Αφιέρωμα στην Παγκόσμια Ημέρα παιδικού Βιβλίου.
Στην καρδιά της αναγέννησης της φύσης, στο ξεκίνημα του ξανθού, ευωδιαστού, πολύχρωμου και διαλεχτού μήνα της άνοιξης, δυο του Απρίλη, γιορτάζεται κάθε χρόνο η παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου. Την καθιέρωσε η IBBY, η διεθνής οργάνωση βιβλίων για τη νεότητα το 1966 και είναι αφιερωμένη στον μεγάλο Δανό παραμυθά Hans Cristian Andersen, ημέρα γέννησης του.
Γιορτάζει το βιβλίο και όλοι όσοι αγαπάμε, και υποστηρίζουμε το βιβλίο με κάθε τρόπο, δεν θα μπορούσαμε να μην γιορτάζουμε αυτή την πηγή πολιτισμού, όπως και το ενδιαφέρον μας με όλα όσα συμβαίνουν στον πλανήτη μας, τον κόσμο, την φύση, τον άνθρωπο, θετικά και αρνητικά.
Τη σημερινή σύγχρονη εποχή της τεχνολογικής εξέλιξης που καλπάζει με γοργούς ρυθμούς, σε πολλά επίπεδα, αλλά ταυτόχρονα με τα πολλά δυσάρεστα κοινωνικά προβλήματα σε παγκόσμια κλίμακα, που δημιουργούν ανασφάλειες, φόβο και αγωνία για το τι μας ξημερώνει αύριο. Φυσικές καταστροφές, μόλυνση του περιβάλλοντος, πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ των λαών, μας προκαλούν να κοιτάξουμε πέρα απο μας, να δούμε όλα αυτά που πληγώνουν τη ζωή, τη φύση, τον άνθρωπο, τα παιδιά, το μέλλον!
Οι συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας έχουν πάντα μια αγωνιστική, θετική και αισιόδοξη άποψη για τη ζωη και αυτό απεικονίζεται με εμφανή τρόπο στο λογοτεχνικό τους έργο. Πάντα το καλό θα νικήσει το κακό και μέσα απο κάθε δυσκολία βγαίνει κάτι θετικό, ένα μάθημα ζωής, ένας αγώνας και μια εσωτερική δύναμη για να νικήσουμε τις όποιες δυσκολίες ακόμα και τα άσχημα του δικού μας εαυτού.
Και το παιδί ξέρει, ότι το κακό και φοβερό, δεν ειναι ανίκητο, νικήθηκε απο εκείνα τα γενναία πλάσματα της φαντασίας, που θα μπορούσαν να είναι οι ταπεινοί, αλλά θαρραλέοι άνθρωποι της ζωής, που πιστεύουν στην αγάπη και την ειρήνη στον κόσμο, που πολεμούν με την ψυχη και την καρδιά τους και πάντα νικούν το κακό με το καλό!
Να γίνουν και εκείνα γενναίοι ιππότες, να νικούν τα δύσκολα της ζωής. Να γίνουν ξωτικά της ειρήνης, με αγάπη στις καρδιές τους, ελπίδα, ειρήνη, θάρρος και δύναμη ψυχής.
Και αν νομίσει κανείς ότι τα μικρά παιδιά δεν ξεχωρίζουν την πραγματικότητα απο το όνειρο, το ψέμα απο την αλήθεια, έχουν μεγάλο λάθος!
Σημαντική θέση στο παιδικό βιβλίο εχει η εικονογράφηση. Ο λόγος και η εικόνα πήγαιναν πάντα μαζί, η περιπλάνηση, το ταξίδι εχει δυο διαδρομές.
Η αισθητική λειτουργία των εικόνων δεν ειναι υποδεέστερη της λειτουργικότητας του λόγου. Οι εικόνες δημιουργούν στα παιδιά αισθητικές αξίες, καθώς επενδύουν στο κείμενο, ενώ έμμεσα προωθούν την αισθητική καλλιέργεια. Η εικονογράφηση δεν αντιγράφει το λόγο, κάνει την δική της αφήγηση, δεν μεταφέρει σε εικόνες ακριβώς αυτό που λεει το κείμενο, το επεκτείνει και το ερμηνεύει πέρα απο τα όρια της πραγματικότητας, βάζοντας στοιχεία του ονείρου και της φαντασίας.
Το βιβλίο ειναι εκείνο το μέσο που θα ακουμπήσει, θα ξεφυλλίσει, θα το κάνει να σκεφθεί, να ονειρευτεί, να ταξιδέψει μέσα απο τις λέξεις που δεν ειναι βιαστικές, δεν τρέχουν, ειναι τυπωμένες επάνω στο χαρτί και το περιμένουν. Όταν κουραστεί, θα τοποθετήσει τον σελιδοδείκτη σαν άγκυρα στη σελίδα που αγκυροβόλησε σαν αυτεξούσιος καπετάνιος! Στο ίδιο σημείο θα περιμένει η αγκυροβολημένη σελίδα, να σηκώσει ο καπετάνιος αναγνώστης την άγκυρα, να συνεχίσει το ταξίδι, να πάει παρακάτω, να ανακαλύψει και τον δικό του δρόμο, την δική του διαδρομή.
Αν υποστηρίζουμε και παροτρύνουμε τα παιδιά της αγνότητας, της αθωότητας και της ομορφιάς, να ταξιδεύουν μέσα απο το βιβλίο στους ανοιχτούς ορίζοντες του κόσμου και να βαδίζουν στη ζωή κοιτώντας πάντα ψηλά και μπροστά, στο μέλλον, με αγάπη στην καρδιά τους, θάρρος, ελπίδα και θετική συνεργασία, να νικούν όλους τους κακούς δράκους και το άδικο, να υποστηρίζουν τους αδύναμους και την αλήθεια, σίγουρα θα γίνουν καλύτεροι άνθρωποι και ο κόσμος ακόμα καλύτερος!🖋
