλειά μου ως μηχανικός το πρωί και δασκάλα χορού το απόγευμα φαντάζει τρελό που έγινε πραγματικότητα. Δύο αντίθετοι κόσμοι άλλα μου αρέσουν πάρα πολύ και οι δύο.

Άγχος υπήρξε στην αρχή που από μαθητευόμενη έγινες δασκάλα;

Πολύ άγχος, η αλήθεια. Τα κορίτσια που είχα μαθήτριες έπρεπε να με εμπιστευτούν. Ξεκίνησα με τρήματα στο Ρέθυμνο και μετά από κάποιους μήνες έκανα και στα Χανιά. Είχα πάρα πολύ support με αποτέλεσμα σήμερα να έχω το διπλάσιο κόσμο απ αυτόν που ξεκίνησα στην αρχή.

Σε πιο μέρος θα ήθελες να πας και είναι αφορμή ο χορός στο εξωτερικό;

Είναι δύο μέρη, το Λονδίνο στο οποίο πήγα ήδη φέτος μια φορά και φυσικά το Λος Άντζελες. Είναι τα κέντρα για μένα του κόσμου γύρω απ τον χορό. Ίδιες σχολές και στα δύο μέρη με απίστευτη απήχηση στο χώρο. Ολλανδία επίσης είναι καλά όσο αφορά τον χορό, με σκέψεις να μετακομίσω κάποτε εκεί. Είναι μέσα στα πλάνα μου καθώς μ αρέσει να ρισκάρω και να εξελίσσομαι σαν άνθρωπος.

Τι είναι για σένα ο χορός;

Τόσο απλή ερώτηση και τόσο πολύπλοκη συγχρόνως. Μία τρελή έκφραση είναι ο χορός για μένα, μία κατάσταση που με αποφορτίζει από οποιοδήποτε συναίσθημα έχω εκείνη τη στιγμή. Είμαι στεναχωρημένη θα πάω για χορό, είμαι χαρούμενη επίσης, πιέζομαι θα πάω για χορό. Νομίζω ότι ο χορός είναι η ζωή μου, στο σπίτι, παντού, ένα μεγάλο κομμάτι της καθημερινότητάς μου, ο ψυχολόγος μου. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς χορό.

Πιστεύεις η δύναμη που έχει το μυαλό μας και η θέληση μας να κάνουμε πράγματα είναι τόσο δυνατή που μπορεί να μας κάνει να ξεπεράσουμε κάθε εμπόδιο και να να χορέψουμε με ψηλοτάκουνα;

Όλοι μπορούν να χορέψουν με ψηλοτάκουνα, αρκεί να πιστέψουν στον εαυτό τους. Χρειάζεται να έχεις ψυχή, δεν δουλεύει μόνο το σώμα, θέλει πολλά ψυχικά αποθέματα. Αν πραγματικά το πιστέψεις δεν σε σταματάει τίποτα απ το να βγάλεις μία χορογραφία και να χορέψεις high heels.

Προσέχεις τη διατροφή σου, γενικά πως είσαι διατροφικά στην καθημερινότητά σου;

Η σχέση μου με το φαγητό είναι τεράστια, δεν μπορώ χωρίς το φαγητό, τρώω πολύ. Προσπαθώ να βρω μία ισορροπία, να τρώω καλύτερα γιατί πρέπει να είμαι καλά διατροφικά στην καθημερινότητά μου για να χορεύω και να κάνω παράλληλα γυμναστήριο. Μικρά γεύματα, όσο μπορώ με πρόγραμμα. Αν και όταν ξεκινάω μαθήματα διαρκούν αρκετές ώρες και δεν μπορείς ενδιάμεσα να τρως.

Πώς αντιμετωπίζεις τα βλέμματα του κόσμου σε έναν εξαιρετικά αισθησιακό χορό όπως είναι αυτός των high heels;

Γενικά έχω ακούσει και θετική και αρνητική κριτική. Η αρνητική κριτική πιστεύω βασίζεται στο ότι λένε και κρίνουν αυτοί που δεν μπορούν να το κάνουν. Δεν με αγγίζει καθόλου η αρνητική κριτική, πιστεύω ότι είναι ένας σεξουαλικός χορός τα high heels αλλά όχι πρόστυχος.

