Είναι λίγος ο καιρός που συστήθηκα διαδικτυακά με τον συγγραφέα Γιώργο Δάμτσιο. Πολύ τυπική και συγκρατημένη εγώ όταν διαπιστώνω πόσα έργα του κυκλοφορούν, διατηρώ τον πληθυντικό. Μου τον κόβει άμεσα και διαπιστώνω ότι συνομιλώ με έναν άνθρωπο «έξω καρδιά» που εμείς στην Ελλάδα καταλαβαίνουμε απόλυτα τη σημασία αυτής της φράσης.
Σήμερα είναι καλεσμένος μου στο Who is who μπας και καταφέρει να με πείσει να ξεκινήσω να διαβάζω και μυθιστορήματα που ανήκουν στην κατηγορία του φανταστικού. Δε γράφει όμως μόνο γι αυτά… Μέσα από τις σελίδες των έργων του ο Γιώργος δημιουργεί παράξενους κόσμους γεμάτους εκπλήξεις. Όλα καλά μέχρι εδώ; Έλα που δεν του αρκεί. Καταπιάνεται και με τις σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ψυχής. Ετοιμαστείτε λοιπόν να εισέλθετε σε ένα κόσμο γεμάτο μυστήριο και ανατροπές καθώς εξερευνούμε τη λογοτεχνία μέσα από τα μάτια του Γιώργου Δάμτσιου.
Μία συνέντευξη στην Κατερίνα Γαγανέλη
Γιώργο καλώς μας ήρθες. Είπα πολλά λες στον πρόλογο; Άσε απαντάω μόνη μου. Δεν είναι, αλλά αν δε με σταματήσεις θα μιλάω για ώρες (γέλια). Ας μιλήσουμε για σένα. Πες μας, τίνος είσαι εσύ;
Καλώς σας βρήκα! Είμαι γιος του Νασ’ του Ντάμτσ’, αν θέλεις να το πούμε όπως θα το έλεγαν και στο χωριό από το οποίο κατάγομαι, το Αρκοχώρι. Παρ’ όλα αυτά μένω στη γειτονική Νάουσα από τότε που γεννήθηκα, με διάφορες μικροδιακοπές στο ενδιάμεσο, λόγου χάρη για να υπηρετήσω τη στρατιωτική μου θητεία. Στη Νάουσα έκανα και τη δική μου οικογένεια η οποία εκτός από σύζυγο και δύο παιδιά περιέχει πλέον και σκυλί, καναρίνι, ψάρια… και όποιος έχει παιδιά καταλαβαίνει πού μπορεί να φτάσει όλο αυτό!
Αγαπημένα μου χόμπι είναι η ανάγνωση και η συγγραφή βιβλίων. Το δεύτερο, βέβαια με τον καιρό… εξελίχθηκε αρκετά. Μέχρι σήμερα έχω βγάλει 16 βιβλία και έχω συμμετάσχει σε 20 συλλογικούς τόμους. Χάρη στη συγγραφή, μπλέχτηκα και στη δημιουργία ενός φεστιβάλ (Fantasmagoria). Τα τελευταία έξι χρόνια παραδίδω δωρεάν σεμινάρια δημιουργικής γραφής για λογαριασμό του Γραφείου Πολιτισμού του Δήμου Η. Π. Νάουσας, ενώ πλέον είμαι και μέλος της Επιτροπής Ισότητας του ίδιου Δήμου. Πάλι χάρη στη συγγραφή, με τη σύζυγό μου ανοίξαμε ένα βιβλιοπωλείο στη Νάουσα, το Bookstagram Store, το οποίο είναι και εκδοτικός (Bookstagram Editions). Τι άλλο; Α, ναι! Χάρη στη συγγραφή και πάλι, επισκέπτομαι πολλά σχολεία και μιλάω στα παιδιά για τη συγγραφή και τη φιλαναγνωσία. Μερικές φορές έρχονται αυτά σε μένα γιατί το βιβλιοπωλείο είναι επισκέψιμο.
