Creativity

full of
positivity

Σάββατο
20 Ιουλίου 2024
Search
Close this search box.

Ο Μάνος Τρυπιάς, η μουσική, η πορεία και το δεύτερο άλμπουμ που έρχεται, συνέντευξη!

Ο Μάνος Τρυπιάς είναι ένας γνήσιος ροκάς, μόνιμος κάτοικος Χανίων από το 2008 και μεγαλωμένος στην Αθήνα. Κρύβουν αλήθειες τα λόγια του, οι απόψεις του και οι σχέσεις του, ενώ αγαπάει την μουσική και τον έρωτα μέσω αυτής προσπαθώντας πάντα για το καλύτερο στη ζωή του. Αισιοδοξεί μέσω της νέας γενιάς, της δίνει βήμα, ασχολείται με τον καλύτερο του εαυτό και θαυμάζει ό,τι καλό έχει να δείξει ο χώρος της μουσικής στην Ελλάδα. Είναι σκληρός μόνο με τον εαυτό του πλέον και αισθάνεται τυχερός για όλους όσους έχει γνωρίσει και έχουν περάσει στο διάβα του όλα αυτά τα χρόνια, δεν είναι και λίγοι.

Σήμερα Τετάρτη 12 Ιουνίου 2024 ξεκινάει και το Music Festival On The Plain 2024, ένα 2ήμερο φεστιβάλ μουσικής στα Χανιά που επιμελείται ο ίδιος. Ένα φεστιβάλ που έχει σαν στόχο την στήριξη του σύγχρονου πολιτισμού μας, την αξιοποίηση του καλλιτεχνικού δυναμικού της ευρύτερης περιοχής μας, και τέλος την παρουσίαση επιλεγμένων ήχων, με την φρεσκάδα και την δυναμική του πρώτου ακούσματος. Το διήμερο φεστιβάλ θα είναι αφιερωμένο στην μνήμη του εξαίρετου μουσουργού Δημήτρη Καψωμένου. 

Μία συνέντευξη στον Στέλιο Κουνδουράκη

  • Πίσω από κάθε τραγουδιστή υπάρχει και μια ιστορία, πες μας ποια είναι η δική σου;

Από μικρό παιδί θυμάμαι τον εαυτό μου να θέλει να παίξει μουσική και να τραγουδήσει και ήλπιζα να το κάνω αυτό μπροστά σε κόσμο κάποια μέρα. Όπως κάθε παιδί έτσι κι εγώ άκουγα συνέχεια τους αγαπημένους μου καλλιτέχνες και μεγάλωσα έτσι. Κάποια στιγμή, στα 35 μου χρόνια, αποφάσισα να αφήσω πίσω μου ό,τι έκανα και θεώρησα ότι είχα τα κατάλληλα εφόδια για να ξεκινήσω αυτό το μουσικό ταξίδι μου. Χωρίς να έχω το background αυτού του τραγουδιστή που έπαιζε στις παρέες μουσική ή να κάνω Live εμφανίσεις σε κάποια μαγαζιά, καμία σχέση με όλο αυτό.

  • Πες μας για την συνεργασία σου με τον Γιώργο Στρατάκη και το τραγούδι Παιδιά στη πλατεία;

Όταν πλέον άρχιζα να παίζω σε μαγαζιά, να κάνω live εμφανίσεις, βρέθηκα στο Ρέθυμνο, συγκεκριμένα στο μεζεδοπωλείο 50-50 όπου ως επί το πλείστο είχε φοιτητόκοσμο πελάτες με πολλή ωραία ατμόσφαιρα. Κάποιες Πέμπτες όπου εμφανιζόμουν εκεί έπαιζε παράλληλα στο διπλανό μαγαζί ο Γιώργος και ο Νίκος Στρατάκης, ο οποίος Γιώργος χωρίς να γνωριζόμαστε με χαιρετούσε, καθαρά από επαγγελματικό σεβασμό. Κάτι πολύ όμορφο που με έκανε να πάω να τον βρω και να του εκφράσω την επιθυμία να πάρει κάποια τραγούδια μου, να τα ακούσει κι αν ήθελε να τα λέγαμε μαζί. Αποδέχτηκε την πρόσκλησή μου, τα άκουσε και τα τρία που του έστειλα και καταφέραμε να κάνουμε ένα από αυτά, το «Τα παιδιά στην πλατεία» του Σάκη Σακελλαρίδη, ένα πολύ όμορφο τραγούδι για μένα. Νιώθω πολύ ευτυχισμένος που το καταφέραμε και που συνεργαστήκαμε έστω και σε ένα τραγούδι με τον Γιώργο Στρατάκη.

