«Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή Κανέλα» της Μαρίας Βαρδάκα, σε σκηνοθεσία Ελένης Δάγκα. Ανδρομάχη Σαπουντζή: Ζιζέλ, μητριά και κυνηγός μαζί.

«Το θέατρο καλλιεργεί το μαζί..»

«Η σκηνή είναι μαγικός χώρος»

«Το παιδικό θέατρο απαιτεί μία παραπάνω σκέψη προς το θεατή..»

«Είτε βραδιάζει, είτε φέγγει, μένει λευκό το γιασεμί…»

Δεν είναι πολλά χρόνια που γνωρίζω την Ανδρομάχη Σαπουντζή. Ούτε κι έχουμε μοιραστεί πολλές προσωπικές μας στιγμές. Παρόλ΄ αυτά, ξέρω για εκείνη όσα χρειάζεται: ότι είναι άνθρωπος χαρούμενος, φωτεινός, που αποφεύγει τη μιζέρια, που συγκινείται εύκολα, που θυμώνει πολύ με την αδικία και την έλλειψη ενσυναίσθησης, που εστιάζει στην ομορφιά, που αναζητά την ουσία στις σχέσεις και στη δουλειά της. Αισθάνομαι μαζί της σα να τη γνωρίζω από μια άλλη, μακρινή εποχή, όπου γελούσαμε κι ονειρευόμασταν μαζί. Ίσως αυτός να είναι ένας άλλος ορισμός της φιλίας! Με περηφάνια λοιπόν, σας παρουσιάζω τη δασκάλα και ηθοποιό, φίλη μου, Ανδρομάχη Σαπουντζή.

Ας ξεκινήσουμε με τη σημασία του ονόματός σου. ‘Ανδρομάχη’ είναι εκείνη που μάχεται τους άντρες;

Κάπου διάβασα ότι η Ανδρομάχη του Έκτορα στάθηκε σαν άνδρας στις δυσκολίες. Επομένως προτιμώ κι εγώ αυτή την ερμηνεία: «Εκείνη που μάχεται με ανδρεία».

Είσαι εκπαιδευτικός. Εκτός από τα Παιδαγωγικά ποιες άλλες σπουδές έχεις κάνει;

Έχω αποφοιτήσει από το τριετές πρόγραμμα σπουδών του Θεατρικού εργαστηρίου του Λάκη Κουρεντζή στο Θέατρο Ημέρας, έχω μεταπτυχιακό στην Διοίκηση Πολιτισμικών Μονάδων από το ΕΑΠ και είμαι απόφοιτος του τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πάτρας.

Ας πάμε για λίγο στο παρελθόν. Από πού κατάγεσαι; Πού πέρασες τα παιδικά σου χρόνια;

Γεννήθηκα στην Αθήνα αλλά σε πολύ μικρή ηλικία μετακομίσαμε στην Κρήτη όπου είχα την τύχη να μεγαλώσω σε χωριό. Στα 17 μου χρόνια ανέβηκα ξανά στην Αθήνα για σπουδές.

Υπάρχουν στοιχεία από την παιδική σου ηλικία ή κάποιοι άνθρωποι που είναι πιθανό να καθόρισαν την μετέπειτα πορεία σου και τις επαγγελματικές σου επιλογές;

Όλα σε καθορίζουν με ένα τρόπο. Από τους δικούς σου ανθρώπους μέχρι μια συνέντευξη που τυχαίνει να διαβάσεις σε δεδομένη στιγμή. Εμένα μια συνέντευξη της Αρβελέρ με οδήγησε να βάλω πρώτο στο μηχανογραφικό μου το Παιδαγωγικό Τμήμα, κάτι που δεν είχα ως τότε κατά νου.

