Creativity

full of
positivity

Τρίτη
23 Ιουλίου 2024
Search
Close this search box.

Η Χριστίνα Αποστολίδη στο “WhoIsWho” και την Κατερίνα Γαγανέλη, συνέντευξη!

Βραβείο «Φανή Αποστολίδου» της ελληνικής IBBY – Κύκλος Παιδικού Βιβλίου. Απονέμεται σε συγγραφέα εκτενούς αφηγήματος για παιδιά μεγάλων τάξεων Δημοτικού και Γυμνασίου! And the winner is Χριστίνα Αποστολίδη! Φέτος τιμήθηκε για το βιβλίο της «Χόρεψε μαζί μου», των Εκδόσεων Ψυχογιός, με εικόνες της Θέντας Μιμηλάκη.

Κι έχω κι άλλα να σας πω. Το βιβλίο της  «Πάρτι στο Ποτάμι» ήταν στην Βραχεία Λίστα Βραβείου Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για το 2023 και μπήκε στην λίστα των White Ravens της Διεθνής Παιδικής και Νεανικής Βιβλιοθήκης του Μονάχου σαν ένα από τα 200 καλύτερα βιβλία στον κόσμο. Πώς να κρύψω τη χαρά μου που κατάφερα να συναντήσω τη Χριστίνα από κοντά και να μιλήσω μαζί της για τη μέχρι τώρα πορεία της στα συγγραφικά πράγματα.

Συνέντευξη στην Κατερίνα Γαγανέλη

  • Χριστίνα μου καλώς ήρθες στο BEST και στη στήλη μου Who is Who. Μεγάλη χαρά για όλο το επιτελείο να σε έχουμε κοντά μας. Εκ μέρους όλων θέλω να σου εκφράσω τα συγχαρητήρια μας για την πρώτη θέση ενός βραβείου που αφορά σε  δύσκολο αναγνωστικό κοινό. Μίλησε μου για το «Χόρεψε μαζί μου», πως προέκυψε η ιδέα; Η Ισμήνη είναι υπαρκτό πρόσωπο;

Μεγάλη χαρά και για μένα να βρίσκομαι εδώ και σε ευχαριστώ για την πρόσκληση!  Η Ισμήνη δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο. Το «Χόρεψε μαζί μου» ξεκίνησε από ένα μικροδιήγημα που στην πορεία έγινε ο πρόλογος του βιβλίου. Σε αυτό το αρχικό κείμενο, περιέγραφα μια καθημερινή σύγκρουση ανάμεσα σε μαμά και κόρη, από αυτές που έχουμε ζήσει αρκετές με τα παιδιά ή τους γονείς μας! Το να είναι κωφή η κόρη, αλλά η μαμά να μην την «ακούει», να μην την καταλαβαίνει, ήταν η δική μου επιλογή να ανεβάσω το «διακύβευμα» για την ηρωίδα, αλλά και ευκαιρία να μάθω καινούρια πράγματα, κάτι που πάντα απολαμβάνω κατά τη διάρκεια της συγγραφής. Για τη συγγραφή της συγκεκριμένης ιστορίας, διάβασα πολύ και μίλησα με πολλά άτομα, ένα εκ των οποίων ήταν η μητέρα ενός κωφού κοριτσιού. Με το ίδιο το κορίτσι δε μίλησα, όμως διάβασε την ιστορία και μου μετέφερε, μέσω της μαμάς της, τα σχόλιά της.

  • Αυτή είναι μια διάκριση που πολλοί εξ ημών που ασχολούνται με τη συγγραφή ζηλεύουν, με την καλή έννοια. Θες να μου περιγράψεις τα πρώτα σου συναισθήματα; Μάλλον περίγραψε μου όλα τα συναισθήματα από τη στιγμή που ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες. 

Χάρηκα πάρα πολύ όταν ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες. Όσο κι αν πιστεύω σε ένα κείμενό μου, έχω ανάγκη -όπως φαντάζομαι οι περισσότεροι που γράφουμε- την επιβεβαίωση και από άλλους, πόσο μάλλον από έναν θεσμό. Τη βράβευση δεν την περίμενα, γιατί αφενός τα συνυποψήφια βιβλία ήταν εξαιρετικά κι αφετέρου επιλέγω γενικά να κρατώ «μικρό καλάθι». Οπότε ήταν πραγματικά μεγάλη η έκπληξή μου όταν άκουσα το όνομά μου, τινάχτηκα στην καρέκλα μου!