  • Τελικά έχουν το δικαίωμα οι μεγάλοι να κρίνουν ή να κατακρίνουν τη νέα γενιά για τις επιλογές της;

Όχι βέβαια, για κανένα λόγο. Εμείς ως μεγαλύτερη γενιά δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να κουνήσουμε κανένα δάχτυλο στη νέα γενιά που ονειρεύεται. Γιατί αν υπάρχει έστω και μία πιθανότητα να αλλάξει κάτι σε αυτόν τον κόσμο που ζούμε σίγουρα θα είναι από αυτά τα νέα παιδιά. Θα πρέπει να τους δίνουμε την ενθάρρυνση και το χειροκρότημα –παρατεταμένο κι όλα-  που χρειάζονται για να κάνουν το διαφορετικό, την αλλαγή και την ελπίδα, που εμείς κάπου ξεχάσαμε να δώσουμε κάποτε και μείναμε στα σκοτάδια.

  • Ποια είναι τα μηνύματα που περνάς με τα τραγούδια σου από το πρώτο σου προσωπικό άλμπουμ;

Έχει να κάνει με κοινωνικά τραγούδια, κυρίως, αλλά και με ερωτικά και υπαρξιακά τραγούδια, κάποια απ αυτά. Ο έρωτας είναι αποτέλεσμα της ύπαρξής μας, οπότε ερωτικά τραγούδια πάντα πρέπει να υπάρχουν για μένα. Μπορούν να αναθερμάνουν μία σχέση, να την «φτιάξουν», να γεφυρώσουν, να γνωρίσουν δύο ανθρώπους και πολλά πολλά άλλα. Είναι τόσο πολύ ωραίο το ερωτικό τραγούδι όταν γίνεται με αξιοπρέπεια και αισθητική. Να επισημάνω ότι είμαι κατά της καψούρας, τα διαχωρίζω, το τονίζω.

  • Πόσο δύσκολο είναι για έναν καλλιτέχνη από την επαρχία να βγάλει άλμπουμ και να μπορέσει να το προωθήσει σωστά;

Τώρα θα κάνουμε μία συζήτηση που έχει να κάνει με το σύγχρονο μάρκετινγκ. Το να κάνεις ένα άλμπουμ είναι πάρα πολύ δύσκολο γιατί έχουν αλλάξει τα βασικά πλαίσια από τη δεκαετία του ‘90 με σήμερα. Έχουμε καταρχάς ψηφιακό υλικό, δημιουργούνται άλμπουμ που προωθούνται σε ψηφιακές πλατφόρμες, είναι μία πραγματικότητα. Έτσι γίνεται, προσαρμοζόμαστε, με παραγωγές που συνήθως τις πληρώνουν οι καλλιτέχνες, ακόμα και γνωστά ονόματα της μουσικής. Πιστεύω ότι με μεθοδικότητα, με σωστά αισθητικά κριτήρια, καλές επιλογές μπορείς έστω κι αν είσαι στην επαρχία να καταφέρεις να κάνεις δισκογραφία, με την έννοια της δισκογραφίας που ανέφερα λίγο πριν. Οι άνθρωποι που διάλεξα εγώ στη δουλειά μου ή που μου σύστησαν και βρέθηκαν στον δρόμο μου έδωσαν κάτι ο καθένας ξεχωριστά και με έκαναν καλλιτεχνικά αυτό που είμαι σήμερα. Είναι μία τεράστια εγκυκλοπαίδεια όλο αυτό, που συνεχώς μαθαίνεις και εξελίσσεσαι. Ακόμα και σε συνεργασίες που ανακάλυψα αργότερα, αφού δεν είχα την τεχνογνωσία να το ξέρω, ότι δεν έγιναν με τον καλύτερο τρόπο κι από αυτές κάτι πήρα. Αισθάνομαι ευγνώμων γιατί κατάφερα να προχωρήσω και να εξελιχθώ, ό,τι κι αν συνέβει.