Κάνω και άλλα πράγματα ωστόσο, πέρα του βιβλίου. Παίζω μπάσο σε μια Heavy Metal μπάντα, τους Silent Vortex, ενώ όταν προλαβαίνω, πολύ σπάνια πια, είμαι και gamer. Δεν λέω άλλα χόμπι όμως γιατί θα με ρωτήσεις κι εσύ αν είμαι A.I. Στα δυσάρεστα νέα, δεν προλαβαίνω πια να αθληθώ (και ευτυχώς τρέχω όλη μέρα με αυτά που έχω), ενώ δεν προλαβαίνω να δω καθόλου ταινίες και σειρές όσο και να μου αρέσει.
Πότε άρχισες να γράφεις;
Οι πρώτες απόπειρες έγιναν στις μικρές τάξεις του δημοτικού και συνεχίστηκαν για αρκετά χρόνια. Μεγαλώνοντας το άφησα για ένα σημαντικό διάστημα. Ξαναπιάστηκα μ’ αυτό το 2012 αλλά έκτοτε δεν σταμάτησα ποτέ!
Υπήρξε κάποιο ερέθισμα; Κάποια προτροπή από το περιβάλλον;
Παντρεύτηκα, κάτι έπρεπε να κάνω για να το αντισταθμίσω αυτό, σωστά; Θα πω όμως (αλλά ίσως να είναι ψέματα), ότι ο γάμος ήταν απλώς συγκυρία και ότι ήρθε το πλήρωμα του χρόνου να επιστρέψω στη συγγραφή, με σκοπό πλέον και την έκδοση.
Από πού αντλείς έμπνευσή για τα αστυνομικά σου; Θα μου πεις ένα σερφάρισμα στο διαδίκτυο και τσούπ μπροστά σου τρελές ιστορίες που ξεπερνάνε τη φαντασία. Για να κάνω πολύ πιο συγκεκριμένη την ερώτηση σου έχει εξομολογηθεί ποτέ κάποιος άνθρωπος ένα βίωμα του;
Η αλήθεια είναι πως όταν ξεμένω από ιδέες διαπράττω κι εγώ μερικά εγκλήματα και τότε γίνονται όλα εύκολα ξανά! Το ευτυχές βέβαια είναι ότι ακόμη δεν χρειάστηκε να φτάσω εκεί. Το δυστυχές είναι πως η πραγματικότητα τριγύρω μας ξεπερνά τη φαντασία. Ακούμε καθημερινά πλέον τόσα και τόσα που οι κόσμοι που δημιουργούμε πρέπει να γίνουν ακόμη περισσότερο σκληροί για να μη φαντάζουν ψεύτικοι. Η αλήθεια είναι πάντως ότι σπάνια τοποθετώ εξομολογήσεις στα βιβλία μου. Πρόσεξες; Είπα σπάνια και όχι καθόλου!
Κι άντε έγραψες τη λέξη τέλος. Υπάρχουν αλλαγές που βλέπεις να συμβαίνουν στον εαυτό σου μετά. Θέλω να πω, σε επηρεάζει ο τρόπος που βλέπεις τα πράγματα μετά τη δημιουργία κάθε έργου;
Δεν είναι η πιο εντυπωσιακή απάντηση (ούτε οι προηγούμενες ήταν εδώ που τα λέμε) αλλά δεν αλλάζει τίποτα μέσα μου μετά τη δημιουργία κάθε έργου. Ίσως βέβαια να έχω προετοιμαστεί υποσυνείδητα από αρκετά νωρίτερα για το φινάλε της ιστορίας… ποιος ξέρει; Επίσης, την αμέσως επόμενη μέρα θα ξεκινήσω κάτι καινούριο, συνεπώς, με προλαβαίνουν νέοι ήρωες, οι οποίοι στην αρχή είναι πάντα πολύ φωνακλάδες και κερδίζουν αναγκαστικά την προσοχή μου.