  • Υπάρχει ένας άνθρωπος που θα το αφιέρωνες;

Το έχω αφιερώσει στη μαμά μου γιατί «επιλύοντας» τη σύγκρουση της Ισμήνης με τη μαμά της, πλησίασα ακόμα περισσότερο τη δική μου μαμά. Όπως και την κόρη μου, οπότε και σε εκείνη θα άξιζε αφιέρωση, καθώς και σε όλα τα άτομα που με βοήθησαν με τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους στη συγγραφή αυτού του βιβλίου. 

  • Μίλησε μου λίγο για την εποχή που έκανες τα πρώτα βήματα στη συγγραφή. Πως ξεκίνησαν όλα; Πιο ήταν το εναρκτήριο λάκτισμα στην δική σου περίπτωση που σε έκατσε σε μια καρέκλα και έπιασες πληκτρολόγιο;

Αυτό το πληκτρολόγιο δεν το έχω αφήσει από τότε που άρχισα να χρησιμοποιώ τον πρώτο υπολογιστή που μπήκε στο οικογενειακό μας σπίτι, από εκείνους που ήταν σαν κουτιά! Στο πληκτρολόγιο οφείλεται κι αυτή η ωραιότατη κήλη στον αυχένα μου! Πάντα έγραφα λοιπόν, αλλά ιστορίες για παιδιά ξεκίνησα να γράφω λίγο αφότου γεννήθηκε η κόρη μου. Δε θυμόμουν καμιά ιστορία από αυτές που μου έλεγαν εμένα όταν ήμουν παιδί κι άρχισα να βγάζω από το μυαλό μου για να της λέω στο φαγητό, στο αυτοκίνητο, στην παραλία… Μετά από τις πολλές φορές που τις είχα επαναλάβει, αποφάσισα να τις καταγράψω και τρεις από αυτές έγιναν βιβλία.

  • Δρόμος δύσβατος; Σκέφτηκες ποτέ να τα παρατήσεις ή τίποτα και ποτέ δεν θα σε κάνει να απαρνηθείς την αγάπη για τη γραφή; Αλήθεια που γράφεις;

Δύσβατος μπορεί να είναι ο δρόμος της έκδοσης ή της υποστήριξης ενός βιβλίου, λόγω έλλειψής χρόνου, πόρων κ.λπ. Η συγγραφή καθαυτή, όμως, μόνο χαρά μου δίνει, αν και δεν έχω τόσο μεγάλη πειθαρχία ώστε να γράφω με πρόγραμμα και μετά αγχώνομαι!  Συνήθως γράφω στο γραφείο μου, στον υπολογιστή, αλλά «γράφω» πάρα πολύ και στο μυαλό μου, ειδικά όταν ξυπνάω το πρωί (ο άντρας μου δεν καταλαβαίνει γιατί δε σηκώνομαι αμέσως!) ή όταν περπατάω που είναι από τις πιο αγαπημένες μου ασχολίες. Αν μου έρθει καμιά καλή ιδέα κι είμαι έξω, την ηχογραφώ στο κινητό.

  • Παιδικά βιβλία στη φαρέτρα σου. Στον κύκλο μας συνηθίζουμε να λέμε τα βιβλία μας «χάρτινα παιδιά». Πως σου ακούγεται αυτό; Σε έχεις σκεφτεί σε άλλο είδος γραφής κι αν όχι γιατί;

Όντως συνηθίζεται ο όρος «χάρτινα παιδιά», αν και προσωπικά δεν τον χρησιμοποιώ και το συνειδητοποιώ πρώτη φορά! Ίσως τα βιβλία μοιάζουν με τα παιδιά γιατί όταν πλέον τυπώνονται και κυκλοφορούν, αποκτούν τη δική τους υπόσταση, ανεξάρτητα από εσένα, τον δημιουργό τους. Απέναντι στα παιδιά, όμως, στέκομαι με ακόμα μεγαλύτερο δέος κι αυτό γιατί νομίζω ότι μόνα τους γίνονται οι άνθρωποι που θα επιλέξουν να είναι, δεν τα δημιουργούμε εμείς. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να τα στηρίζουμε. Παράλληλα με τα παιδικά βιβλία, ξεκίνησα να εξερευνώ, με το Χόρεψε μαζί μου, και τα εφηβικά και θέλω να συνεχίσω να το κάνω. Τελευταία με γοητεύουν και τα βιβλία γνώσεων για παιδιά.

  • Οι παιδαγωγοί λένε ότι στην εποχή μας το βιβλίο είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο για να μιλήσουμε στα παιδιά για όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Από τι εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ κυκλοφορεί η σειρά βιβλίων σου «ΟΧ» που αναφέρεται στα συναισθήματα. Μίλησε μου γι αυτή την ιδέα.