  • Eίσαι φιλικός με τα socials, τα χρησιμοποιείς υπέρ σου και γενικά είσαι υπέρ του να προωθείτε η δουλειά μέσω αυτών;

Στην εποχή που ζούμε εγώ θα πω ότι τα socials είναι μία δωρεάν διαφήμιση που δεν μπορείς να την περάσεις στο περιθώριο. Μπορείς μέσω των socials να απευθυνθείς σε ένα ευρύτερο κοινό, οπότε και η σωστή διαχείριση αυτών μπορεί να γίνει ευεργετική για πολλούς. Είμαι όμως κατά της υπερβολικής λειτουργίας εργαλείων των socials όπως είναι να «ταγκάρεις» πολλούς σε κάτι που ανεβάζεις ή αν χρησιμοποιείς τη λέξη «ακόλουθοι» σε ό,τι ανεβάζεις και εκνευρίζομαι να σου πω την αλήθεια όταν με ταγκάρουν παντού. Επισημαίνω μόνο τους συνεργάτες μου σε ό,τι ανεβάζω. Αν θέλεις να σε μάθουν και ψάχνεις επιθετική διαφήμιση κάνε χορηγούμενη στα socials, βάλε το χέρι στη τσέπη και ξόδεψε. Στόχευσε κοινό, γίνε πιο αποτελεσματικός χωρίς να ενοχλείς. Γίνε ευεργετικός χωρίς να ενοχλείς γιατί ο κόσμος βάλλεται από παντού και απορρίπτει εύκολο πλέον.

  • Τι ισχύει για σένα, αυτός που έχει ταλέντο θα προχωρήσει ή αυτός που δουλεύει αρκετά;

Αυτός που δουλεύει αρκετά, ξεκάθαρα. Είναι έτσι η εποχή μας, τόσα ταλέντα βλέπουμε παντού και προσπαθούν, τα περισσότερα εξαφανίζονται, ενώ όσοι επιβιώνουν είναι αυτοί που επιμένουν, δουλεύουν και κάποια στιγμή θα επιβραβευτούν για τον χρόνο αυτό με όμορφες δουλειές.

  • Τα ακούσματα που είχες σε έκαναν να κατευθυνθείς προς τη ροκ μουσική; πόσο σε εκφράζει; Πώς κέρδισε έδαφος μέσα σου η ροκ μουσική;

Εμένα σαν Μάνος με έκανε καλά, να νιώθω καλά με τον εαυτό μου ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Μία φυσική μου παρουσία το ’86 σε συναυλία του στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας ήταν αρκετό. Οδηγήθηκα προς τη μουσική του και την ροκ χωρίς κανέναν ενδοιασμό. τόσο απλά ήταν τα πράγματα. Όταν πλέον άρχιζα να γρατζουνάω την κιθάρα μου άκουγες και Σιδηρόπουλο και Λοΐζο. Πάντως να ξέρετε έχω παρατηρήσει ότι και νέα παιδιά ασχολούνται με τη ροκ μουσική και κάνουν αναφορές στα live τους σε καλλιτέχνες που εμείς οι παλαιότεροι μεγαλώσαμε μαζί τους. Βέβαια το ιδανικό θα ήταν να μπορέσεις να περάσεις τη δικής σου μουσική στους νέους και τραγουδάνε τα τραγούδια σου. Σε μία συναυλία το ’22 στον δημοτικό κήπο Ρεθύμνου, μία συναυλία για τον «Άλλος Άνθρωπος», είπα το «Πιο γλυκό φιλί», ένα τραγούδι μου με το οποίο συνήθως κλείνω, το τραγουδούσαν όλοι. Κάτι που είναι μία από τις καλύτερες στιγμές μου θα έλεγα μέχρι και σήμερα.  