Το θέατρο με ποιο τρόπο μπαίνει στη ζωή σου και πώς έφτασες να το αγαπήσεις;

Η πρώτη επαφή με τη σκηνή είναι στις θεατρικές παραστάσεις του σχολείου. Εκεί η σκηνή γίνεται ένας μαγικός χώρος που μετα-μορφώνει. Στην πορεία βέβαια διαπιστώνεις ότι δεν γίνονται όλα μαγικά αλλά με πολλή δουλειά. Το ζητούμενο όμως είναι να μην χάνεις αυτήν τη γοητεία.

Σε ποιες θεατρικές ομάδες έχεις συμμετάσχει;

Έχω υπάρξει στην ομάδα της Κρητικής Εστίας στην Αθήνα με την Σοφία Φιλιππίδου, στον ομάδα του Παιδαγωγικού τμήματος με τον Τάκη Τζαμαργιά και εδώ στο Ρέθυμνο έχω βρεθεί στον Θεατρικό Περίπλου, στο Αντίβαρο, στον Θίασο Έξη, στο Δημοτικό Θέατρο Μυλοποτάμου, στα Μπουντάλια και στο θέατρο The Garage.

Κοιτώντας πίσω στις δουλειές που έχεις κάνει ως τώρα, ποιοι δάσκαλοι ή συνεργάτες αισθάνεσαι πως έχουν ξεχωριστή θέση μέσα σου;

Όσοι έχουν ως προτεραιότητα να χτίσουν ομάδα. Όσοι αγαπούν τον άνθρωπο και σέβονται τον κόπο του.

Όταν σου γίνεται μία πρόταση να συμμετέχεις σε μια θεατρική παραγωγή, τι είναι εκείνο που θα σε κάνει να πεις το ‘ναι’;

Το τάιμινγκ! Διαθεσιμότητας, προσώπων, ενέργειας.

Αλήθεια, πού συναντιέται η τέχνη του ηθοποιού με το λειτούργημα της δασκάλας;

Και τα δύο έχουν να κάνουν με επικοινωνία και με δημιουργία. Επίσης και στο σχολείο, όπως και στο θέατρο, είναι ζητούμενο να κρατήσεις το ενδιαφέρον του κοινού. Ακούγεται, ίσως κλισέ, αλλά έτσι είναι.

Ας πάμε τώρα στο σήμερα. Πόσες παραστάσεις της ‘Κανέλας’ θα δούμε φέτος;

Τέσσερις. Τα Σαββατοκύριακα 11-12/11 και 18-19/11 στις 12.00 στο Θέατρο The Garage, Δημοκρατίας 53.

Στην «Κανέλα», είσαι τρία πρόσωπα σε ένα. Και μάλιστα η ‘μεταμόρφωσή’ σου γίνεται πολύ γρήγορα. Με ποιον τρόπο συμβαίνει αυτό;

Εκτός από την αλλαγή των σημείων όψης αλλάζει και το σώμα του ρόλου και έρχεται μαζί σου το πρόσωπο που πρέπει να βγει στη σκηνή κάθε φορά. Στην παράσταση γίνομαι μια φροντιστικιά….Μητριά, ένας καλός….Κυνηγός και μια Ζιζέλ…που δεν προλαβαίνει!

Μετά την εμπειρία των περσινών παραστάσεων της ‘Κανέλας’ ποια εικόνα έχεις σχηματίσει για το έργο;

Είναι ένα έργο με έξυπνο χιούμορ που παρουσιάζει το ταξίδι προς την ενηλικίωση μέσα από συναντήσεις με ενδιαφέροντες ήρωες που βοηθούν στην εξέλιξη της βασικής ηρωίδας, ώστε να φτάσει στην ευθύνη της επιλογής της.

Είχε απήχηση στο κοινό η ‘Κανέλα’; Για ποιες ηλικίες προσφέρεται;

Είναι μια παράσταση που έχουμε διαπιστώσει ότι απολαμβάνουν αρκετά και οι ενήλικες και οι έφηβοι. Οι θεατές μας ξεκινούσαν από πολύ μικρές ηλικίες. Παιδιά από την ηλικία των 3 ετών παρακολούθησαν το έργο χωρίς δυσκολία.