Έχεις καταπιαστεί με λογοτεχνία τρόμου, φανταστικού, αστυνομικού αλλά και εφηβικού. Εσύ τι αγαπάς να γράφεις;
Πέρα απ’ αυτά τα είδη, έχω εκδώσει και κοινωνικό-ιστορικό, ενώ στα προς έκδοση βιβλία έχω και παραμύθια για μικρά παιδιά, ένα δυστοπικό sci-fi και μερικά που ακόμα δεν είναι ανακοινώσιμα και είναι από άλλα λογοτεχνικά είδη. Αγαπώ να διαβάζω τα πάντα, συνεπώς γράφω και τα πάντα! Ώρες ώρες πρέπει να είμαι σαν τα τετράχρονα που προσπαθούν να σκαλίσουν τα πάντα. Εντάξει, δεν συμβαίνει πάντα αυτό, συνήθως είμαι ακόμα πιο ανώριμος.
Για να γράψεις μια τρομακτική ιστορία φτιάχνεις και ανάλογο περιβάλλον; Αν ρωτήσεις εμένα θα σου πω ότι θέλω instrumental μουσική στα αυτιά μου και ένα μεγάλο φλιτζάνι καφέ. Βέβαια δε γράφω τρόμου (γέλια)
Fan fact: Δεν είμαι ούτε εγώ συγγραφέας τρόμου, όχι τουλάχιστον όπως είναι αρκετοί συνάδελφοι συγγραφείς στην Ελλάδα. Θέλω να πω, στα 16 βιβλία που έχω εκδώσει δεν υπάρχει ούτε ένα που να είναι αμιγώς τρόμου. Πιστεύω πως χαρακτηρίστηκα έτσι λόγω του πρώτου μου βιβλίου (Μέχρι την τελευταία του ανάσα) αλλά ακόμα κι εκείνο έχει μέσα του έντονο το κοινωνικό και το ερωτικό στοιχείο. Γενικότερα, ο κοινωνικός προβληματισμός διέπει και τα αστυνομικά μου, τα προεφηβικά μου, τα παραμύθια που έρχονται… τα πάντα. Αυτός είναι θεωρώ και ο λόγος που τελικά όλα τα βιβλία μου διαβάζονται περισσότερο από το γυναικείο φύλο… εκτός αν αρχίσατε να διαβάζετε τρόμο και δεν το κατάλαβα!
Τα τελευταία χρόνια στην χώρα μας αυξάνονται οι συγγραφείς στο είδος του φανταστικού. Μάλιστα υπήρξες και ιδρυτικό μέλος του φεστιβάλ φαντασίας FANTASMAGORIA στη Θεσσαλονίκη. Μίλησε μου λίγο γι αυτό. Πείσε με να διαβάσω…
Το φεστιβάλ φαντασίας FANTASMAGORIA στη Θεσσαλονίκη δημιουργήθηκε από το τίποτα κυρίως από μένα και τον καλό φίλο και συγγραφέα Μάριο Δημητριάδη, πριν από μια επταετία περίπου. Αγκάλιασε κυρίως τα υποείδη του φανταστικού (Fantasy, Sci-fi και τρόμου) αλλά σε κάθε μορφή τους· όχι δηλαδή μόνο στο κομμάτι του βιβλίου. Τα καλοδέχτηκε και ως games, ταινίες, κ.λπ. Ήταν μια υπέροχη εμπειρία, αλλά και ένα πολύ μεγάλο σχολείο, αφού με τον Μάριο βρεθήκαμε να διαχειριζόμαστε ξαφνικά ένα κανονικό υπερωκεάνιο χωρίς να ξέρουμε ούτε πού βρίσκεται… το πηδάλιο! Γενικώς κύλησε πολύ καλά και πίσω στο 2018 το παραδώσαμε σε αγαπημένους φίλους με μισή καρδιά γιατί πλέον ήταν αδύνατον να ασχοληθούμε και με αυτό. Πάντως για να διαβάσεις βιβλία του φανταστικού, δεν χρειάζεται να σε πείσω, χρειάζεται απλώς… να τα διαβάσεις και να ανακαλύψεις κι εσύ ότι οι πιο αληθινές ιστορίες κρύβονται στη λογοτεχνία του φανταστικού! Το λέω με ειλικρίνεια και όχι για να διαβάσεις τα δικά μου, ασχέτως που είναι τόσο καταπληκτικά που μετά θα λες τη λέξη φαντασία ανά δύο προτάσεις! (Εντάξει, το τελευταίο είναι ψέμα, αλλά δες και τον Πινόκιο πόσο διάσημος έγινε με τα ψέματά του).