  • Πως βλέπεις τη μουσική σκηνή στην Ελλάδα, υπάρχει καλό υλικό;

Φυσικά και υπάρχει καλό υλικό, αρκεί να ψάξουμε, να δώσουμε βήμα σε νέους ανθρώπους και να ανοίξουμε τα αυτιά μας. Να σας δώσω ένα παράδειγμα, εσείς αν δώσετε βήμα σε νέους καλλιτέχνες, δώσετε στο κόσμο όλο και περισσότερο το τι γίνεται πάνω στη μουσική, ποιοι υπάρχουν, ποιες είναι οι δουλειές τους τόσο πιο εύκολα θα αποδεχθούμε όλοι μας ότι υπάρχει υλικό και τις περισσότερες φορές καλό υλικό. Το δύσκολο είναι όταν πρέπει να ακουστείς σε μεγάλους ραδιοφωνικούς σταθμούς που εκεί πλέον μπαίνει στη μέση το χρηματικό. Μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, είναι κάτι που ισχύει και το γνωρίζουμε εμπλεκόμενοι ή μη. Στις δουλειές μου εγώ το έχω επισημάνει. Αυτή είναι η δουλειά μου όποιος θέλει ας την προωθήσει. Εμένα δεν με ενοχλεί η απόρριψη, είναι μέσα στο «παιχνίδι» και είναι θεμιτή, με ενοχλεί η αγνόηση. Όταν στέλνεις τη δουλειά σου κάπου για να ακουστεί, τον κόπο σου, τον χρόνο σου και έχεις μία αγνόηση χωρίς καν να ακούσουν τι έχεις να πεις «μουσικά» πάντα, είναι εκνευριστικά ενοχλητικό. Δεν είναι τίμιο, δεν είναι σωστό, είναι μία αγνόηση που φτάνει τα επίπεδα ύβρις.

  • Ποιοι είναι οι στόχοι σου σαν καλλιτέχνης το επόμενο διάστημα;

Να κάνω όσα περισσότερα άλμπουμ μπορώ, ποιοτικά πάντα που να μπορώ να τα χαίρομαι. Μπορεί να δέχομαι πολλές προτάσεις σε στίχους ή μουσική αλλά πιστεύω ότι με αρκετές δόσεις ειλικρίνειας μπορώ να απορρίψω ή αντίστοιχα να επιλέξω ποιους ή τι θα συμπεριλάβω στα άλμπουμ μου. Γράφω κι εγώ αλλά έχω παρατηρήσει ότι αν δω δουλειά καλή θα την συμπεριλάβω στη δουλειά μου. Έχω τεράστια αδυναμία στον Σάκη Σακελλαρίδη από το Ρέθυμνο, για τον τρόπο που γράφει. Όπως και με τον γνωστό σε όλους Γιώργο Δημητριάδη. Μακάρι να έρθουν κι άλλες συνεργασίες μαζί του, το εύχομαι. Είναι μία μεγάλη χαρά ένας τόσο καταξιωμένος δημιουργός να ασχοληθεί μαζί μου και με την δουλειά μου, δίνοντας την μουσική του, ένας διαχρονικός καλλιτέχνης με μεγάλα hit στην ελληνική δισκογραφία. Νιώθω περήφανος που με εμπιστεύτηκε και τραγούδησε μαζί μου, παίζοντας και κιθάρα παράλληλα. Και μην ξεχάσω τον Ανδρέα Καραγιαννίδη στους στίχους του «Αυτή η φωνή» που αποτελεί τον συνδετικό κρίκο όλου αυτού του εγχειρήματος, αφού πρότεινε στον Δημητριάδη να με ακούσει για να φτάσουμε στο τραγούδι που κυκλοφορήσαμε όλοι μαζί.

  • Είσαι ικανοποιημένος από την δουλειά σου και την πορεία σου μέχρι σήμερα στη μουσική;

Με στήριξαν πολλά μαγαζιά με επαναλαμβανόμενες εμφανίσεις κι εκεί είναι το κλειδί της επιτυχίας για να έχει κάτι διάρκεια και σωστή αποδοχή. Υπήρχε μεθοδικότητα, υπήρχε προσήλωση, στόχος και έτσι γεμίζουμε τα μαγαζιά γιατί ο κόσμος περνάει καλά μαζί μας. Είναι βασικό αυτό, χωρίς να ξεφεύγω από την ταυτότητά μου και τη μουσική μου και σε όλο αυτό που δείχνω στον κόσμο. Η μουσική, η καλή μουσική που έχει κάτι να πει, με αισθητική, που σέβεται τον ακροατή και τα λόγια που έχουν κάτι να πουν πάντα θα ξεχωρίζει. Διαπραγματεύεται καταστάσεις, αξίες, την ηθική ακόμα και την απώλεια ή την απόρριψη. Ο σκοπός είναι να μπορέσω να μπω στα σπίτια του κόσμου με τη μουσική μου, να κάνω τα άλμπουμ μου και να έχω ημερομηνίες μπροστά μου κλεισμένων εμφανίσεων live γιατί όταν παίζω είμαι πάρα μα πάρα πολύ ευτυχισμένος. Στο στούντιο να τραγουδάς σα να είσαι σε live και στο live να τραγουδάς σα να είσαι στο στούντιο, μου είπαν κάποτε, το υιοθετώ.  