Πρέπει να βλέπουν τα παιδιά παραστάσεις; Γιατί;

Το θέατρο είναι η αφήγηση μιας ιστορίας. Ποιο παιδί δεν απολαμβάνει να ακούει ιστορίες; Με όλα τα οφέλη που γνωρίζουμε ότι έχει αυτό. Και επειδή η τέχνη του θεάτρου συμπεριλαμβάνει και άλλες μορφές τέχνης, ο θεατής του θεάτρου καλλιεργεί την αισθητική του μπαίνοντας σε έναν άλλον κόσμο που θα του επιτρέψει να κατανοήσει, να στοχαστεί, να ονειρευτεί. Επίσης μην ξεχνάμε ότι το θέατρο είναι μια συλλογική διαδικασία που καλλιεργεί το ‘μαζί’, μια κοινή εμπειρία που μας συνδέει, κάτι που είναι ανάγκη της ανθρώπινης φύσης.

Ποιες παραστάσεις, κατά τη γνώμη σου, είναι κατάλληλες για παιδιά;

Όλες οι παραστάσεις και ιδιαίτερα για τα παιδιά πρέπει να γίνονται με σεβασμό, αφού η ευθύνη απέναντι στους μικρούς θεατές είναι μεγάλη. Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε κατά νου ότι τα φίλτρα ενηλίκων και παιδιών δεν είναι ίδια και το παιδικό θέατρο απαιτεί μία παραπάνω σκέψη προς το θεατή σου.

Τα τελευταία 10 χρόνια ζεις στο Ρέθυμνο. Πιστεύεις ότι υπάρχει στην πόλη μας ενδιαφέρον για το θέατρο;

Με τα χρόνια όλο και πιο πολύ. Αρκετές ομάδες και χώροι, εργαστήρια, αξιόλογες δουλειές.

Θα ήθελα τελειώνοντας να συμπληρώσεις μερικές φράσεις:

• Αν έφευγα τώρα για ένα ταξίδι, θα πήγαινα…

Στην πόλη Noto στη Σικελία.

• Παίζω θέατρο…

Γιατί, πολύ απλά μου αρέσει να παίζω. Να επικοινωνώ, να δημιουργώ, να γίνομαι κάτι άλλο.

• Τα σχέδιά μου για το μέλλον είναι…

Προθέσεις… που ευελπιστώ να γίνουν θέσεις.

• Το βιβλίο που διαβάζω αυτές τις μέρες…

Από το αλέτρι στο Smartphone του Κ. Πουλή.

• Η ταινία που είδα πρόσφατα και μου άρεσε…

El Ciudadano Ilustre – Ο επιφανής πολίτης. Αργεντίνικη.

• Αν βρισκόμουν στην Αθήνα θα πήγαινα να δω…

Μεγάλη η λίστα.

• Φιλία είναι…

Μια συνύπαρξη που σε δυναμώνει.

• Γινόμαστε…

Αυτό που κυνηγάμε

• Το αγαπημένο μου χρώμα…

Γαλαζοπράσινο

• Αγαπημένο τραγούδι…

(Ξανα)άκουσα Την Ηλιοφάνεια Γ. Περρής /Ευ.Ρεμπούτσικα/Α.Δαβαράκης

• Η αγαπημένη μου φράση…

Είτε βραδιάζει, είτε φέγγει, μένει λευκό το γιασεμί. (Γιώργος Σεφέρης).

Χάρηκα, Ανδρομάχη, που σε γνώρισα λίγο περισσότερο μέσα από τη συζήτησή μας αυτή. Σ’ ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου κι εύχομαι να σε δούμε σύντομα και σε νέες συνεργασίες. Καλό δρόμο στην «Κανέλα» και στους συνοδοιπόρους της.