Είναι πολύ λεπτή η γραμμή που διαχωρίζει το πρόστυχο με το καλαίσθητο, μία λάθος κίνηση και μπορεί να χάσεις το αποτέλεσμα. Αν σέβεσαι τον συγκεκριμένο χορό θα σε σεβαστεί και αυτός και θα βγει το ιδανικό αποτέλεσμα.

Αντιμετωπίζεται σωματική και ψυχολογική καταπόνηση. Υπήρξαν στιγμές που σκεφτήκατε ότι δεν έχετε άλλες αντοχές και πέρασε από το μυαλό σας να σταματήσετε;

Όχι, αυτές οι σκέψεις δεν έχουν περάσει ποτέ απ το μυαλό μου. Δεν θα τον έβγαζα ποτέ τον χορό απ τη ζωή μου. Πολλές φορές θυμάμαι με πολύ πόνο, με μηδέν ενέργεια να πρέπει να πάω στη σχολή. Όμως έχω αναπτύξει τέτοια σχέση με τα «κορίτσια» μου που ακόμα και κουρασμένη μπορώ να τους μεταδώσω αυτά που πρέπει για να βγει το μάθημα.

Πώς δημιουργείς μια χορογραφία, από που εμπνέεσαι γενικά;

Είμαι πολύ εγκεφαλική, μπορεί να δουλεύω κάτι άλλο και να σκεφτώ μία χορογραφία, θα την κρατήσω στο μυαλό μου και θα μου βγει αργότερα στη σχολή. Παρακολουθώ πάρα πολλές χορογραφίες γενικά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Κινήσεις που μου κάνουν εντύπωση και τις κρατάω. Ακούω ραδιόφωνο αρκετά και οι μουσικές μου «δίνουν» χορογραφίες που θα κάνουμε μετά στη σχολή.

Υπάρχει και κάτι άλλο που κάνω. Πρώτα φαντάζομαι να χορεύει μία χορογραφία που έχω σκεφτεί κάποιος άλλος, όχι εγώ, και η σκέψη αυτή μου βγάζει την κίνηση. Βέβαια πολλές φορές νευριάζω γιατί αυτό που είχα στο μυαλό μου δεν βγαίνει στην πράξη, μία μάχη μεταξύ μυαλού και πραγματικότητας.

Πώς βλέπεις τον εαυτό σου σε 10 χρόνια από τώρα;

Μου αρέσει πολύ η δουλειά μου, θέλω να εξελίξω το κομμάτι του Μηχανικού στη ζωή μου, οπότε με βλέπω πάνω σε αυτό. Σίγουρα όμως στη ζωή μου μετά από χρόνια θα υπάρχει και ο χορός. Αν με ρωτούσες βέβαια στο δίλημμα ένα από τα δύο, μηχανικός ή δασκάλα χορού σίγουρα θα επέλεγα το δεύτερο στο μέλλον (γέλια).

Στο ερώτημα τώρα δασκάλα χορού ή μητέρα και οικογένεια, τι θα επέλεγες;

Δασκάλα χορού (γέλια)! Είμαι μικρή για τέτοιες σκέψεις, πιστεύω ότι όσο θα είμαι δασκάλα χορού δεν θα γίνω παράλληλα και μητέρα. Μετά τα 30 ίσως δεν κάνω μαθήματα ακόμα οπότε η μητρότητα θα είναι το επόμενο στάδιο, δεν συμπίπτουν για μένα αυτά τα δύο μαζί. Φεύγει το ένα, έρχεται το άλλο, δεν θα χρειαστεί να διαλέξω.

Είναι το είδος του χορού τέτοιο που δεν μοιάζει που θα το αφήσω πίσω κάποτε. Το μπαλέτο ας πούμε μπορείς σαν κόουτς να δείχνεις πράγματα και να είσαι μεγάλη σε ηλικία. Είναι τελείως διαφορετικό.

Βουνό ή θάλασσα;

Θάλασσα.

Άσπρο ή μαύρο;

Μαύρο.

Σπίτι με παρέα ή ζωή με μία σχέση;

Εννοείται με παρέα, χωρίς αμφιβολία.

Σε ευχαριστούμε πολύ και ευχόμαστε πολλές πολλές όμορφες χορογραφίες.

Κι εγώ σας ευχαριστώ πολύ για την συνάντηση.