Σήμερα, 28/2, είναι μία μαύρη μέρα για τη χώρα μας. Το μόνο που θέλουμε να κάνουμε όλοι μαζί είναι μία τεράστια αγκαλιά σε όλους αυτούς που έχασαν τα παιδιά τους στα Τέμπη και να υπάρξει δικαιοσύνη επιτέλους. Είναι πολλά αυτά που προκλητικά “δεν γίνονται” που μας κάνουν να νιώθουμε μία τεράστια αγανάκτηση.
Σήμερα 28/2, έναν χρόνο μετά το δυστύχημα που συγκλόνισε την Ελλάδα, συγγενείς και διαδηλωτές βρέθηκαν έξω από τη Βουλή και έγραψαν με κόκκινη μπογιά τα ονόματα των 57 θυμάτων των Τεμπών με κόκκινη μπογιά στο οδόστρωμα συμβολικά. Και πολύ καλά έκαναν. Δε θα ξεχάσουμε. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε.
Σήμερα 28/2 ο γνωστός κρητικός καλλιτέχνης, Μάνος Παπαδάκης έγραψε τους στίχους και τη μουσική σε ένα νέο τραγούδι. Το όνομα αυτού, “ΕΦΤΑΣΕΣ;”, Είναι αφιερωμένο σε όλους που έφυγαν αλλά και σε αυτούς που έμειναν πίσω. Ένα τραγούδι που συγκλονίζει. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης μέσα από τους στίχους του αναρωτιέται, ελπίζει, προσπαθεί και μαζί του όλοι εμείς. Καταλαβαίνουμε ότι κάτι δεν πάει καλά και κάτι πρέπει να αλλάξει. Ένας χρόνος από ένα κρατικοεταιρικό έγκλημα που συγκαλύφθηκε με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο.
Κάπου διάβασα… “Αισθάνεται ενοχές η μητέρα που παρότρυνε τον γιό της να εργαστεί στα τρένα, αισθάνονται ενοχές οι γονείς που έβαλαν τα παιδιά τους να ταξιδέψουν με το τρένο, αισθάνεται ενοχές η κοπέλα που επέζησε, ενώ αυτοί που ευθύνονται για το έγκλημα δεν αισθάνονται τίποτα.’ Ίσως αυτό αποτυπώνει με τον πιο σκληρό τρόπο πως ακριβώς έχει επηρεαστεί η κοινωνία μας.
Ακούστε το εδώ :
Ένα τραγούδι αφιερωμένο στους εγκληματικά δολοφονηθέντες ανθρώπους στα Τέμπη, την 28.02.23
Στίχοι – Μουσική : Μάνος Παπαδάκης
Ενορχήστρωση Αποστόλης Γιασλακιώτης – Νικος Οικονομέας
Recording, editing & mastering Αποστόλης Γιασλακιώτης
Video: Νίκος Οικονομέας

Στίχοι :
Ρωτάω το χρόνο τί θα φέρει
Και όλο μ´αλλάζει εποχή
Ρωτάω τη μοίρα αν το ξέρει
Μα εκείνη ξύνει την πληγή
Ρωτάω αν έφτασες καρδιά μου
Και ας το ξέρω από καιρό
Ρωτάω αν έφτασες καρδιά μου
Ποσο θέλω να σε δω
Στα μάτια με κοιτούν οι τύψεις
Στα μάτια τις κοιτώ και εγώ
Και όμως αυτοί που φταίνε ξέρουν
Ξέρεις και συ ξέρω και γω
Σταμάτησε ο χρόνος τώρα
57 καρφιά εκεί
Που περιμένουνε την ώρα
Για να καρφώσουν τη στιγμή
Μα όσα λεν δεν φέρνει ο χρόνος
Τα φέρνει η ώρα η κακή
Μα δεν υπάρχει αυτή η χώρα
Γιατί είναι σε όλα της στραβή
Γιατί τα διώχνει τα παιδιά της
Γιατί τα σφάζει τα πουλά
Γιατί ο βωμός της αίμα στάζει
Γιατί είναι πολλά Άρη τα λεφτά
Σταμάτησε το χρόνο τώρα
Πήγε 12 παρά
Γίνανε στάχτη τα όνειρα μου
Μαζί με εκείνα τα παιδιά
Ρωτάω αν έφτασες καρδιά μου
Ποσο θέλω να σε δω
Ρωτάω αν έφτασες καρδιά μου
Μια μέρα θα σε ξαναδώ…
Ρωτάω έφτασες καρδιά μου
Ποσο θέλω να σε δω
Ρωτάω έφτασες καρδιά μου
Μια μέρα