Γιώργο είσαι πολυγραφότατος. Αν σε ρωτούσα ποιοί χαρακτήρες/ήρωες ασκούν τη μεγαλύτερη γοητεία τι θα μου απαντούσες;
Aναμφίβολα οι κακοί ήρωες. Λατρεύω να γράφω γι’ αυτούς. Λόγου χάρη για έναν φαινομενικά αδίστακτο κατά συρροή δολοφόνο. Όλα τα βιβλία μου έχουν έτσι κι αλλιώς ως επίκεντρο τον άνθρωπο και τις ανθρώπινες συμπεριφορές γενικότερα. Αλλά τι να το κάνω με τους καλούς χαρακτήρες; Οι κακοί είναι που αξίζουν να μελετηθούν και να με οδηγήσουν σε διάφορες σκέψεις: Άραγε φταίνε τελικά οι ίδιοι ή οι περιστάσεις που τους οδήγησαν σε ένα ειδεχθές έγκλημα; Στη θέση τους, εμείς τελικά θα μπορούσαμε να πράξουμε διαφορετικά; Η κακία άραγε υπάρχει εκ γενετής ή είναι επίκτητη; Αυτά και πολλά άλλα, αξίζουν πάντα ανάλυση.
Πάμε σε μια ερώτηση που δεν αγαπώ να κάνω αλλά απαιτείται νομίζω. Μίλησε μου για τα εμπόδια ή τα προβλήματα που αντιμετώπισες στη διάρκεια της μέχρι τώρα συγγραφικής σου θητείας σε αυτόν τον δύσκολο και απαιτητικό χώρο; Υποθέτω πως ούτε ο δικός σου δρόμος ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα.
Είναι από τις πιο ωραίες ερωτήσεις αλλά για να απαντηθεί αναλυτικά χρειάζεται να γράψουμε κανονικό μυθιστόρημα! Πραγματικά, όμως, έχοντας εκδώσει 16 βιβλία και έχοντας συμμετάσχει σε άλλες 20 συλλογές, έχω δει και ακούσει τόσο πολλά που αν αρχίσω και μιλάω θα κερδίσω θέση σε μεσημεριανή εκπομπή στην τηλεόραση. Δεν είναι ότι είμαι τόσο κουτσομπόλης όσο φαίνεται, φταίνε πάντα οι άλλοι που μιλάνε δυνατά! Πάντως, για να δώσω και ένα πρώτο στίγμα, ο δρόμος μου ήταν γεμάτος με αγκάθια… Ωστόσο, δεν ήταν κάτι που με εξέπληξε. Το περίμενα και το αντιμετώπισα όπως καθετί άλλο στη ζωή μου. Με πίστη και αισιοδοξία.
Σε αγχώνει η αντιμετώπιση από το αναγνωστικό κοινό; Έχεις φοβία όσον αφορά στην αποδοχή των έργων σου;
Δεν αγχώνομαι ποτέ. Ίσως να το έκανα στην πολύ αρχή της πορείας μου, αλλά ακόμα και για τότε δεν είμαι και πολύ βέβαιος πια. Γενικώς νιώθω πάρα πολύ καλά με τα γραπτά μου, διότι πριν φύγουν από μένα έχουν περάσει από 5 διορθώσεις το λιγότερο. Ξέρω έτσι δύο πράγματα: Ότι έχω κάνει το καλύτερο που θα μπορούσα, καθώς κι ότι αρέσουν σε μένα. Είναι αρκετά για να τα απολαμβάνω και να νιώθω πολύ καλά! Εννοείται πως χαίρομαι διπλά (και δεκαπλά) όταν διαπιστώνω ότι αρέσουν στους αναγνώστες μου.