Η διαχείριση συναισθημάτων είναι ένα πολύ προσφιλές θέμα, τόσο σε γονείς όσο και σε παιδαγωγούς, οπότε πιστεύω ότι πάντα θα γράφονται σχετικά βιβλία. Δεν ξέρω αν τα κατάφερα καλύτερα από άλλους, προσπάθησα πάντως να προσεγγίσω τα συναισθήματα από τη σκοπιά του παιδιού, απενοχοποιητικά και με τρόπο χιουμοριστικό, κάτι στο οποίο συμβάλλουν και τα τραγούδια που συνοδεύουν τις τρεις μέχρι τώρα ιστορίες, Οχ, πρασίνισα! (ζήλια), Οχ, κοκκίνισα! (θυμός) κι Οχ, κιτρίνισα (φόβος).

  • Σε παρακολουθώ μέσα από τα social media και θαυμάζω που δεν αφήνεις τίποτα στην τύχη. Ψάχνεις, ερευνάς, ανακαλύπτεις τρόπους για να γίνονται και οι παρουσιάσεις πιο ευφάνταστες και μελωδικές. Στο τέλος της μέρας τι έχεις αποκομίσει;

Πάρα πολλά. Η συγγραφή μπορεί να είναι μια μάλλον μοναχική διαδικασία (εκτός ίσως από την περίοδο της έρευνας), όταν όμως το βιβλίο σου κυκλοφορεί και προγραμματίζεις παρουσιάσεις σε παιδιά, αρχίζεις να σκέφτεσαι πώς θα μπορούσες να το κάνεις όλο αυτό πιο ενδιαφέρον. Κι έτσι επανασυνδέθηκα με ένα κομμάτι του εαυτού μου που είχα ξεχάσει από το λύκειο (λόγω προετοιμασίας για τις πανελλαδικές), τη μουσική και ξεκίνησα να σκαρώνω τραγούδια για τις ιστορίες μου.

  • Περίγραψε μου την καθημερινότητα σου. Πώς είναι η Χριστίνα, τι χόμπι έχει, που πίνει τον καφέ της, τι διαβάζει. Με τι ξεκουράζεται. 

Τον καφέ μου τον πίνω χειμώνα-καλοκαίρι με θέα στο διπλανό λιόφυτο κι ένα μικρό κομμάτι θάλασσα. Αυτό τον καιρό διαβάζω πολλά ταυτόχρονα, από τη Μυστική Ζωή των Δέντρων και το Κολυμπώντας στη λιμνούλα υπό βροχήν, μέχρι το Αγόρι στο Θεωρείο, Η Τζούλια και ο Καρχαρίας κ.λπ.  Με ξεκουράζουν μια βουτιά στη θάλασσα, το περπάτημα, ένα ποτήρι κρασί τα βράδια, μια καλή ταινία ή σειρά… Χόμπι -εκτός από τη γυμναστική που κάνω όλη μου τη ζωή- αλλάζω συχνά. Τώρα τελευταία θα με δεις με ένα κινητό στο χέρι κάτω από δέντρα να ηχογραφώ πουλιά και, με τη βοήθεια εφαρμογών, να αναγνωρίζω τα είδη ανάλογα με το κελάηδισμα!

  • Πάμε για ένα express who is who. Γρήγορα πολύ, πέντε ελαττώματα και άλλα τόσα προτερήματα. (μη σκέφτεσαι, γρήγορα είπαμε, γέλια).

Ελαττώματα (κάποια σου τα λέω ακριβώς όπως θα τα έλεγαν ο Χρήστος και η Σοφία!):Όταν καθόμαστε για φαγητό, πρέπει να καθόμαστε ΟΛΟΙ μαζί και να παραμείνουμε καθιστοί μέχρι να τελειώσουμε ΟΛΟΙ, επιπλέον το φαγητό πρέπει να είναι καυτό. Επίσης θέλω απόλυτη ησυχία για να κοιμηθώ. Είμαι μάλλον αναποφάσιστη και παίζω συνεχώς στο μυαλό μου what if σενάρια: αν δεν είχα κάνει/ πει/ επιλέξει αυτό αλλά εκείνο, τι θα είχε συμβεί, κοινώς με βασανίζω!

Προτερήματα (ουφ, δυσκολεύομαι, μισό λεπτό να ρωτήσω τον Χρήστο και η Σοφία): Είμαι ανοιχτή σε πράγματα που δε γνωρίζω ή δεν κατανοώ και θέλω να μάθω περισσότερα για αυτά, μου αρέσει να «διευρύνομαι». Προσπαθώ να αποδέχομαι τους άλλους για αυτό που είναι, να αναγνωρίζω και να ξεπερνώ τα στερεότυπα.