  • Τι είναι για σένα καταξίωση;

Καταξίωση για μένα είναι η αποδοχή. Όλοι προσπαθούμε γι αυτήν, αφού καθορίζει ακόμα και την οικονομία. Η επιβράβευση και η αποδοχή είναι βασικές ανάγκες ενός ανθρώπου. Η ζωή μας είναι γεμάτη απορρίψεις. Όμως έχει και επιβράβευση και πολλά μπράβο. Πρέπει να ακούγονται περισσότερο αυτά τα δύο. Καταξίωση ίσον αποδοχή. Βασικό. Να μπορέσεις να αφήσεις το στίγμα σου έτσι ώστε να μπορεί να πει κάποιος «ωραίος άνθρωπος αυτός», αυτό.

  • Έχεις κάνει φιλίες μέσα από το χώρο της μουσικής και πιστεύεις ότι αν και ανταγωνιστικός χώρος γίνονται καλές συνεργασίες;

Ξεκινάμε πάντα με τις καλύτερες προϋποθέσεις, το μόνο σίγουρο. Η αφετηρία είναι η μουσική, έχουμε ως δεδομένο τη μουσική, και η μουσική τι κάνει; είναι η έκφραση της ψυχής των ανθρώπων, είναι η έκφραση των ήχων της φύσης που την αναπαραγάγουμε με τα μέσα που έχουμε. Ξεκινάμε με την καλύτερη διάθεση και προοπτικές. Όμως ο ανταγωνισμός μπαίνει μέσα σε όλο αυτό και κάπου εκεί «χαλάει» όλο αυτό. Έχω σταματήσει να ασχολούμαι με αυτό και μου βγήκε σε καλύτερο. Μην ασχολείσαι με το τι κάνουν οι άλλοι. Ο καθένας είναι διαφορετικός και πρέπει να κοιτάξει όσο καλύτερα μπορεί αυτό που ο καθένας μπορεί να δώσει. Δες τους άλλους τι κάνουν αλλά μόνο για να τους θαυμάσεις και να τους χειροκροτήσεις. Μέχρι εκεί. Η μουσική βοηθάει τις ανθρώπινες σχέσεις και ξεκαθαρίζει άλλες. Θεωρώ ότι έχω κάνει φιλίες, όχι πολλές όμως.

  • Κλείνοντας τι θα δούμε το επόμενο διάστημα από τον Μάνο Τρυπιά;

Έρχεται ένα όμορφο, μουσικό καλοκαίρι με πολλά και διάφορα. Ετοιμάζω δεύτερο δίσκο με ναυαρχίδα το τραγούδι με τον αγαπημένο Γιώργο Δημητριάδη όπως είπαμε νωρίτερα. Θα κάνουμε και είναι στο πρόγραμμα μία συναυλία για τα δέκα μου χρόνια στη μουσική στα Χανιά με καλεσμένους αρκετούς που και αυτοί θα πουν δικά μου τραγούδια.

Κλείνουμε με αυτό το τραγούδι που γράφτηκε από τον Μάνο Τρυπιά (Μουσική-Στίχοι) και περιέχει αυτοβιογραφικά στοιχεία και πραγματεύεται βαθιά συναισθήματα από τις πιο μακρινές μνήμες ως και τις πιο κοντινές. Μιλάει για τις διαπροσωπικές σχέσεις, την κοινωνική συνοχή και τις δύσκολές αποφάσεις που καλείτε να πάρει ένας άνθρωπος σε κρίσιμα στάδια της ζωής του. Με θεμέλια από θαλπωρή και την ζεστασιά των παιδικών χρόνων ,είναι αφιερωμένο στην Μνήμη της μητέρας του!

Το Φεστιβάλ