Να ρωτήσω, με τους αναγνώστες επικοινωνείς; Σου γράφουν στα social; Πως νιώθεις;
Επικοινωνώ. Με το πέρασμα του καιρού βέβαια τα μηνύματα έχουν γίνει πάρα πολλά και δεν είναι και πολύ εύκολο, αλλά προσπαθώ να απαντώ σε όλους. Νιώθω φυσικά πολύ όμορφα με όλο αυτό. Είναι κάποια μηνύματα που νιώθεις ότι είναι τόσο αληθινά που πραγματικά μετά λες χαλάλι για κάθε δύσκολη στιγμή που έχεις περάσει.
Γυναικεία λογοτεχνία διαβάζεις; Ξέρεις τι εννοώ, αυτό που κάποιοι λένε πιο «ροζ». Αλήθεια πως είναι να είσαι βιβλιοπώλης; Έγινες επειδή το αγαπούσες ή τα έφερε η ζωή έτσι;
Φυσικά και διαβάζω! Ένας συγγραφέας που θέλει να βελτιώνεται οφείλει να διαβάζει τα πάντα! Όσο για το βιβλιοπωλείο, ήταν κάτι που το ήθελα από μικρός και όταν ήρθε η ευκαιρία δεν του χαρίστηκα! Βέβαια, τώρα που κατέστρεψα πλήρως τον ατομικό μου χρόνο, το έχω σκυλομετανιώσει και ψάχνω να βρω ποιος είχε αυτή τη φαεινή ιδέα να το ανοίξουμε. (Εγώ την είχα).
Ετοιμάζεις κάτι καινούριο; ‘Όχι μόνο για τα βιβλία, για τα πάντα μπορείς να μιλήσεις, ξέρω ότι παίζεις μπάσο στους Silent Vortex, παραδίδεις μαθήματα δημιουργικής γραφής. Το βιογραφικό σου είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον.
Πάντα ετοιμάζω κάτι καινούριο! Με την μπάντα μας θα κυκλοφορήσουμε σύντομα τον πρώτο μας δίσκο. Τον πλαισιώνω με ένα μυθιστόρημα που θα βασίζεται στους στίχους του. Πέραν αυτού οι συμφωνημένες κυκλοφορίες μου για το επόμενο διάστημα είναι, αν δεν κάνω λάθος, άλλες πέντε. Από εκεί και ύστερα μέχρι το τέλος της σχολικής χρονιάς έχω περίπου είκοσι ακόμη επισκέψεις σε σχολεία της Β. Ελλάδος ενώ πρέπει να βάλω μπροστά και τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής αλλά όλοδεν προλαβαίνω!
Τι θέλεις να σας ευχηθούμε σαν BEST magazine;
Να σας ευχηθώ εγώ έτσι για την αλλαγή; Άντε, να ευχηθώ για όλους μας, να έχουμε υγεία και τύχη. Με αυτά μπορούμε να κάνουμε μαγικά πράγματα!
Γιώργο, ευχαριστώ θερμά για το χρόνο σου και την προθυμία σου να κάνουμε αυτή την κουβέντα. Στο είπα και προσωπικά θα το πω και δημόσια, είσαι από τους ανθρώπους που ενώ έχεις καταφέρει τόσα πολλά παραμένεις ταπεινός, δεν περιαυτολογείς. Σε θαυμάζω γι αυτό.
Να πω κι εγώ ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ για την πολύ όμορφη κουβέντα μας. Και, πραγματικά, δεν ξέρω πόσα έχω πετύχει ή όχι, αλλά νιώθω τόσο γεμάτος μέσα μου που δεν χρειάζομαι τίποτα άλλο!🖋
Η προσωπική σελίδα του Γιώργου Δάμτσιου (θα μάθετε τα πάντα για τον ίδιο και τα έργα του) http://www.georgedamtsios.com και στο facebook: https://www.facebook.com/george.damtsios