  • Ο δικός σου αγαπημένος συγγραφέας και το βιβλίο που δε θα ξεχάσεις ποτέ για τα συναισθήματα που σου γέννησε.

Δε θα ξεχάσω ποτέ την Οικογένεια Μούμιν Τρολλ της Tove Jansson που διάβαζα κάθε καλοκαίρι και μεταφερόμουν στον συναρπαστικό κόσμο των Μούμιν και των φίλων τους. Αλλά και το Γυρίστε το Γαλαξία με Ωτοστόπ του Douglas Adams για τα απίστευτα γέλια που μου χάρισε σαν φοιτήτρια, την Αηδονόπιτα του Ισίδωρου Ζουργού (πραγματικά έκλαιγα όταν έκλεισα το βιβλίο) και τη Νεφελοκοκκυγία του Anthony Doerr, ένα πραγματικά μεγαλοφυές βιβλίο για τη σχέση μας με τον εαυτό μας, τους άλλους ανθρώπους και τη φύση διαμέσου των αιώνων. (Ουπς, σου είπα περισσότερα από ένα βιβλία!).

  • Τι είναι ευτυχία για τη Χριστίνα;

Μικρές στιγμές θα έλεγα. Να κάθομαι κάτω από την ομπρέλα, ή ακόμα καλύτερα ένα αλμυρίκι στην παραλία, και να διαβάζω. Να κουβεντιάζουμε με τον Χρήστο καθώς οδηγεί προς έναν ταξιδιωτικό προορισμό. Να βλέπω την κόρη μου να μεγαλώνει και να ανθίζει. Να κρατώ αγκαλιά τη σκυλίτσα μας τη Μάγκι τα βράδια ενώ παρακολουθώ μια ταινία.

  • Ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρό σου;

Το μεγαλύτερο όνειρό μου ίσως ακούγεται μικρό, αλλά οι συγγραφείς θα καταλάβουν πόσο δύσκολο είναι να κατακτηθεί. Να μπορώ να γράφω… μόνο.

  • Το αγαπημένο σου  moto;

«Less is more» που είπε ο διάσημος αρχιτέκτονας Ludwig Mies van der Rohe και συμπυκνώνει την ουσία του μινιμαλισμού στον σχεδιασμό. Νομίζω ότι ταιριάζει τέλεια και στη συγγραφή.

  • Τι θες να σου ευχηθούμε για το μέλλον; Μη ντρέπεσαι , ευχές είναι, τις δίνουμε δωρεάν (γέλια).

Ε, αφού είναι δωρεάν, ένα σπίτι δίπλα στη θάλασσα θα ήθελα παρακαλώ!

  • Χριστίνα μου, θέλω να σε ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου για το χρόνο που διέθεσες και κυρίως για την εμπιστοσύνη. 

Εγώ ευχαριστώ κι έχω χαρεί πολύ με τη γνωριμία μας!

Θα κλείσω τη συνέντευξη της Χριστίνας Αποστολίδη με ένα γνωμικό  του Μπέρτολτ Μπρέχτ (Γερμανός συγγραφέας) Πεινασμένε άνθρωπε, πιάσε ένα βιβλίο. Είναι όπλο!

Μην ξεχάσω: Από την ημέρα της συνέντευξης μέχρι τη δημοσίευση της ευχάριστα νέα προέκυψαν. Δεύτερη έκδοση του Άτακτου Καπέλου  από τις Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ με ανανεωμένο κείμενο, QR για το τεύχος δραστηριοτήτων και QR για το ομότιτλο τραγούδι. Αναζητήστε το!

Βρείτε τη Χριστίνα Αποστολίδη εδώ :

https://spoti.fi/3QZvmY4

https://www.youtube.com/@apostolidi

https://www.apostolidi.com

https://www.facebook.com/anothertaleapostolidi

https://www.instagram.com/christina.apostolidi

Βιογραφικό

Η Χριστίνα Αποστολίδη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Επικοινωνία & Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης κι εργάζεται στον χώρο του marketing. Τα τελευταία χρόνια, ζει με την οικογένειά της στο Ηράκλειο της Κρήτης.

Από τις Εκδόσεις Μίνωας έχουν εκδοθεί τα βιβλία της: «Ο λύκος και η πεταλούδα», «Το άτακτο καπέλο», «Οχ, πρασίνισα!», «Οχ, κοκκίνισα!» και «Οχ, κιτρίνισα!», ενώ από τις Εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορούν τα «Πάρτι το ποτάμι» (Κατάλογος The White Ravens 2023, Βραχείς Κατάλογοι Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου 2023) και «Χόρεψε μαζί μου» (Έπαινος διαγωνισμών Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς 2021, Βραβείο Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου 2024). Γράφει επίσης παιδικά τραγούδια.